Morgunblaðið - 15.11.2001, Qupperneq 52

MINNINGAR
52 FIMMTUDAGUR 15. NÓVEMBER 2001 MORGUNBLAÐIÐ
✝ Smári Aðal-steinsson fæddist
í Reykjavík 20. júní
1946. Hann lést á
Landspítala í Foss-
vogi föstudaginn 9.
nóvember síðastlið-
inn. Smári var elstur
þriggja barna for-
eldra sinna, hjón-
anna Aðalsteins
Metúsalemssonar
verkamanns, f. 12.
maí 1915, d. 25.
ágúst 1985, og Járn-
gerðar Einarsdóttir
húsmóður, f. 5. júlí
1924. Systkini Smára eru Regína,
f. 24. desember 1947, og Leifur,
f. 31. janúar 1960. Hinn 27. októ-
ber 1973 kvæntist Smári eftirlif-
andi eiginkonu sinni, Sigrúnu
Þorbjörnsdóttur. Börn þeirra
eru: 1) Ásta Bára, f. 11. septem-
ber 1974, sonur hennar og Magn-
úsar Helgasonar, f.
27. júlí 1969, er
Smári, f. 11. októ-
ber 2000; 2) Aðal-
steinn, f. 30. júlí
1977, unnusta hans
er Hrefna Ýr Guð-
jónsdóttir, f. 13. maí
1983. Fósturdóttir
Smára er Sigríður
B. Hreggviðsdóttir,
f. 20. nóvember
1970. Eiginmaður
hennar er Steinar
Ö. Bergmann, f. 10.
október 1970. Synir
þeirra eru: Axel
Hafþór, f. 6. ágúst 1995, Arnar
Ingi, f. 26. maí 1998, og Daníel
Sigurbjörn, f. 16. ágúst 2000.
Smári vann lengst af hjá Síld-
ar- og fiskimjölsverksmiðjunni á
Kletti. Útför Smára verður gerð
frá Kópavogskirkju í dag og
hefst athöfnin klukkan 13.30.
Elsku pabbi, stórt skarð hefur
nú myndast í hjarta mitt. Hugs-
unin um að sjá þig ekki oftar er
svo fjarlæg. Ég trúði allt fram á
hinsta dag að þú myndir sigrast á
þessum erfiðu veikindum. Þú barð-
ist svo hetjulega í öll þessi ár,
kvartaðir aldrei fyrr en í fulla
hnefana. Þú varst svo mikill höfð-
ingi, kraftur þinn og dugnaður
virtist oft engum takmörkum háð-
ur. Elsku pabbi, þú varst alveg
einstakur faðir, kenndir mér svo
margt um lífið, að hugsa vel um þá
sem manni þykir vænt um og
koma fram við náungann eins og
maður vill að komið sé fram við
mann sjálfan og síðast en ekki síst
að betra sé að gefa en að þiggja.
Þess vegna naustu mikillar virð-
ingar bæði hjá fjölskyldu þinni og
þeim sem höfðu kynnst þér vel. Þú
varst ekki aðeins faðir minn held-
ur varstu minn besti trúnaðarvin-
ur og félagi. Það var svo gott að
leita til þín því þú varst svo trygg-
ur og vitur enda gastu alltaf gefið
mér góð ráð um hin ýmsu mál. Við
áttum svo margar dýrmætar
stundir saman og það er mér í
fersku minni öll sumrin sem fjöl-
skyldan fór saman keyrandi austur
í þjóðgarðinn í Skaftafelli, þar
tjölduðum við og áttum yndislegar
stundir. Það eru svo margar
stundir sem við áttum saman, eins
og þegar ég hringdi ósjaldan í þig
til að spyrja þig að einhverju sem
átti nú bara að taka stutta stund
en endaði svo í tveggja tíma sam-
tali um fótbolta, bíla og allt mögu-
legt svo þegar samtalinu lauk fatt-
aði ég svo oft að ég hafði gleymt
að spyrja þig um það sem ég upp-
haflega ætlaði að spyrja þig um,
en svona vorum við bara. Þær
verða nú ekki allar taldar upp
hérna stundirnar sem við áttum
saman en þær mun ég geyma vel í
hjarta mínu. Eftir allt sem þú
hafðir gefið mér, elsku pabbi, gat
ég loks gefið smá til baka því í
október fyrir rúmu ári kom mikill
sólargeisli inn í líf þitt þegar sonur
minn og nafni þinn leit dagsins
ljós. Hann veitti þér svo mikla
gleði og ánægju í þínum erfiðu
veikindum.
Elsku pabbi, ég kveð þig með
miklum söknuði og þakklæti fyrir
samfylgdina. Ég hlakka til að sjá
þig aftur þegar minn tími mun
koma.
Þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sig.)
Megi Guð varðveita þig og styrkja
okkur hin.
Þín dóttir.
Ásta Bára.
Elsku pabbi.
Sú stund sem ég hef svo lengi
kviðið fyrir er nú runnin upp.
Ég trúi ekki að þú sért farinn.
Síðastliðnir mánuðir voru mjög
erfiðir. Heilsu þinni hrakaði mjög
af völdum þessa slæma sjúkdóms
sem erfitt er að berjast við. Ég
hefði aldrei ímyndað mér hversu
erfitt það er að missa eigin föður.
Við áttum svo margar góðar
stundir saman. Ég er þó þakklátur
fyrir þann tíma sem við áttum
saman, þótt stuttur væri. Við átt-
um bara svo mikið eftir að gera
saman. Það var svo gaman að vera
með þér, þú gerðir allt svo
skemmtilegt, eins og ferðalögin
okkar á sumrin og þegar kom að
laugardögum rúllaði enski boltinn.
Það var svo gaman er við sátum og
horfðum á með popp og kók. Og
þú alltaf sami harði Leedsarinn.
Ég gleymi því ekki hvað þú
varst alltaf jafn snyrtilegur til
fara. Eins og bíllinn þinn sem þú
hugsaðir svo vel um eins og hann
væri litla barnið þitt.
Pabbi minn, núna ertu hættur
að þjást og kveljast eftir öll þessi
veikindi sem tóku á okkur öll.
Núna ertu kominn þangað sem
pabbi þinn er. Hann mun hugsa
vel um þig þangað til við munum
hittast aftur. Lífið er ekki alltaf
eins og maður vill hafa það. Ég
elska þig, sakna þín og mun aldrei
gleyma þér. Ég hef svo mikið af
þér lært.
Guð geymi þig.
Aðalsteinn.
Þá er kveðjustundin komin,
miklu fyrr en ég hefði haldið og
langar mig að minnast föður míns í
fáeinum orðum. Hann var búinn að
berjast við illvígan sjúkdóm í lang-
an tíma og átti maður von á því að
hann fengi að fara. En nú þegar
hann hefur fengið hvíldina góðu er
erfitt að hugsa sér tilveruna án
hans. En mín mesta huggun er að
nú kvelst hann ekki lengur. Aldrei
heyrði ég hann kvarta og alltaf var
stutt í grínið. Hann var rólyndur
og fastur fyrir á sanngjarnan hátt,
en umfram allt yndislegur faðir.
Ég trúi því að við eigum eftir að
hittast einhvern tíma á yndislegum
stað. Þá tökum við upp spjall að
nýju.
Bið ég guð að vaka yfir móður
minni, ömmu, systkinum mínum
og barnabörnum hans og styrkja
þau í sorginni. Þau hafa misst mik-
ið.
Við Steinar kveðjum nú ástkær-
an föður minn með söknuði.
Margs er að minnast,
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
(V. Briem.)
Sigríður.
Elsku Smári minn.
Við sem vorum orðin svo góðir
vinir, en þú varst búinn að berjast
svo lengi við þennan sjúkdóm,
varst búinn að vera svo sterkur í
þessari hetjulegri baráttu þinni
þar sem ekki bar á voli og víli,
hálfvelgju eða hiki. Þú leyst á
veikindin sem verkefni sem þú
þyrftir að leysa og ýttir frá þér
allri vorkunnsemi. En nú er bar-
áttunni lokið og þú ert kominn yfir
móðuna miklu. Þótt kynni okkar
yrðu ekki lengri en þetta tókst
með okkur besti vinskapur.
Við sátum oft saman á morgn-
ana og töluðum um allt milli him-
ins og jarðar, þú sast alltaf með
bakið að ofninum með Elvis P boll-
ann sem ég gaf þér og tókst þér
góðan tíma í að velja úr mola í
sykurkrúsinni, svo héldum við
áfram að spekúlera í hlutunum.
Ég trúi ekki að þú sért farinn,
það var svo notalegt að koma heim
úr skólanum og þú varst heima,
stóðst við helluna að laga þér
blómkálssúpu og settumst við þá
niður í rólegheitunum og sötruðum
hana. Að ég nú ekki tali um það
þegar við vissum af stóra pottinum
inni í ísskáp með kjötsúpunni
hennar Sigrúnar. Við hefðum get-
að lifað bara á henni og alltaf
göntuðumst við með það, afhverju
Alli og Ásta fengust ekki einu
sinni til að smakka. En ætli við
höfum ekki bara verið ánægð með
það er upp var staðið, þá fengum
við bara meira. Við vorum bæði
sammála um það að betri mat væri
vart hægt að fá.
Það voru ófá kvöldin sem við
sátum inni í stofu og horfðum á
myndband úr sorpu einsog þú kall-
aðir myndbandasafnið þitt.
Þá komstu inn í herbergi, réttir
mér hulstrið og sagðir að nú yrði
myndbandskvöld.
Ég á svo góðar minningar með
þér sem ég mun aldrei gleyma.
Síðustu dagana lástu svo mátt-
vana á spítala og kom ég þá og sat
hjá þér. Þú varst algjör Leeds-ari,
það síðasta sem við Alli sögðum
þér var að Leeds væri í efsta sæti
og þú jánkaðir því.
Elsku Smári minn, það er svo
margt sem ég get rifjað upp, bíla-
sölurúntinn okkar og fleira og
fleira. En núna ertu kominn á
betri stað og þér líður vel. Ég bið
að heilsa mömmu ef að þú hittir
hana þarna og Guð blessi minn-
ingu þína, Smári minn. Hvíl þú í
friði.
Hin langa þraut er liðin,
nú loksins hlauztu friðinn,
og allt er orðið rótt,
nú sæll er sigur unninn,
og sólin björt upp runnin
á bak við dimma dauðans nótt.
Fyrst sigur sá er fenginn,
fyrst sorgar þraut er gengin,
hvað getur grætt oss þá?
Oss þykir þungt að skilja,
en það er Guðs að vilja,
og gott er allt, sem Guði’ er frá.
(Vald. Briem.)
Þín tengdadóttir,
Hrefna Ýr.
Elsku Smári minn, ég vil byrja á
að þakka þér fyrir allar þær góðu
stundir sem þú hefur gefið mér og
okkur öllum. Það var yndislegt að
hafa kynnst þér. Ég man ekki eftir
svo rólegu og góðu barni. Að fá
svo að eyða síðustu vikunum með
þér, heima hjá mér, var mér ómet-
anlegt.
Það var mikið áfall þegar
krabbameinið tók sig upp aftur en
baráttan fyrir lífinu fékk nýjan til-
gang þegar nafni þinn fæddist; ljós
í myrkrinu. Það var alveg sama
hvernig þér leið, þú gast alltaf
fundið ástæðu til að gantast yfir
einhverju. Nú ertu farinn til fund-
ar við föður þinn og við söknum
þín öll.
Ég þakka Sigrúnu og krökkun-
um fyrir elskulegheitin og stuðn-
inginn.
Vertu, Guð faðir, faðir minn,
í frelsarans Jesú nafni,
hönd þín leiði mig út og inn,
svo allri synd ég hafni.
(Hallgr. Pétursson.)
Ég hugsa til þín.
Mamma.
SMÁRI
AÐALSTEINSSON



 
 
  

 

  


 




 

 

 ! " !
   

  
 !!

  "  ! #
#
 $ 
$ #%& '%((

!") *


 



  %
 &!  "  !
"

 '(

  

%
)! " !*!++!
,$ -% 


" 

   +     #
#

 
  
 


 



,-,.#% 

  //


 

  -(
-    . 


%
 
 ! "    #! 

   !!


) 0 1! ! 

)     

  !!

2  23  2  2  2  #
#
 
 
4%&%& '%((

 5+ 

4!1

6"!+0 1 !

0 1 1

 " 
/! "  ,$ -%



 
!!

) % 1! 

    ! #
0
 1 
  
  
 

2

 



, 1+0 ""!

6"! & 6 

  0(
-(  3
  " 

/!  "  ) 8  ! 

  !!

    7   ! 
    6 !!

 3  ! 

 $   !!

   ! 

 8 8!+ !! #

 
 
     
 

2
  



0$7% '%((

4
 29:


 




 


 
  2

  ! "  3  0  !!

8    3  ! 

1. )!
 !!

 ;3  ! 
<+4#%#0!

'  3  ! 
 20 !2 

! 23  ! 
& 4 !!
2  23 #