Lesbók Morgunblaðsins - 26.05.1979, Blaðsíða 5

Lesbók Morgunblaðsins - 26.05.1979, Blaðsíða 5
HIMINN I GLASINU NOCTURNE Eg vil fara þangað sem engin rigning er. Frá þvíað ég var barn hef ég óskað þess. í sömu andrá fæðist kannski regnbogi yfir tamarindatrjánum fyrirþá sem eiga aðeins heima í nóttinni fyrir hendur þeirra, augu þeirra. Melih Cevdet Andy ATVINNULAUS Hann kenndi það örlögunum að vera hrakinn atvinnulaus út á götuna án náðar, án virðingar íþrjú ár. Hundraðþúsund munna dreymir um brauð. Af hungri át hann á sér hnefann. Aðeins vindurinn var miskunnsamur, var sá eini sem snart hann. án þess að gera sér mannamun færöi hann honum svala. Það veitti huggun en ekkert brauö. Af hungri át hann varir sínar. Myrkrið skalf í blóði hans. Enginn tók eftir honum á götunni. Hvorki stjórnur né Guð. Af hungri át hann andardrátt sinn. Fazil Húsnú Daglarca BLÓMIN í BOKINNI Þú hefur skiliö mig eftir hjá öllum þessum minningum sem ásf mín gaf þér með heimi sínum úr ilmi og á þessari stundu í dagrenningu er ég haldinn sorg vegna blómanna sem urðu eftir í bókinní. Fazil Húsnú Daglarca LJÓD FRÁ TYRKLANDI Jóhann Hjálmarsson þýddi — Síðari hluti EILÍFUR SKILNINGUR Nóttin er hinum blinda guðsgjöf Fazil Husnu Daglarca VESALINGS ETEM Vesalings Eteml I fyrravetur þjáðist hann alltof mikið. Hann hafðist við ígörðunum. Á berklahælinu líður honum betur. Melih Cevdet Andy ALVEG EINS OG HENDUR OKKAR Dýrin hugsa fagrar hugsanir afþvíaö þau tala ekki alveg eins og hendur okkar. Áður en maður byrjar að lesa verður að vökva blómin. Melih Cevdet Andy BRAUÐID OG STJORNURNAR Brauðið liggur á hnjám mér, stjörnurnar eru í órafjarska. Ég ét brauðið meðan ég virði fyrir mér stjörnurnar, en ég er svo heillaður af þeim að öóru hverju sting ég þeim upp í mig í staðinn fyrir brauðið. Oktay Rifat UR LJODUM UM HAMINGJUNA Hún bað mig að syngja söng og ég söng fyrir hana sönginn um eymdina Hún bað mig að syngja um stolt og heiður og ég söng fyrir hana sönginn um eymdina Hún bað mig að syngja um hamingjuna og ég söng fyrir hana fegursta sönpinn um eymdina Oktay Rifat GRAFSKRIFT Uppáhaldsskemmtun hans var að rölta um garðinn á kvöldin. Hann unni skáldunum Orhan Veli og Melih Cevdet og það tré sem átti hug hans var öspin. Hann unni einnig stjörnuhimninum og svaf best í rúminu sem móðir hans hafði búið um. Nú liggur hann hér. Oktay Rifat TRED TALAR Ég er tré og þekking mín nær skammt Ég tala aóeins þegar vindurinn blæs Og vegna þess aö ég er fótalaus Kvelst ég aldrei af heimþrá Lauf mitt hefur samlagast árstíöunum Og rætur mínar eru sömu ættar og moldin Ég óttast ekki dauöann eíns og þiö fólkió Því að djúpt niðri í myrkri jörðinni Kann ég þá list að verða aftur tré Oktay Rifat GLASID Hér eru seldir fiskréttir. Veðrið er mjólkurblátt og kyrrt. Veitingamaður, hvaða staður er þetta? Ský á diskinum og himinn (glasinu. Oktay Rifat LYGI Ég er skáld fögru daganna, hamingjan býr í brjósti mér. Ég tala við stúlkur um heimanmund þeirra, við fanga um sakaruppgjöf. Ég segi þeim börnum góðar fréttir sem áttu feður sem féllu ístríðinu. En allt er þetta raun því að það er raun að Ijúga. Melih Cevdet Andy ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.