Pressan - 22.02.1990, Blaðsíða 12

Pressan - 22.02.1990, Blaðsíða 12
12 Fimmtudagur 22. febr. 1990 f Handboltahetjurnar á yngri árum. ÞA VORU ÆFINGAR STUNDUM Í STOFU.. hefðu eklci átt heimsins þolinmoðustu MÖMMUR sem ennþá taka þátt i leikjum sona sinna af líff i og sál? Mæður fimm handboltastjarna rifja upp tyrstu kynni sona sinna af handboltanum. EFTIR ÖNNU KRISTINE MAGNÚSDÓTTUR MYNDIR: EINAR ÓLASON Fann sér strax stað i markinu Margrét Einarsdóttír, móðir Einars Þorvarðarsonar markmanns, er oft kölluð „mamma handboltans" í Kópavogi. Nafngiftina fékk hún þegar Einar sonur hennar og nokkrir vina hans stofnuðu HK, Handknattleiksfélag Kópavogs, fyrir 20 árum, en þá studdu Margrét og maður hennar, Þorvarður Áki Eiríksson sælgætisgerðarmeistari, við bakið á þeim: ekki aö það hafi nokkurn tíma veriö markmidiö að komast í landsliðið. Hann tjáði sig ekki mikið um það að minnsta kosti, enda er Einar þannig að hann lifir í núinu og gerir sér ekki miklar grillur um framtíðina." ,,Við höfum alltaf haft mikinn áhuga á handboltanum og vildum sýna þeim stuðning okkar," segir Margrét. Hún segir Einar snemma hafa sýnt tilburði í þá átt að verða markmaður: „Einar stillti sér strax upp í mark- inu þegar hann fór að æfa," segir Margrét. „Hann æfði líka fótbolta með Breiðabliki og þar var sama sagan; hanh fann sér stað í markinu. Það var svo einkennilegt að það var enginn sem setti hann þar en hann vissi strax hvar hann vildi vera." Markmaðurinn Einar Þorvarðar- son byrjaði snemma að æfa sig: „Hér var boltanum hent milli dyra- stafa og allt það," segir móðir hans, sem sjálf segist fylgjast vel með handboltaleikjum ennþá: „Ég lifi mig óskaplega inn í leikina og ef ég fer ekki á þá fylgist ég með í sjón- varpi eða útvarpi." A heimilinu eru fleiri íþróttamenn því yngri bróðir Einars, Eiríkur, er markmaður í fót- bolta hjá Breiðabliki: „Faðir þeirra lék handbolta með KA áður fyrr og var markmaður í fótbolta, en ég æfði aldrei íþróttir. Einar fór snemma að fara með okkur á fót- bolta- og handboltaleiki og lifði sig strax inn í þennan heim. En ég held „Einar stillti sér strax upp i markinu." Margrét Einarsdóttir móðir Ein- ars Þorvarðarsonar minnist þess meðal annars þegar sonurinn æfði sig í að henda milli dyrastafa. „Eigum við ekki bara að segja að hann hafi alltaf verið mikið fyrir að hreyfa sigl" segir Guðmunda Þorleifsdóttir móðir Júliusar Jónasson- ar. Varð þreytfur á að púsla og liffa! Það er kannski fullsterkt til orða tekið að segja að Júlíus Jónasson hafi æft sig í boltakasti inni í stofu hjá móður sinni en hún myndi heldur ekki fullyrða að hann hafi setið sem Ijós þar: „Auðvitað segir mamman að hann hafi verið besti drengur, enda á ég ekkert nema yndislegar minn- ingar," segir Guðmunda Þorleifs- dóttir, móðir Júlíusar. „En hann var alla tíð mikið fyrir að hreyfa sig, ef við orðum það þannig. Það var ein- kenni hans allt frá upphafi." En ekki þannig að það myndi kall- ast „fyrirferðarmikið barn"?! „Jú, það myndi einmitt kallast það!" segir Guðmunda. „Hann sat aldrei kyrr og þurfti mikið að hreyfa sig. Júlíus lék sér skemmtilega, var mik- ið úti við og hafði ríkt hugmynda- flug. Þannig urðu bæði hann og leikfélagar að nýjum persónum í leikjunum og flestir leikirnir ein- kenndust af athafnasemi. Júlíus var lítið fyrir að púsla og lita, enda sagði hann það afskaplega erfitt og hann yrði þreyttur af slíku! En þrátt fyrir það var hann samt rólegastur af mínum strákum á unglingsárunum og fékk útrás fyrir orku sína í íþrótt- unum þótt hann væri líka mjög virk- ur í félagslífi." Guðmunda segir soninn snemma hafa farið að leika sér með bolta: „Hann byrjaði snemma að sparka bolta en í handboltanum byrjaði hann ekki að ráði fyrr en 12 ára gamall," segir hún. „A tímabili æfði hann jöfnum höndum handbolta og fótbolta." Hvort hún hafi séð hand- boltastjörnu í syni sínum svarar hún að bragði: „Nei, það sá ég ekki. Hins vegar sá elsti bróðir hans hand- boltastjörnuna í ho'num og hann var sá fyrsti sem byrjaði að þjálfa Júlíus í handboltanum." Eldri bróðirinn. heitir Þorleifur og hefur leikið hand- bolta og fótbolta, líkt og tveir aðrir bræður Júlíusar: „Við foreldrarnir vorum hins vegar hvorugt í íþrótt- um, en maðurinn minn fylgdist ágætlega með handboltaleikjum. Ég byrjaði á slíku þegar Júlíus fór að keppa..." Guðmunda segist stundum fara í höllina þegar sonurinn er að keppa, en ekki vill hún viöurkenna að hún sé ein þeirra mæðra sem öskra sig hásar á slikum leikjum: „Ég er af- skaplega dugleg að halda aftur af mér á því sviði!" segir hún. Galdurinn var að búa til mikinn mat og hollan á engum tima! Það er varla hægt að segja annað en Alfreð Gíslason sé kominn úr íþróttafjölskyldu. Móðir hans, Aðalheiður Atíreðsdóttir, æfði og keppti í handbolta með Þór á Akureyri þar til hún fór sjálf að fram- leiða íþróttastjörnur og faðirinn, Gísli Bragi Hjartarson, keppti í fót- bolta og kðrfubolta, var Akureyrarmeistari á skíðum og æfði golf, sem reyndar er sú íþrótt sem þau hjónin stunda mest í dag. Aðalheiður segir Alfreð hafa verið rólegt og skapgott barn, sem hafi verið ánægt með lífið og tilveruna. „Eg gætti þess alltaf að eiga ekki brothætta hluti á heimilinu, enda urðu þeir alltaf skammlífir," segir Aðalheiður, sex barna móðir, skrif- stofustjóri og nemandi í öldunga- deild: „Einu sinni fór skenkur hér á magann með öllu sem tilheyrði. Þá voru Alfreð og Gunnar bróðir hans að æfa sig inni í stofu. Gunnar er knattspyrnumaður og keppir með Hekke í Gautaborg, þar sem hann er búsettur." Alfreö og Gunnar eru þó ekki einu íþróttamennirnir í fjöl- skyldunni. Hjörtur bróðir þeirra, sem nýlega lauk sérfræðinámi í skurðlækningum, keppti í hlaupi og tvíburarnir Garðar og Gylfi sem búa í Svíþjóð keppa í lyftingum. „Yngsta barnið, dóttirin Lilja, er sjúkraliði og sú eina í fjölskyldunni sem ekki hef- ur æft íþróttir," segir Aðalheiður. Á heimilinu ríkti allt nema ró og friður þegar fjölskyldan var þar öll samankomin: „Ég lærði snemma að búa til nógu mikinn mat, nógu fljótt og hafa hann nógu hollan," segir Að- alheiður. „Svo þurfti að vera snögg- ur að koma búningunum og hand- klæðunum í þvottavél og hengja upp og yfirleitt voru ekki þvegnar færri en þrjár vélar á dag. — Strák- arnir voru mjög athafnasamir og höfðu mikinn félagsskap hver af öðrum enda stutt á milli þeirra, allir fimm fæddir á árunum 1958—1963. Það var heilmikið fjör hér á heimil- inu og ekki mjög dauflegt í hádeg- inu. Hverjum syni fylgdi svo vina- hópur svo hér var líf og fjör." Aðalheiður segir þau hjónin hafa fylgst með sonunum keppa í öllum þessum íþróttagreinum: „Það var slys ef maður var ekki mættur til að horfa á keppni," segir Aðalheiður. „Já, ég lifði mig inn í þetta og stóð með mínum mönnum. Stundum var ég beðin að hemja mig aðeins, því mér hætti til að láta mikið í mér heyra á leikjunum." Þegar Aðalheiður er spurð hvern- ig barn Alfreð hafi verið svarar hún: „Hann var félagslyndur, kátur og léttur og það sem hefur alltaf ein- kennt hann er að hann sér spaugi- legu hliðarnar á öllum málum. Al- freð tók handboltann mjög alvar- lega þegar hann á annað borð var byrjaður að æfa og lagði heilmikið á sig. Hann byrjaði að vísu í fótbolta en lagði hann alveg á hilluna eftir að hann hafði kynnst handboltanum." Og lokaspurningunni hvort hún sé ennþá jafnstolt af sonum sínum og hún var þegar hún horfði á þá keppa í fyrsta sinn svarar Aðalheið- ur: „Já það er ég. Þeir hafa ekki gef- ið mér tilefni til annars. Það getur vel verið að það sé grobb að segja svona en börnin okkar eru okkar bestu félagar. Við vorum ung þegar við fórum að stofna fjölskyldu og út- koman varð sú að við urðum meiri vinir barnanna okkar heldur en yf- irvald." „Það var í það minnsta ekki dauflegt hér á heimilinu!" Aðalheiður Al- freðsdóttir móðir Alfreðs Gíslasonar á auk hans fjóra aðra syni og eina dóttur. Allir synirnir hafa keppt í íþróttum. ¦«P:-. ?"Wfc,^-^it^--'^i:.iSÍitc->,.,. . .¦>% ..< .;Ln^.-.<:' - . .-^...-•™> .'r-jS&HSá •^^•jjissaeimastt'

x

Pressan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Pressan
https://timarit.is/publication/298

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.