Dagblaðið - 09.01.1979, Blaðsíða 15

Dagblaðið - 09.01.1979, Blaðsíða 15
DAGBLAÐIÐ. ÞRIÐJUDAGUR 9. JANÚAR 1979. Nosferatu Werner Herzog vinnur um þessar mundir að gerð myndar um Nosferatu Margt virðist benda til að 1979 verði ár Dracula. Tvær stórmyndir um Dracula eru í uppsiglingu og ber þar fyrst að nefna Nosferatu, sem Werner Herzog undrabarn þýskrar kvik- myndagerðar leikstýrir. Hin myndin ber gamalkunna heitið Dracula og er framleidd af Universal með Frank Langella í aðalhlutverki. Einnig hefur heyrst að Ken Russel ætli að fást við sama efnivið. Flestir hafa kynnst Dracula gegnum annars flokks myndir sem sýndar hafa verið í kvikmyndahúsum borgarinnar. Flestar þessar myndir hafa verið breskar og framleiddar af Hammer Film með Christopher Lee í aðalhlut- verkinu. En það eru færri sem hafa séð fyrstu myndina um Dracula sem var Nosferatu. Var það W.C. Murnau sem leikstýrði henni 1922. Faðir Dracula Litum nú lengra aftur og athugum bakgrunninn að Dracula. Samkvæmt þeim upplýsingum sem ég hef undir höndum hafa þjóðsögur um blóðsugur lengi verið við lýði. Einnigeru til skjal- fest dæmi um geðveika einstaklinga sem hafa neytt mannablóðs. Sjálft nafnið Dracula hefur verið tileinkað rithöfundinum Bram Stoker sem skrif- aði samnefnda sögu 1897. Nafnið virðist haft eftir prinsinum Vlad Dracul, harðstjóra miklum sem var uppi á 15. öld. Tilefni bókar Stoker er þó óljóst, því ekkert bendir til að Vlad Dracul hafi verið blóðsuga. Aftur á móti virðist Stoker hafa kynnt sér ævi Elizabeth Bathory (fædd 1560), sem var allævintýraleg. Naut hann þar stuðnings bókar Sabine Barinf-Gould, sem nefndist The Book of Where- wolves. Sagan kvikmynduð Það var svo 1922 sem Murnau gerði mynd sína Nosferatu, Eine Sym- phonie Des Grauens. Virtist myndin hafa verið byggð að mestu á bók Stok- er þótt nöfnum og fleira smávægilegu hafi verið breytt. Orsakaði þetta mála ferli um höfundarrétt, sem endaði með dómi á þann veg aðöll eintök myndar- innar skyldu eyðilögð. Sem betur fór hafði tekist að selja nokkur eintök úr landi svo þessi mynd glataðist ekki að eilífu. Baldur Hjaltason Nosferatu hefur löngum verið talin eitt besta dæmi um þýskan expression- isma í þýskri kvikmyndagerð. Leik- stjórinn Friedrich Wilhelm Murnau er líklega stærsti brautryðjandj þýskrar kvikmyndagerðar fyrr og síðar. Mynd- ræn meðferð hans var mjög sérstæð. Hann reyndi ekki að fegra myndir sínar heldur hélt hann sig við kaldan raunveruleikann. Rottuplága Það kemur því ekki svo á óvart að einn efnilegasti kvikmyndagerðar- maður vorra tima, Þjóðverjinn Wern- er Herzog, skuli vera að kvikmynda Nosferatu að nýju. Hér fær hann tækifæri til að reyna sig gagnvart gamla meistaranum. Sjálfur segir Herzog: „Mynd Murnau um Nos- feratu er myndrænust allra þýskra kvikmynda. Hún spáði tilkomu nas- ismans í atriðinu þegar Dracula hreiðrar um sig i Þýskalandi ásamt rottunum sínum sem bám með sér drepsóttina. Einnig gaf myndin þýskri kvikmyndagerð reisn sem týndist fljótt á Hitlerstímabilinu. Við erum að reyna með myndinni að byggja þrönga brú yftr til þessa timabils, þ.e. halda reisn yfir menningu okkar og kvik- myndagerð. Við erum ekki að endur- kvikmynda Nosferatu heldur að endurlífga og aðlaga hana og persón- urnar nýjum og breyttum tíma.” Þekktur leikstjóri 1 útgáfu Murnau á sögu Stoker fylgjumst við með fasteignasala, Jónatan Hutter, sem er sendur af yfir- manni sinum til Transylvaníu til að selja Nosferatu húseign. Nosferatu sér mynd af Ellen, eiginkonu Jónatans, og fellur fyrir fegurð hennar. Eftir heim- komu Jónatans fer Ellen að dreyma tilvonandi komu Nosferatu. Skömmu síðar kemur kappinn á skipi sem ber kistu hans ásamt fylgdarliðinu, sem er rottuskari. Hefst nú mikili darraðar- dans, sem endar með dramatísku falli Nosferatu. Herzog heldur sig við þennan efnis- -þráð en hefur breytt nöfnunum i sam- ræmi við bók Stoker. Það sem tengir þá Murnau og Herzog saman er hve þeir eru gifurlega myndrænir. Þeir sem hafa átt þess kost að sjá myndir Herzog hafa hrifist af frumlegri og einfaldri en þó magnþrunginni mynd- byggingu þeirra. Sjónvarpið sýndi eitt þekktasta verk hans um Kaspar Haus- er og á listahátið var sýnd myndin Stroszek. Fjalakötturinn, kvikmynda- klúbbur framhaldsskólanna, lagði einnig sitt af mörkum og sýndi sl. vetur heimildamyndina um skíða- stökkvarann Steiner, Glerhjartað og Dverga. í vetur er fyrsta mynd hans í fullri lengd á dagskrá, en það er Lífs- mark sem hann gerði 1968 á eyjunni Krít. Murnau er líklega þekktastur hér á landi fyrir mynd sína Der Letze Mann, sem hefur verið sýnd í sjón- varpinu. Borgin Delft Herzog fór viða um heim þegar hann var að kvikmynda Nosferatu. Eins og Murnau vildi hann ekki nota kvikmyndaverin og tók því myndina í Tékkóslóvakíu, V-Þýskalandi og í borginni Delft í Hollandi. 1 Delft lenti hann i miklum vandræðum. Borgar- búar voru á móti honum og aðstoðar- mönnum hans vegna þess að of margir mundu hernám Þjóðverja. Herseta þeirra hafði skilið eftir djúp ör og varð til þess að Herzog hafði mjög takmark- að athafnasvið. Hann vildi ekki breyta um borg vegna þess að Delft er ein af fáum borgum Hollands sem hefur haldið svip sínum óbreyttum. Eitt stærsta vandamálið var neitun borgarstjórans um afnot af götum borgarinnar til að kvikmynda atriðið þegar rotturnar ráðast inn í bæinn úr skipi Nosferatu. Herzog hafði keypt 10.000 stk. af tilraunarottum sem Ekki er allt gull sem glóir Lausleg úttekt á jólamyndum kvikmyndahúsanna 1978 Þótt sjálf jólahátíðin sé nú yfir- staðin þá sýna flest kvikmyndahúsin enn jólamyndir sínar. Sé litið yfir heildina sést að flestar þeirra eru bandarískar og það sem á vantar eru breskar myndir. Allar eiga þær sameiginlegt að vera „stórmyndir”, þ.e. að hafa gengið vel fjárhagslega á erlendri grund. Ef litið er á efnishliðina þá virðist gamanmyndin hafa farið með sigur af hólmi. Þar er meistarinn Chaplin með sína hárfínu ádeilu og fyndni í farar- broddi með stuttu myndirnar PÍLAGRÍMURINN og AXLIÐ BYSSURNAR. Eru þetta raunareinu myndirnar er skilja eitthvað eftir hjá áhorfendunum, því hinar eru hreinar afþreyingarmyndir. Ég hef í sjálfu sér ekkert á móti þessum afþreyingar- myndum, því þær þjóna sínum tilgangi, en þetta er einum of stór skammtur. Það þarf að bjóða upp á fjölbreyttara efnisval og efnismeiri myndir á svona stórhátíðum. Ef svo væri er ég sannfærður um að það tækist að laða eldri áhorfendur að, þ.e. þá sem annars sætu heima og horfðu á imbakassann vegna þess að kvik- myndahúsin byðu ekki upp á neitt skárra. Ég er lika sannfærður um að Chaplin myndirnar draga að áhorf- endur sem leggja ekki í vana sinn að sækja kvikmyndahús. Sittaf hverju tagi Snúum okkur nú aftur að ástandinu eins og það var um jólin og lítum aftur á gamanamyndirnar. Þar gat að líta flestar gerðir gamanmynda, ærsla- fullar jafnt sem fingerðar. Sú sem kom mér einna mest á óvart er reyndar auglýst sem spennandi úrvals saka- málamynd í litum. Þótt efnið í MORÐ UM MIÐNÆTTI sé sakamál þá er það tekið fyrir á gamansaman máta. Peter Sellers fer þar á kostum ásamt blinda yfirþjóninum, sem Alec Guinness leikur. Þótt oft sé hama- gangur í öskjunni þá fer myndin ör- sjaldan yftr markið og er það kostur hennar. Það tekst Mel Brooks hins vegar ekki í SILENT MOVIE. Yfirferð hans er svo mikil, þeyst úr einu í annað, að áhorfendum þykir oft nóg um. Inn á milli koma þó óborganlegir brandarar. Mel Brooks er búinn að skapa sér per- sónulegan stíl, svo áhorfendur vita svona nokkurn veginn að hverju þeir ganga. Sama gildir um myndina BLEIKI PARDUSINN LEGGUR TIL ATLÖGU. Þeir sem hafa gaman af Peter Sellers verða ekki fyrir von- brigðum, en þetta er nú samt sem áður fjórða myndin í röðinni og fólk fer nú að verða leitt á vandræðum Inspector Clouseau. Að teygja lopann HIMNARIKI MÁ BÍÐA sker sig úr hinum gamanmyndunum að því leyti að áhorfendur glotta hið innra án þess að hlæja upphátt. Þetta er ósköp látlaus mynd sem er fljót að gleymast. Ef til vill er ástæðan bandaríski fót- boltinn, sem skipar töluverðan sess 1 myndinni og fáir virðast skilja. Þá er ótalin Disney gamanmyndit ‘ v ir fjöl- skylduna, sem ber heitið LUKKU- BÍLLINN í MONTF CARLO. En hvað um afganginn? Jú, þar fá- um við að kynnast ókind, dauða og kúlnaregni. Oft hefur Clint Eastwood staðið sig betur en í myndinni 1 KÚLNAREGNI. Ef til vill er ástæðan handritið sem krefst töluverðra samræðna af hálfu Eastwood en að mínum dómi' eru myndir hans þeim mun betri eftir þvi sem hann segir minna í þeim. Samkvæmt aðsókn að myndum Eastwood virðist hann þó 15 Klaus Kinki i hlutverki Nosferatu. voru ófrjóar og varð að flytja þær burtu í aðra borg þar sem atriðið var kvikmyndað, þó í smækkaðri útgáfu heldur en upphaflega var áætlað. Þrátt fyrir þessi vandkvæði tókst að ganga frá kvikmynduninni þannig að Herzog var ánægður. Endalok Nosferatu. Herzog á tímamótum Þessi mynd markar timamót a erli Herzog á fleiri en einn máta. Til dæmis er þetta fyrsta mvnd hans sem er fjárntögnuð af bandarísku dreifing- árfyrirtæki. Twenty Century Fox ásatnt franska fyrirtækinu Gaumont og þýskri sjónvarpsstöð leggja til fjár-( magnið. Samt sem áður hefur Herzog alveg frjálsar hendur. Aukið fjármagn hefur hann notað m.a. til að fá þekkta leikara til liðs við sig. Nosferatu er leikinn af Klaus Kinki en önnur stórnöfn eru franska leikkonan Isabelle Adjani, sem gat sér gott orð I mynd Truffauts um Adelene H, og svo Bruno Gans sem var í myndinni Ameríski vinurinn. Hvort þetta verður Herzog til góðs verður ekki hægt að segja fyrr en gerð mynd- arinnar er lokið. Samstarf hans við Twenty Century Fox virðist þó ætla að halda aliam, þvi nsista mynd hans, Fitzarraldo, sem gerist i Perú um alda- mótin, r fjármögnuð af bandaríska fyrirtækinu. aldrei gera lélega mynd fjárhagslega, þótt efnið sé svona og svona. Aðlítaá klukkuna Miðað við þann fjölda bóka sem Agatha Christie hefur ritað er undrun- arefni hve fáar hafa verið kvikmynd- aðrar. Yfirleitt er um gott efni að ræða en mjög vandmeðfarið. DAUÐINN Á NÍL er liklega nýleg- ust þeirra kvikmynda, sent byggðar hafa verið á bókum hennar. Likt og í myndinni Morðið á Austurlanda- hraðlestinni þá er þessi mynd mjög iburðarmikil og margt frægra leikara. Peter Ustinov í hlutverki belgíska sporhundsins er óborganlegur og heldur óneitanlega myndinni uppi. Einnig er gaman að sjá Bette Davis og David Niven, sem þvi núður sjást allt öf sjaldan á hvíta tjaldinu. Eins og með margar sakamála- myndir þá byggist allur efnisþráðurinn upp á lokaatriðinu þegar hulunni er svipt af morðingjanum. í DAUÐANUM Á NÍL tekur þetta langan tíma og mikið er um endur- tekningar. Það ar þvi ekki að á- stæðulausu að áhorfendur eru yfirleitt orðnir æði langeygðir eftir endinum. Um ÓKINDINA er fátt að segja. Það hefur löngum þótt merki um langa og einhæfa atburðarrás að lita á klukkuna meðan á sýningu stendur. Stærsti galli myndarinnar er að hún virkar sem endurútgáfa en ekki fram hald á Jaws. Svo getur ekki hver sem er farið í fótspor Spielberg. Þegar jólamyndirnar hata runnð sitt skeið á enda verður forvitnilegt að sjá hvað kvikmyndahúsin draga fram i dagsljósið. Eftir þeim upplýsingum sem ég hef aflað mér luma sum kvik- myndahúsanna á forvitnilegum myndum en óvlst erhvenær .ær verða sýndar. Vonandi fáum við ekki aðra andlega ládeyðu eins og var fyrir ára mótin. vsm?

x

Dagblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið
https://timarit.is/publication/260

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.