Lesbók Morgunblaðsins - 17.02.1952, Blaðsíða 1

Lesbók Morgunblaðsins - 17.02.1952, Blaðsíða 1
5. tbL JfofgtniMatoiiw Sunnudagur 17. febrúar 1952. XXVII. árg. GESTUR PÁLSSON SKALD Á HARÐA SPRETTI í AUSTURSTRÆTI ÞAÐ VAR ekki fyrr en með lög- um 3. jan. 1890 að kaupstöðum hér á landi var heimilað að setja hjá sér lögreglusamþykkt. Fyrstu lög- reglusamþykkt sína fékk Reykja- vík 25. nóv. 1890, og var hún snið- in eftir lögreglusamþykktum í dönskum bæum og ógurlega smá- smugleg í ýmsum atriðum og svo meistaralega samin, að hún gat ekki gilt fyrir úthverfin ,svo sem Grímsstaðaholt, Kaplaskjól, Sauða- gerði, Bráðræðisholt og byggðina innan við Rauðará, nema alveg sérstaklega stæði á. Bærinn hafði verið lögreglu- samþykktarlaus í rúmlega hundrað ár og fór það mjög eftir röggsemi bæarfógetanna hvernig lögreglu- málunum var sinnt. Snemma kom upp sú venja, að þeir létu festa upp á hús í bænum ýmsar tilkynn- ingar og aðvaranir til bæarbúa um það hvernig þeim bæri að hegða sér, og embættinu fylgdi auk þess sérstakur auglýsingakassi, þar sem allar slíkar tilkynningar voru birt- ar. Tveir lögreglustjórar gengu hér Gestur Pálsson. ötulast fram í því að halda uppi góðri reglu í bænum. Voru það þeir Stefán Gunnlaugsson (1838—1848) og Jón Jónsson ritari, sem var settur bæarfógeti hér sumarið 1878. Þeir festu upp auglýsingar um boð og bann við ýmsu og gengu eftir að slíku væri hlýtt. Varð Jón ritari sérstaklega illa þokkaður af þessu, því að hann sektaði menn þá fyrir ýmislegt, sem áður höfðu verið taldir smámunir og fyrir- rennarar hans höfðu látið liggja í láginni og eigi skift sér af. Enda þótt Reykjavík væri lítill bær fram yfir aldamótin seinustu og farartæki næsta fábrotin, þá voru þó umferðarmálin og eftirlit með þeim einhver mesti vandinn, sem hvíldi á lögregluþjónum og bæarfógeta,enda fjölluðu þrír kafl- ar lögreglusamþykktarinnar 1890 um þau mál. Var hinn fyrsti um reglu og velsæmi á götum, annar um ráðstafanir til að afstýra tálm- unum eða hættu fyrir umferðina, og sá þriðji um reið og akstur á götunum og rekstur gripa og fénað ar um þær. Þá var hesturinn enn driffjöður í öllum samgöngum og var umferðinni á götum bæarins mest hætta búin af gapalegri reið og hestum, sem fældust. Urðu stundum af því slys, þótt þau þyki nú sjálfsagt smávægileg í saman- burði við þau slys, er nú verða af ógætilegum akstri bifreiða.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.