Dagblaðið Vísir - DV - 13.07.2002, Blaðsíða 40

44
Helqarblacf 33 V LAUGARDAGUR 13. JÚLÍ 2002
Sakamál
Umsjón
Páll Asgeir
Ásgeirsson
Klaufabárður
myrti konu
Fí/r/'r kemur að tili/iljanir qrípa inn íatburða-
rás á svo ótrúlegan hátt að væru þær settar
inn ískáldsögu mundi höfundurinn þgkja
hafa skotið langt gfir markið og saga hans
ótrúverð og illa samin. En það sem kom fgrir
rithöfund, að vísu heldur lítilsigldan, hefði
þótt óprenthæft ískáldskap eftir hann en
samt var engu líkara en að brenglað hug-
mgndaflug hans hefði leitt hann íógöngur og
fórnarlamb gfir íeilífðina.
RITHÖFUNDURINN, SEM HÉR UM RÆÐIR, býr í
Ástralíu og hefur fengið eina smásögu eftir sig birta
í tímariti í heimalandinu og einnig var hún seld í
önnur rit í fleiri löndum. Höfundurinn tók sér lista-
mannsnafniö Alice Adams, sem er kvenmannsnafn,
en í þjóðskránni heitir hann Michael Shand Walker.
Hann er nú vel þekktur um gjörvalla Ástralíu, ekki
sem rithöfundur heldur sem einstakur aulabárður
sem myrti konu þegar hann vanhagaði um lík af karl-
manni. En áður hafði hann skipulagt vel heppnaða
glæpi og svikastarfsemi og var laginn að plata út
tryggingafé.
Rithöfundurinn var með allan hugann við að græða
mikið á skömmum tíma og snerist líf hans að miklu
leyti um það. Þegar hann var fertugur að aldri skipu-
lagði hann glæpinn sem kom honum í koll og fang-
elsi.
Michael þjáðist af sjúkdómi sem lagðist í innra
eyrað og olli jafnvægistruflunum. Hann gekk að
nokkru leyti fyrir róandi lyfjum. Hjónaband hans var
í rúst og konan hlaupin frá honum með tvö börn
þeirra, því hún þoldi ekki óheiðarleika hans og hátt-
erni.
Sjúkleikinn ágerðist og lengi dróst hjá honum að
leita til sérfræðings. En þegar hann var loks búinn að
panta tima hjá lækni í Sidney, en Michael bjó í
Queensland, framdi hann morð og var kominn undir
lás og slá þegar hann átti að mæta hjá honum.
Meöan hann beið eftir að komst i rannsókn og með-
ferð lifði hann á félagslegum bótum og bjó í hrörlegu
gistiheimili i úthverfi Sidney. En hann sá fram á
betri tið og var aö undirbúa fjáröflunarleið sem átti
að gera hann ríkan. Michael var ókunnugur í borg-
inni og ráfaði um göturnar til að stytta sér stundir.
Hann var gripinn ofsóknaræði eftir að vera rændur
tvisvar. Þá keypti hann sér skammbyssu til að verja
sig fyrir óvönduðum bófum. Hann skrapp til Queens-
land til að heimsækja bömin sín en eiginkonan fyrr-
verandi sá svo um að hann hitti þau varla. Ekki skán-
aði geðheilsan við það.
En hann hafði fleira fyrir stafni og fór til lögfræð-
ings síns og lét breyta erfðaskránni. Konan var strik-
uð út og frændi sem bjó í Skotlandi var gerður að fjár-
haldsmanni búsins. Að vísu var ekki af miklu að taka
eins og á stóð en það stóð til bóta. Hann skildi einnig
eftir innsiglað bréf sem stílað var á skoska frændann.
í þvi voru leiðbeiningar um meðferð dánarbúsins.
Undirstrikað var sérstaklega að likið yrði brennt hið
fyrsta því rithöfundurinn sagðist óttast skelfilega
mikið að vakna upp í kistu sinni eftir greftrun.
Morðinginn fór kynjavillt
Svo var það þegar fór að hausta á suöurhveli í maí-
mánuði að Michael vafði skammbyssuna sína inn I
handklæði og stakk pakkanum 1 skjalatösku og labb-
aði sér út í leit að leigubil.
Wendi Bell ók leigubíl og var að verða sextug þeg-
ar hún mætti örlögum sínum. Hún var vel liðin af
starfsfélögum sínum og þegar hún átti ekki eftir
nema nokkra mánuði til að komast á eftirlaun hliðr-
uöu þeir til fyrir henni og létu hana fara fremst í
í stað karls
biðraðir með bíl sinn til að auka tekjur hennar þvi
hún var að safna sama áöur en hún færi að þiggja lé-
legan lífeyri. Einnig söfnuðu starfsfélagarnir í dálít-
inn sjóð sem þeir ætluðu að gefa Wendi á sextugsaf-
mælinu.
Hún var nýbúin að lýsa áhyggjum sínum af því að
kannski kæmist hún ekki lifandi frá Sidney því al-
gengt var að ráðist væri á leigubílstjóra og þeir rænd-
ir. En hún ráðgerði að flytja úr borginni og í bæ þar
sem hún gæti stundað sína uppáhaldsiðju, að sigla.
Þegar Michael kom að leigubílastöðinni ætlaði
hann að taka bíl þar sem bílstjórinn væri karl á hans
afdri. En þá kom Wendi fram fyrir og hann neyddist
til að fara upp í hennar bil til að vekja ekki óþarfa at-
hygli. Sú tilviljun varð afdrifarík.
Mánuði áður hafi Michael líftryggt sig fyrir 800.000
pund. Áætlun hans var að láta líta út fyrir að hann
væri dauður og hann ætlaði síðan að hirða líftrygg-
inguna úr eigin dánarbúi. Þess vegna átti frændi í
Skotlandi að vera fjárhaldsmaður búsins. Rithöfund-
urinn gerði nákvæma lýsingu á aðgerðinni, sem
fannst síðar. Hann ætlaði að myrða mann og koma
því þannig fyrir að skilríki sýndu að líkið var af
Michael Shand Walker og þá yrði líftryggingin
greidd.
Hann ætlaði að taka leigubíl og velja bílstjórann
þannig að hann væri á svipuðum aldri og hann sjálf-
ur og líkur að vexti. Bílstjórinn átti að aka að tiltekn-
um kirkjugarði og þar átti að taka hann af lífi. Lík-
inu ætlaði Michael að aka heim á gistiheimilið og
geyma það þar í saltvatni þar til frekari ráðstafanir
væru gerðar. Líkið átti að gera illþekkjanlegt og af-
mynda andlitið rækilega og taka skyldi tillit til að
Michael var með ör eftir botlangaskurð en fórnar-
lambið líkast til ekki. Likið átti að klæða í fot af
morðingjanum og setja armband um úlnlið þar sem
nafn og sjúkdómur Michaels voru skráð.
Síðar átti að koma leigubílnum fyrir og fara með
líkið um borð í ferju og kasta þvi fyrir borð og helst
á þann veg að það færi í skrúfuna og þar í spað. Þá
ætlaði hugmyndaríki rithöfundurinn að fara aftur
heim til Queensland og bíða eftir að frændinn kæmi
frá Skotlandi til að fá líftrygginguna útborgaða.
Með fylgdi innkaupamiði þar sem tekið var fram
hvað þyrfti að kaupa til að aðgerðín heppnaðist.
Kona í stað karls
Þegar Michael var kominn inn í leigubílinn, sem
þéttholda kona ók í stað fertugs karlmanns, kom fát á
tilvonandi morðingja og auðmann. Hann bað hana að
aka að kirkjugarðinum þar sem hann æltaði að
myrða bílstjórann. Á leiðinni hóf hann samræöur við
konuna og komst að því að hún væri einhleyp og ætti
engan að. Það voru hennar mistök að skýra frá því
sem viðskiptavininum kom náttúrlega ekkert við.
í fyrstu bað hann Wendi að aka að verslun þar sem
hann ætlaði að kaupa hljómflutningstæki. Síðar sagöi
hann lögreglunni að hann heföi ætlaö að greiða bíl-
inn með bankakorti en Wendi hafði engan posa í bíl
sínum og vildi peninga og ekkert múður. Þeim sinn-
aðist og endaði snerran með því að konan tók stefnu
á næstu lögreglustöð. Hún ók hratt og tók fram úr
mörgum bílum. Síðan snögghemlaði hún og kastaöist
þá farþeginn og taska hans til og skammbyssan hrökk
úr henni, að hans sögn. Skot hljóp úr byssunni og í
bak Wendiar og stansaði í hjartanu. Hún dó sam-
stundis.
En billinn hélt áfram og reyndi farþeginn að stýra
honum en það tókst ekki betur en svo að hann lenti
utan í kyrrstæðum bU og þar með var ökuferðinni
lokið.
Frásögn morðingjans var ekki trúverðug og þegar
uppvíst varð að samtal bUstjóra og farþega var tU á
hljóðbandi í leigubUastöðinni koma annað í ljós.
Wendi ók manninum fram og tU baka og sýndi gjald-
mælirinn að sá akstur stóð yfir drykklanga stund. Þá
heimtaöi farþeginn að sér yrði ekiö að kirkjugarðin-
um. Þá fór eitthvað á mUli þeirra sem varð tU þess að
konan opnaði stöðugt fjarsamband við bUastöðina.
Þar heyrðist þegar farþeginn sagði að hún hefði kall-
að þetta sjálf yfír sig og að hann hefði ekki ætiað að
þetta færi svona. Þá hrópaði Wendi á hjálp og var
greinUega mjög óttaslegin.
Michael Walker reyndi fyrir sér sem rithöfundur en
endaði með því að verða sjálfur frásagnarefni.
BUstjórar sem urðu á vegi leigubUsins þessar min-
útur báru að honum hefði verið ekið mjög skrykkjótt
á leiðinni á næstu lögreglustöð. Þá skaut Michael bU-
stjórann tveim skotum. Úr aftursætinu reyndi hann
að koma holdmikUli konunni úr ökumannssætinu en
hún var með fótinn á bensíngjöfinni og endaði öku-
ferðin á vegg lögreglustöðvarinnar.
Morðinginn var undir áhrifum lyfja og ruglaður
þegar hann var yfirheyrður og þóttist ekki muna eft-
ir neinu. Síðan viðurkenndi hann að hafa miðað byss-
unni á konuna og tekið í gikkinn en sagðist ekki gera
sér grein fyrir hvers vegna. Enn síðar viðurkenndi
hann að hafa skotið Wendi að yfirlögðu ráði. Hann
var margsaga um atburðinn og reyndi að halda þvi
fram að plöggin sem geymdu allar hans ráðagerðir
væru aðeins uppkast að nýrri sakamálasögu. En
margar vísbendingar bentu tU annars. Klefafélaga
sínum sagði Michael að hann hefði ákveðið að ryðja
konunni úr vegi þegar hún sagði honum að hún byggi
ein og ætti sér enga fjölskyldu. Þá fannst honum
tryggara aö „taka hana úr sambandi".
Tveim mánuðum fyrir réttarhöldin slapp Michael
úr gæsluvarðhaldinu i bU sem sótti óhreinan þvott.
Hann hvarf sjónum manna í tvær vikur og fannst þá
nærri heimaslóðum sínum í Queensland.
Fyrrverandi eiginkona morðingjans bar í
réttarhöldunum að hann hefði áður svik-
ið út tryggingafé og hún hefði tekið þátt í
svikunum. Eitt sinn ætiaði hann láta líta
svo út að hún hefði farist i flugslysi en
meiningin var að taka litla vél á leigu og drepa flug-
manninn og kveikja í flugvélinni og ná út trygg-
ingafénu. Hún sagöi mann sinn vera snarklikkaðan
að láta sér detta önnur eins vitieysa í hug.
Árið 1993 vann Michael i stórverslun sem örygg-
isvörður. Þá sviku þau hjónin út allgóðar fjárhæðir.
Frúin klæddist karlmannsfotum og fór í verslunina
þar sem maðurinn var á næturvakt og sló hann í
höfuðið með borvél. Hann fékk 24 þúsund pund i
bætur frá tryggingafélagi vinnuveitanda og 17 þús-
und pund frá verkalýðsfélagi sínu fyrir þjáningar
og heilsutjón.
Árið eftir kveikti hann í húsi þeirra hjóna og var
aðferðin sú að bleyta tuskur í matarolíu og leggja á
eldavélarplötur og forða sér sem lengst í burtu áður
en eldur varð laus. Þetta gekk allt eftir áætlun og
fengu hjónin 160 þúsund pund í tryggingabætur.
Fyrir þessi svik var bætt fimm ára fangelsisdómi í
viðbót við nítján árin sem hann hlaut fyrir morðið
á Wendi Bell. Vegna bágrar andlegrar heilsu er bú-
ist við að fangelsisvist Michaels verði stytt en samt
mun hann aldrei verða látinn laus fyrr en í fyrsta
lagi árið 2011.
Starfsfélagar Wendijar heiðruðu minninu hennar
með því að aka bílum sínum á eftir kistunni á leið
í kirkjugarðinn og er það lengsta röð leigubíla sem
sést hefur á götum Ástralíu.