Dagblaðið - 09.01.1979, Qupperneq 2

DAGBLAÐIÐ. ÞRIÐJUDAGUR 9. JANUAR 1979.
r
Ungur knapi við hcsthús Reykvfkinga.
Andstyggð borgaranna er algjör
ÁRAMÓTAKVEÐJA TIL LÓÐA-
NEFNDAR OG BORGARRÁÐS
Þó ekki sé það í allra augum merkis-
viðburður gæti það verið forvitnilegt
fyrir Reykvikinga að kynnast nýlegri
úthlutun lóðanefndar Reykjavíkur-
borgar á byggjngarrétti fyrir hesthús.
Strangar yóru reglur sem settar
voru til að g'risja stóran hóp umsækj-
enda, enda ekki nema gott eitt um þær
að segja ef haldnar væru og umsækj-
endur allir sætu cndanlega við sama
borð.
Sérprentuð umsóknareyðublöð og
seinna tilkomin viðbótarskilyrði eru
illa getin furðuverk sem embættiskerfi
borgarinnar sjálft hefur tæplega tekið
nógu alvarlega til þess að ráðið gætu
endanlegum ákvörðunum. Það láðist
t.d. alveg að spyrja hvort umsækj-
endur ættu hesthús fyrir. Enda er ekki
grunlaust um að furðuverkinu hafi
verið stuggað til hliðar og aðrar for-
sendur ráðið úthlutun.
Til þess að þeir, sem ekki fengu já-
kvæða afgreiðslu á umsókn sinni, geti
betur sætt sig við að vera útundan og
án þess að væna Lóðanefnd o.fi. um
hlutdrægni að ósekju mætti birta opin-
berlega eftirfarandi atriði, til saman-
burðar við umsóknareyðublaðið
ásamt viðbótarpunktum, sem og birt-
ust í dagblöðum til áréttingar lýð-
ræðislegum starfsháttum ... Ef rétt
hefur verið á málum haldið þarf ekk-'
ert að fela og enginn þarf að skammast
sin fyrir unnin verk.
1. Nöfn og fæðingard. þeirra sem
byggingarrétt hlutu ásamt starfs
heiti.
2. Hestaeign hvers eins og aldur
hrossa.
3. Hve lengi hefur viðkomandi átt
hross.
4. Hvar hafa hrossin verið hýst þar til
nú og hvar verða þau þar til ný-
byggingu er lokið.
5. Dags. hverrar úthlutunar fyrir sig,
ef þær hafa ckki allar verið af-
greiddar samdægurs.
6. Allra forvitnilegast væri að fá að
vita hvernig Lóðanefnd er skipuð,
hverja hún hefur sér til ráðuneytis
og hvernig hún hagar störfum
sínum í samráði við borgarráð. Þá
væri lika gaman að vita hvaða for
múlu borgarráð notaði við að velja
úr „fullgildum” umsóknum þcgar
grófkembingu var lokið.
Umsækjendur, hvort sem þeir full-
nægðu settum skilyrðum eða ekki,
hafa ástæðu til þess að gruna embætt
ismenn borgarinnar um hlutdrægni og
sérhyggju.
Ef dagblöðeru ekki talin réttur vett-
vangur til birtingar viðunandi svara
væri ekki úr vegi að borgarverk-
fræðingur sendi umsækjendum öllum
fjölritaða skilgrein embættisins, vöfiu
laust og án undansláttar. Ærleg vinnu
brögð mundu ef til vill gera hann
óvinsælan hjá húsbændum en meiri í
augum hestakarla þegar hann bætist í
hópinn . ..
Úthluiun á aðstöðu til hestahalds á
landi borgarinnar og á kostnað al-
mennings er ekkert einkamál skrif-
stofupilta borgarinnar og pólitiskra
tækifærissinna í húsbóndastólum.
Hún er heldur ekkert leyndarmál.
Leyndin rýrir traust fólks á embættis-
verkum borgarkerfisins. Þjónar þess
eru oft í felum fyrir hinum almenna
borgara, sem kemur erinda sinna utan
af götunni og er tæplega virtur viðlits,
nema hann sé á einhvern hátt tengdur
kerfinu innbyrðis. Gruggug persónu-
sambönd eru liklega öruggari til ár-
angurs heldur en heiðarlega útfyllt
umsóknin ein.
Við íslendingar eru stoltir, ef til vill
stundum um efni fram, og viljum
síður lata hafa okkur að fíflum. Til-
lagan um framkvæmdarráð til þess að
fylgjast með verklegum framkvæmd-
um borgarinnar virðist vera tímabær,
en mun því miður aldrei koma neinu
til leiðar nema tefja fyrir og auka
kostnað. Silkihúfur lúta sígildum
kerfislögmálum, hver sem uppruni
þeirra er og hvernig sem þær eru á lit-
inn.
Þeir sem hyggja að félagsmálum
sínum á bak við kröftugu súlurnar
utar i Rauðarártúninu geta leyft sér að
leyna sinu föndri fyrir almenningi, en
ekki strákar sem dunda við að hygla
sér og sínum i bæjarvinnunni á ann
arra kostnað i imynduðum filabeins-
turni aðSkúlatúni 2.
Þegar ungir gæðingar borgarkcrfis-
ins gaukuðu byggingarrétti að sér og
sínum, sem ekki eiga dróg undir rass-
inn svo vitað sé, voru aðrir snið-
gengnir sem átt höfðu hross hér i bæn-
um i allt að fjóra áratugi. Hunzaðir
voru menn sem höfðu mælzt til fyrir-
greiðslu hjá þremur borgarverk-
fræðingum. a.m.k. jafnmörgum skrif-
stofustjórum og annars konar undir-
sátum og lagt inn samsvarandi fjölda
umsókna á valdaferli þessara póten-
táta.
Það er auðmýkjandi fyrir innfædda
og rótgróna Reykvíkinga að þola til-
litsleysi og litilsvirðingu sérglaðra
skriffinna borgarinnar og margra ára
iðustraum óprúttinna pólitiskra henti-
stefnumanna og skrumara i borgar-
stjórn.
Þeim sem i einfeldni sinni settu
traust sitt á heiðarlega útfyllt um-
sóknareyðublöð, en skorti þar að auki
hæfileika til undirlægjuháttar og slef-
andi smjaðurs, finnst litilsviröingin
sárust.
Tvennt hefur þó áunnizt. Nú er
lítilsvirðingin gagnkvæm og and-
styggðin á kerfinu algjör.
Útigangur
íþróttaáhugamaður vill endilega fá að sjá myndir af hinni fögru fþrótt, fjölbragðagli mu, i sjónvarpi.
Sjónvarpið:
Hvar
er
Víetnam-
nefndin?
Þ.B. hringdi:
Mig langar að koma á framfæri
gálu dagsins: Hvernig stendur á þvi að
Vietnam-nefndin hefur annaðhvort
gufað upp eða horfið niður í jörðina
eftir að Víetnamar réðust á Kam-
bódíumertn? Svaróskast.
Frá Saigon f Suður-Víetnam
Fáum við f jölbragðaglímu
í íþróttaþættina?
íþróttaáhugamaður hringdi:
„Mig langar til þess að biðja ykkur
að upplýsa mig um það, hvers vegna
ekk' er neitt um fjölbragðaglímu í
íþ ittaþáttum sjónvarpsins?
t g er mikill aðdáandi þeirrar
íþr'‘"'greinar og skil ekki. hvers
vegna hún fær ekki sitt pláss, eins og
margra klukkustunda þættir með list-
hlauþi á skautum, kappreiðum og öllu
mögulegu.”
Bjarni Fclixson: „Ég verð að
hryggja bréfritarann með þvi, að
okkur stendur efni sem þetta yfirleitt
ekki til boða, annars væri ég búinn að
sýna það fyrir löngu. Við erum, eins
og kunnugt er, i sambandi við Euro-
vision með innkaup á mestum hluta
efnis okkar og þar er ákaficga lítið að
finna af fjölbragðaglimu. Hún er aðal-
lega stunduð I Bandarikjunum.”
Hringiðísíma
27022
millikl. 13 og 15,
eða skrifið