Lesbók Morgunblaðsins - 29.08.1937, Blaðsíða 2

Lesbók Morgunblaðsins - 29.08.1937, Blaðsíða 2
266 LESBÓK MORGTJNBLAÖStNS ur og tuoldrok erfiðleikauna. Þær eru bjartsýnar — liinar bölsýn- ar. í>etta eitt getur verið ærið efni til að rit'ast uin. ærið et'ni til að slást uni. ef svo ber undir. * Mjer er í niinn miðaldra kona. sem sat uppi á borði, bætti karlniannsbuxur ög söngl- aði ástaróð. er endaði með þess- ;iri staðbundnu Siglufjarðar- rómantik: Try<rðabáran brotnar við aker í briinloðiv kærleikaus. Xtallsystur hennar fóru óðara að fárast yfir því, hve hún syngi nú af innibirjíðri tilfiniiinjru yf- ir buxiia<rörtnunum þeint öruu. Konan vildi eðlile<ra ekki viður- kenna. að hún syngi ástaróð til buxnanna — og spunnust út af þessu snarpar. heimspekilegar deilur uin <rildi hinnar fölskva- lausu á*tar. Fjórar uugar áttu við eina roskna og reynda, ofr heyrði jeg konuna síðast stað- hæfa. að hámark ástarinnar væri meiningarlaust skvaldur í uösun- Min á þeim, seni <rætu hnoðað saman laglegri vísu. Eftir stutta mállivíkl bætti hún við: ..Jeg elska nákvæmlega jafnlítið, eða mikið buxurnar þær örnu og nianninii. sem gengur í ]>eiin. I'etta eru hvorttveggja jafn auð- virðilegir, bölvaðir ræflar!" I'ngu -túlkurnar ætluðu að ær- ast úr hlátri og sögðu. að Finna væri vitlaus . . . Ef til vill liefir þetta líka endað með ósköpum. Ibrafrga einum var mjer Of samferðafólki mínu boðið að bíða eftir kaffi, og ])áðum við það nieð ])ökkum. Það var dálítið baðstofulegt við stofuna. sem við sátum í# Borð stóð á miðjtt gólfi Og kofort eða kistill framan við hvert rúm.. A hirslum þe.ssum tátn gestir og heimafólk. Þegar kaffið var borið inn. var kofort- niiiim ýtt að borðinu — o<r svo hófst kaffidrykkjan. Það var besta kaffi — reglulega gott kaffi til drykkjar . . . Það var einhver gletnisleg íbygni í svip sumra við þetta kaffibbrð. sem stafaði greinilega af ])ví. að hjer höfðu sumir sjest áðnr og drukkið fyr sanian kaffi. Þegar ferðafjelagi niinu hafði lokið úr símiin bolla, brá hanii honuni á- loft, veifaði honum þrjá hringi í loftinu og setti hann síð- an á hvolf á undirskálaröndina N'ú sá jeg hvert stefudi — ]>að átti að spá í bollana okkar. lesa ]>ar dulrúnir örlaga oir forlaga o<r dengja ])essu yfir okkur vita óuiidirbúna! Spákonan var gestgjafi okkar — konaii. sem liafði hitað þetta afburða góða kaffi. * IIúu leit í bollana. hvern af öðr- um, velti vöngum. brosti Og leit í ]>á aftur. Eftir d.júpa og kitl- andi þögn beiudi liún orðuni síu- iiin að mjer o<r sagði: ,,Það er vont að lesa í bollann yðar — en þjer skrifið á mikinn pappír. Það ern miklir skógar, ]>ar sem þjer eruð fæddur — e»i jeg íninnist ]>ess ekki að hafa komið þsxl Xæstnr í röðinni var fjelagi ininn, og um hann sagði hiin, að hanii væri að læra annaðhvort trjesmíði eða húsamáliiingu, Mað- urinn var tregnr til að fallast á það — en bollinn sagði nti þetta oít við það varð konan að halda sjer! Loks varð ]>að að samkoniu- lagi. að fjelagi minn skyldi verða skurðlæknir. Hann les læknis- fræði. Við þökknðum kaffið, holl- spárnar og skeiiitiiiiina <><r geng- um út — út úr þessari stofu Og staðnæmdumst framau við hálf- opna hurð á litlu braggaherbergi. Inni brann draugalegt rafljós og út úr þessu herbergi andaði á inóti okkur einliverju helgisiða- lofti. ()g við nánari eftirgrenslan leyndi það sjer ekki, að hier b.jó trúað kvenfólk. Á veggjum uppi hjengu strengjaliljóðfæri og á hurðinni stóð ; Drottinn blessi heimilið. Hjer bjuggu einhverjar Z'on«- safnaðar-fíladelfíit-herkonur konur, seni syngja guði síniim 'of' og dýrð og spila undir á gítar. En í eldhúsinu. framan við þetta lielgisiðaheittiili dönsttðu síldarstúlkur og sjómenn við lukt- arljós og hárgreiðumúsik og söng undirölduna eftir rakarann. Kave- lerarnir koma oft á kvöldin — í kveiinabraggana! Og það er ekki œfirdega -ÍUlarstúlkuiuuu sjálfum að kenna ])ó háreisti sje á heiin- ilum þeirra — ])að er ..ástin ströng". S. B. Skáldið K. N. Júlíus. Ilarpan |)ín með slaka strengi stendur. — Fleiri liarnia þig, Bragavin og gleðigjafa; glóa blóm iiin farinn stig. (ileymskau djúp. sein gleypir flesta. gengur skáldin slík á svi<;. Illáturmild í höndum þíntun harpan var o<r tóna])ýð. Hvesti |ió í strenfrjiini stiindiiin, steyptist ha<rlið yfir lýð. Kenibin<r bæði' og ríkilæti ríitir ]>ú, í Ijóðum, níð. Ileimsku <rastu hle<;ið dauða. Hiui er lífsei<r. ]>ví er ver; afturfrengin. fyl<rja flestra, flækist enn um bygSír hjer. Haltrar sanit, ])\í henui re\ii(liut hert í kyii<ri, spjót frá ])jer. Hins skal niiunast; tueta kuuuir manndóin, hvar sem Ijós lians skín; fölskvaleysi (><>¦ fegttrS sálar fenpru hjá ])jer latinin sín, Heyrist <re<rnum hlátraby]<rjur hjartað bak við kvæðin þín. Richard Beck. — Þetta er einkenniiegt, Je<> hefi óljósan grun um, að je<r hafi frleymt einhverju.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.