Morgunblaðið - 15.11.2001, Page 55
MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 15. NÓVEMBER 2001 55
Okkur langar að
minnast nágranna okk-
ar og góðrar vinkonu
Vilborgar Aðalsteins-
dóttur. Það kom eins
og reiðarslag þegar Al-
brecht bar okkur þá harmafregn að
Villa, eins og hún var kölluð, væri
látin.
Við þessi sorglegu tíðindi setur
okkur hljóð. Í gegnum hugann renna
margar góðar minningar frá liðnum
árum. Við kynntumst Villu og Al-
brect í Þýskalandi fyrir 25 árum þeg-
ar við áttum heima þar. Heimsókn-
irnar til Gerlingen, þar sem þau
bjuggu, og páskaferðin okkar í Bæ-
heimsskóg eru okkur sérstaklega
minnisstæðar frá þessum tíma.
Eftir að Villa og Albrect fluttu til
Íslands leigðu þau íbúðina okkar í
Garðabænum og síðar urðum við ná-
grannar í Löngumýrinni, húsin okk-
ar standa gegnt hvort öðru, táknræn
fyrir trausta vináttu í langan tíma.
Við rifjuðum upp með reglulegu
millibili samverustundirnar í Þýska-
landi. Þýskalandskvöldin okkar þar
sem við borðuðum þýskan mat, spil-
uðum þýska tónlist og skoðuðum
myndir. Nýlega vorum við að tala um
að það væri orðið of langt síðan við
hefðum skipulagt Þýskalandskvöld.
Við dáðumst oft að því hversu ná-
kvæm, samviskusöm og fylgin sér
Villa var. Hún hafði ríka réttlætis-
kend og var óþreytandi að berjast
fyrir bættum uppvaxtarskilyrðum
fyrir drengina sína. Þótt oft hafi
Villu verið mikið niðri fyrir í baráttu
sinni fyrir réttlæti var stutt í húm-
orinn. Hún hafði þann góða eigin-
leika að geta gert grín að sjálfri sér
og tók sjálfa sig ekki of hátíðlega.
Það voru oft skemmtilegar stundir
þegar Villa kom yfir, stutt í hlátur og
VILBORG
INGIBJÖRG AÐAL-
STEINSDÓTTIR
✝ Vilborg Ingi-björg Aðalsteins-
dóttir fæddist 24.
júní árið 1954 í
Reykjavík. Hún lést
laugardaginn 20.
október síðastliðinn
og fór útför hennar
fram frá Grafarvogs-
kirkju 26. október.
tilkomumiklar lýsing-
ar. Einlægni hennar og
heiðarleiki, virðing og
áhugi fyrir skoðunum
og verkefnum annarra
gerði það að verkum að
börnin okkar höfðu ein-
staklega gaman af því
að spjalla við hana. Það
var hægt að treysta
henni, Villa lofaði engu
nema geta staðið við
það. Oft þurftum við að
reiða okkur á aðstoð
hennar og hjálp í
tengslum við börnin
okkar eða vegna eftir-
lits með húsinu. Þau mál voru í
öruggum höndum þegar Villa sagð-
ist líta eftir börnum og húsi.
Villa og Albrect voru afar sam-
rýnd. Sérstaklega var eftirtektar-
vert hversu alúðlega, markvisst og af
ábyrgð þau sinntu hlutverki sínu
sem foreldrar. Í þeim efnum voru
þau til fyrirmyndar. Nú nýtur Villu
ekki lengur við í hlutverki uppaland-
ans, en sá grunnur sem lagður hefur
verið er traustur.
Um leið og við vottum Albrecht,
Ingvari, Árna, Daníelu og öðrum að-
stendendum okkar innilegustu sam-
úð þökkum við Villu fyrir samfylgd-
ina og trausta vináttu.
Gunnar Einarsson og
Sigríður Dísa Gunnarsdóttir.
Nú þegar búið er að bera elsku
vinkonu mína, hana Villu, til grafar
verð ég að horfast í augu við þá stað-
reynd að hún er farin. Hvernig má
það vera? Hvernig er hægt að sætta
sig við að kona í blóma lífsins skuli
vera hrifin burt svo skyndilega og
einmitt núna þegar hún var svo ham-
ingjusöm og stærsta ósk lífs hennar
var að rætast? Það er ekki hægt að
sætta sig við slíkt, hún átti að fá að
sjá yndislegu dóttur sína sem hún
bar undir belti. Hún átti að fá að ala
hana upp og sjá hana vaxa úr grasi. Í
huga mér eru ótal spurningar en
engin svör. Það eina sem er víst að
lífið gefur og lífið tekur.
Þrátt fyrir ógrynni spurninga og
ósætti við að henni hafi verið svipt
frá okkur svona skyndilega er hugur
minn fullur þakklæti yfir að hafa
fengið að kynnast henni, að hafa
fengið að þekkja hana allt mitt líf. Ég
er fyrst og fremst þakklát. Ég er
þakklát foreldrum hennar, Báru og
Alla, fyrir að hafa tekið mig inn í fjöl-
skyldu þeirra sem nánast þeirra
barnabarni og ég er þakklát Villu
fyrir að hafa gefið mér allar þær
ljúfu stundir sem við áttum saman.
Hún passaði mig sem barn og hún
var alltaf til staðar fyrir mig þegar
ég var unglingur. Hún bauð mér að
dvelja hjá sér og manni sínum, Al-
brecht, í þrjá mánuði í Þýskalandi
þegar ég var táningur, og var það
sumar eitt besta sumar lífs míns.
Bára og Alli komu að heimsækja
okkur og lögðum við land undir fót
og héldum akandi til Ítalíu. Þetta var
ógleymanleg ferð í alla staði. Það var
svo margt nýtt að sjá, svo margt
spennandi fyrir unga stúlku að upp-
lifa. Ég mun aldrei gleyma þessari
ferð og verð alltaf þakklát henni
Villu minni og Albrecht fyrir að hafa
boðið mér með og að hafa haft þol-
inmæði að hafa mig hjá sér í heila
þrjá mánuði. Ég mun heldur aldrei
gleyma hringferðunum um landið
með Báru, Alla, Villu og Albrecht!
Það var ógleymanlegt að fá að upp-
lifa landið sitt með þessu yndislega
fólki, fólki sem stendur hjarta mínu
næst.
Þótt sambandið okkar Villu hafi
verið minna síðustu árin mun hún
vera órjúfanlegur hluti barnæsku
minnar. Hún kenndi mér svo margt
og gaf mér endalaust af sjálfri sér.
Hún var sönn og ljúf, hún var einstök
kona. Ég er ríkari sem einstaklingur
fyrir að hafa fengið að þekkja hana
frá blautu barnsbeini, fyrir að hafa
fengið að njóta hennar kærleika og
ástar, hennar leiðsagnar og þekking-
ar sem barn. Hún skilur eftir stórt
skarð í hjarta mínum og huga.
Elsku Bára, Alli, Albrecht, Árni,
Ingvar, Gunna og Stebbi. Söknuður
ykkar er mikill og sár. Eina hugg-
unin okkar á þessum erfiða tíma er
sú hugsun að við fengum að njóta
þess að hafa hana hjá okkur þessi ár
sem hún lifði. Þið, Bára og Alli, feng-
uð að vera hennar foreldrar, þið
fenguð að ala hana upp og njóta þess
að sjá hana vaxa og dafna. Gunna
fékk yndislega systur og sanna vin-
konu og Albrecht fékk góða konu.
Ég fékk að læra af henni og njóta
hennar kærleika sem barn og alltaf.
Villa mun alltaf lifa með okkur.
Ykkar
Ólöf Dóra (Ollý).
Jarðarber, silfur, rit-
vél, pósthólf, frímerki
og flugvöllurinn. Margt
rifjast upp þegar maður
hugsar um hana ömmu.
Að ógleymdu kakóinu
sem hún færði manni í rúmið ásamt
nýtíndum jarðarberjum. Þannig var
amma, alltaf að dekra við okkur börn-
in sín. Hvenær sem var. Allir pakk-
arnir á jólunum eða þegar hún kom
frá útlöndum. Og það var gaman að
vera hjá ömmu. Maður átti sitt horn í
stóra garðinum hennar í Skerjafirði
og hún gaf mér jarðarberjaplöntur til
að setja í hornið. Þar var maður og
horfði á flugvélar koma inn til lend-
ingar og hugsaði um heiminn. Í
Skerjafirðinum hjá ömmu var allt svo
óíslenskt. Öll bréfin sem amma hamr-
aði á ritvélina voru á útlensku og öll
vörumerkin sem hún skráði voru út-
lensk og stimplarnir sem við máttum
leika okkur með með öllum vöru-
merkjunum voru útlenskir að
ógleymdum öllum útlensku frímerkj-
unum sem hún gaf okkur.
SIGRÍÐUR
BJÖRNSDÓTTIR
✝ Sigríður Björns-dóttir fæddist á
Ísafirði 13. janúar
1907. Hún lést á
Hrafnistu í Reykja-
vík 20. október síð-
astliðinn og fór útför
hennar fram í kyrr-
þey í Fossvogskap-
ellu 30. október.
Og allar ferðirnar
sem við fórum í bæinn
með fimmunni. Póst-
hólfið, Silla og Valda og
það sem var þungt var
hægt að kaupa í Skerja-
veri. Þannig var lífið hjá
henni allt á einhverjum
öðrum hraða en hið ís-
lenska. En nú er þetta
allt í minningunni. Og
það eru hlýjar og góðar
minningar enda fékkstu
fallega lífsgjöf frá
pabba þínum sem hann
skrifaði í vísnabók þína
og það má segja að þú
hafir farið eftir því í þínu lífi.
Fögur er mjöllin,
sem fótur enginn tróð.
Dotta í blikinu
draumfjötruð ljóð.
Láttu ekki í bók þína
letra nema það,
sem geyma viltu gullstöfum
greypt í hjartastað.
Veiti það hlutskifti
hamingjan góð,
að hljómi þér æ í hjartastrengjum
hrein og fögur ljóð.
Það var alltaf nóg af sól og yl í
kringum þig amma mín en nú er þín
sól sest.
Takk fyrir allt, amma.
Árni Björn Ómarsson.
EIGI minningargrein að birt-
ast á útfarardegi (eða í sunnu-
dagsblaði ef útför er á mánu-
degi), er skilafrestur sem hér
segir: Í sunnudags- og þriðju-
dagsblað þarf grein að berast
fyrir hádegi á föstudag. Í mið-
vikudags-, fimmtudags-, föstu-
dags- og laugardagsblað þarf
greinin að berast fyrir hádegi
tveimur virkum dögum fyrir
birtingardag. Berist grein eftir
að skilafrestur er útrunninn
eða eftir að útför hefur farið
fram, er ekki unnt að lofa
ákveðnum birtingardegi. Þar
sem pláss er takmarkað getur
þurft að fresta birtingu greina,
enda þótt þær berist innan hins
tiltekna skilafrests.
Skilafrestur
minning-
argreina
Sími 562 0200
Erfisdrykkjur
7%
1
("
( %
@-& ,$ '%((,
2/G
0)! #
0
28
2
"
0" !!
" �" !!
0 # 1+ !
=! '#0" !
<E !!
! 0#0" !
%&!13
2 23 2 2 23 #
7%
1
(
-1-
"
2
( %
%
%
%
%@,= (@-&% '%((,
0 1 2 A:
0 1#
3 ! #
9
1
(
-1-
"
( %
<= # H.,' &
E!
? 3AA
#
6 8#<+!!
. E
#<+!!
0 8#<+!!
8 7# !
8#<+!
8!+ 4# !!
6 !
;# 9" !
2 23 #
6
1
" -1-
("
( %
$ 7&& &-& ( '%((,
3 ";DI
29#
&2J66"
6"
' 6"
= 8!+ !!
+ #7 1)!
& ! 7# !!
) 8#& ! !
1+ K6 ! 23 #
9
$
1
(
" "
( %
%
%
4%-& ,- &
1+0 1!
01A
@! 1#
; !
) 4
& !!
4
!8!" !!
" 4 !
!
2 23 2 2 23 #