Morgunblaðið - 15.11.2001, Qupperneq 36

FRANSKA listakonan Domin-
ique Ambroise er Íslendingum ekki
ókunn því hún hefur áður sýnt verk
sín fjórum sinnum hérlendis, og er
þar að auki meðlimur í FÍM, Félagi
íslenskra myndlistarmanna. Hún er
með MA-gráðu í myndlist frá York
University í Toronto, en hafði áður
stundað nám við Parísarháskóla og
háskólann í Aix-Marseille.
Dominique býr yfir mjög sannfær-
andi tækni sem málari og litaval
hennar er allsérstætt og persónu-
legt. Það byggist á mjúkum pensil-
strokum í grænum, últramarin-
bláum, fjólubláum og bleikum
litasamsetningum sem eru fágætar í
íslenskri list. Landslagið í málverk-
um hennar er einnig töluvert frá-
brugðið því sem við eigum að venjast
því kjörlendið eru æskustöðvarnar í
miðvestur-Frakklandi með trjágörð-
um, lundum, sólarljósi og skugga-
brigðum.
Í flestum verkunum eru andlit
sem svífa yfir landslaginu, og víða er
einnig að finna tré, rólur, tröppur og
blómsturpotta. Öll skírskota þessi
hlutbundnu minni til endurminning-
anna og fortíðarinnar. Það er helst í
stærsta verkinu, sem jafnframt er
hið nýjasta og besta á sýningunni, að
hlutbundnir vegvísar hverfa.
Það er enginn vafi að það er til
góðs fyrir list Dominique Ambroise.
Svipirnir í myndum hennar hafa líkt
og svipir almennt í málverkum til-
hneigingu til að draga verk hennar
niður. Það stafar af þeirri merkilegu
staðreynd að það er varla hægt að
gefa nokkuð í skyn í myndlist með
hálfkveðnum vísum án þess að falla í
myndskreytipyttinn.
Því verður ekki annað séð en list-
málarinn taki farsælt skref með því
að hverfa frá frásögninni, en láta
áhorfandanum eftir að geta í eyðurn-
ar. Minna er hér greinilega meira,
enda virðast myndirnar – hvort held-
ur málverk eða vatnslitamyndir,
blandaðar pastel – vaxa við það að
hverfa frá merkjanlegum áherslum
til óhlutbundinnar tjáningar.
Á mörkum hins
merkjanlega
Eitt af verkunum á sýningu Dominique Ambroise.
MYNDLIST
S t ö ð l a k o t ,
B ó k h l ö ð u s t í g 6
Til 18. nóvember.
Opið daglega frá kl. 14–18.
MÁLVERK &
VATNSLITIR
DOMINIQUE AMBROISE
Halldór Björn Runólfsson
LISTIR
36 FIMMTUDAGUR 15. NÓVEMBER 2001 MORGUNBLAÐIÐ
FYRSTA verkið á efnisskrá
Tríós Reykjavíkur s.l. sunnudag var
Sígaunatríóið, „all’ ongarese“, í G-
dúr, H. XV. 25, eftir Joseph Haydn.
Tríóin eftir Haydn voru flest sögð
vera sónötur, sem vísar til þess, að
semballinn og/eða píanóið voru í að-
alhlutverki og samkvæmt „basso
continuo“ aðferðinni, fylgdi sellóið
bassarödd sembalsins/píanósins og
að því leyti til, um að ræða eins kon-
ar samleikssónötu fyrir píanó og
fiðlu með fylgirödd.
Tríóið var skemmtilega flutt og
hægi þátturinn sérstaklega og sú út-
færsla Casals, að gefa sellóinu eftir
að flytja fiðlustefið, var einstaklega
fallega mótuð af Gunnari Kvaran. Í
heild var tríóið mjög vel flutt, þó á
píanóið hafi af hálfu Peter Máté ver-
ið leikið í hljómléttara lagi, sérstak-
lega í tatararondóinu, sem er sagt
eiga vera í „presto“ hraða. Í miklum
hraða tapast ýmis smáatriði og fyrir
smekk undirritaðs, hefði mátt hafa
lokakaflann í „presto“ hraða en ekki
„presto-prestissimo“ hraða eins og
reyndin var. Tveir fyrri kaflarnir
voru mjög fallega leiknir en þar tala
saman píanóið og fiðlan með því að
skipta á milli sín stefjunum og selló-
ið myndar „kontrapunktinn“ við
tónferli efri raddanna. Að því leyti
til var bassaröddin mikilvægur þátt-
ur tónsmíðarinnar en einmitt vönt-
un á þessu „kontrapunktíska“ vægi
bassaraddarinnar, var eitt af því
sem Vivaldi var skammaður fyrir, að
bassinn hjá honum væri allt of ein-
faldur og í hann vantaði allt lagferli.
Frumflutningur á tvíleiksverki
fyrir fiðlu og selló, eftir Jónas Tóm-
asson, sem hann nefnir Vorvindar
að vestan, var næst á efnisskránni. Í
þessu stutta verki var mikið unnið
með lagrænt tónferli, stuttar tón-
hugmyndir, jafnvel þriggja tóna
stefbrot, sem unnið var með á tema-
tískan máta, þrástefjað, í kontra-
punktísku samspili og töluverðum
tilþrifum í hrynskipan og styrk-
leikabreytingum. Þetta sérlega
þokkafulla en alltof stutta verk var
mjög vel flutt af Guðnýju og Gunn-
ari.
Lokaverk tónleikanna var tríó í c-
moll op. 101, eftir Johannes
Brahms, eitt af meistaraverkum
hans, samanrekið að formi og tón-
skipan, kraftmikið, blítt og stundum
eins og leikandi létt fantasía. Þarna
getur að heyra hvernig Brahms
byggir upp í fyrsta kaflanum tón-
vefnað úr fjórum tónum, bregður
fyrir sig tilfinningaþrungnu lagferli,
taktskiptu alþýðusönglagi, leikur
sér með ýmsar skemmtilegar hryn-
myndir og kryddar allt kraftmiklum
tilþrifum, er tekur til hins ýtrasta
hjá flytjendum. Þarna fóru flytjend-
ur á kostum, stundum á svolítið yf-
irdrifinn máta, sem hinn stórláti
Brahms þolir vel. Píanóleikur Peter
Máté spannaði allt styrkleikasviðið
og var sérlega þróttmikill í jaðar-
köflunum og glitrandi fallegur þeg-
ar stórviðrunum slotaði. Strengja-
leikararnir Guðný Guðmundsdóttir
og Gunnar Kvaran sungu sínar lags-
trófur einstaklega fallega og
„spenntu svo bogann“ til hins ýtr-
asta, þegar Brahms gaf píanóinu
lausan tauminn. Í heild var flutning-
urinn kraftmikill og jafnvel ástríðu-
þrunginn á köflum en einnig eins og
Brahms er lagið, að kveða með sér-
lega blíðum rómi, og þá var sem
stórviðrum slotaði og fagurkyrr
náttúran ljómaði í alveldi sínu.
Morgunblaðið/Ásdís
„Í heild var flutningurinn kraftmikill og jafnvel ástríðuþrunginn á köfl-
um,“ segir meðal annars í umsögn Jóns Ásgeirssonar um tónleikana.
Kraftmikill
og blíður leikur
TÓNLIST
H a f n a r b o r g
Tríó Reykjavíkur flutti verk eftir
Haydn og Brahms og frumflutti
verk eftir Jónas Tómasson.
Sunnudagurinn
11. nóvember, 2001.
KAMMERTÓNLEIKAR
Jón Ásgeirsson
Nýjar bækur
 ÓREIÐUM augum – heiðin ljóð
er með ljóðstefum Eyvindar P. Ei-
ríkssonar. Verkið myndar heild í
ljóðum, ljóðtextum og textaljóðum.
Það skiptist í þrisvar sinnum sex-
tán ljóðhuganir: Háin þrjú: heiður
himinn og hvel, ellin þrjú: lurkum
lamda líf og effin þrjú: fögur, fold
og fljót. Bókinni fylgir hljómdiskur
með lestri höfundar á ljóðunum við
tónlist eftir Hilmar Örn Hilm-
arsson.
Höfundur gefur út. Bókin er 56
bls., prentuð hjá H-prenti, Ísafirði.
Diskurinn er unnin hjá Studio
Stemmu.
Námskeið
um Önnu
Kareninu
NÁMSKEIÐ um eitt af
meistaraverkum heimsbók-
menntanna, Önnu Kareninu
eftir rússneska skáldið Leo
Tolstoj, hefst hjá endur-
menntun HÍ 20. nóvember.
Námskeiðið er haldið í sam-
starfi við Þjóðleikhúsið, en
leikgerð verksins eftir Helen
Edmundson verður sett upp
eftir áramót í leikstjórn
Kjartans Ragnarssonar.
Á námskeiðinu verður
fjallað um Tolstoj, skáldverkið
og leikgerðina, en sagan hefur
löngum verið vinsælt við-
fangsefni leikhúsfólks og
kvikmyndagerðarmanna.
Heimsókn í Þjóðleikhúsið
Þátttakendur fara í heim-
sókn á æfingu í Þjóðleikhús-
inu og sjá svo leiksýninguna
fullbúna skömmu fyrir frum-
sýningu. Námskeiðinu lýkur
með umræðum með aðstand-
endum sýningarinnar. Um-
sjón hefur Melkorka Tekla
Ólafsdóttir leikhúsráðunautur
en aðalkennari er Árni Berg-
mann, þýðandi leikgerðarinn-
ar.