Lesbók Morgunblaðsins - 31.05.1953, Blaðsíða 1

Lesbók Morgunblaðsins - 31.05.1953, Blaðsíða 1
h&k 21. tbl. Sunnudaeur 31, ra*í 1953 XXVIII. árg. EDOUARD SCHYDLOWSKY franskur sendikennari við Háskóla íslands FRANCOIS MAURIAC í ÞRIÐJA sinn á fimmtán árum hefur Akademía Svíþjóðar veitt Nobelsverðlaunin frönskum rithöf- undi. Roger Martin du Gard hlaut þau 1937, André Gide 1947, og nú hefur Francois Mauriac hlotnazt þessi sæmd. Hann tekur sess meðal heimskunnra rithöfunda, og rit hans verða lesin um víða veröld. Almenning fýsir að kynnast þeim manni, sem fengið hefur slíka við- urkenningu „fyrir skarplega athug- un á sálarlífi manna og listfenga túlkun mannlífsins í skáldsögum sínum". //=// Mauriac hefur lifað fábrotnu, hversdagslegu lífi. „Francois Maur- iac fæddist í Bordeaux árið 1885 og ólst þar upp. Hann kom á hverju hausti til Malagar, ættarsetursins í nágrenni Bordeaux, sem stendur meðal vínekra. Að mörgu leyti má telja hann borgara frá Gironde- fylki, og kann hann því vel". Svo fórust André Maurois orð, er hann hóf kennslu sína um Mauriac í Mills College í Bandaríkjunum, en Francois Mauriac þar hafði hann neyðzt til að gerast kennari, er hann hrökklaðist frá Frakklandi í stríðinu. Hann fræðir okkur síðan um það, að tæplega tvítugur missti Mauriac föður sinn. Móðir hans var enn ung. Hún var kaþólsk og mjög guðrækin og ól hann upp ásamt fjórum eldri bræðrum, en sá þriðji þeirra, Pierre, er nú kunnur prófessor við læknadeild háskólans í Bordeaux. Meðal stórættanna í suðvesturhluta Frakklands höfðu trúarbrögðin löngum verið í nánum tengslum við stjórnmál og leitt til misklíðar, en ekki var því svo farið um Mauriac- ættina, þar urðu þau sameiningar- afl. Á hverju kvöldi fór allt heim- ilisfólkið með bæn, sem hófst á þessum orðum: „Ó, Drottinn minn, ég lýt þér í auðmýkt og þakka þér, að þú gafst mér hjarta, sem kann að skilja þig og elska". Bæninni lauk þannig: „Vera má, að dauðinn nemi mig á brott í nótt. Ó, Drottinn minn, ég fel þér sál mína, dæm hana ekki í reiði þinni. ...". Mauri- ac hlaut uppfræðslu af nunnum, er hann komst á skólaskyldualdur. Hann var óglaður og hörundsár og fann til vanmáttar og hræðslu meðal félaga sinna. Hann hefur síð- ar kallað bernsku sína „guðræki- lega, angistarfulla og innibirgða", þar sem hann fann ekki hamingju og frið nema hjá móður sinni. Hjá henni, í hlýu andrúmslofti heim- ilisins, las hann allt hvað af tók jafnt Jules Verne sem „Imitation de Jésus-Christ", „eldleg orð, sem rista hjartað rúnum, er aldrei mást

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.