Pressan - 30.05.1991, Side 20

20
FIMMTUDAGUR PRESSAN 30. MAl 1991
Hann er búinn að spila á meira
en sex þúsund böllum og uppá-
komum. Hefur stundum gengið
fram af góðborgurunum, verid
með kynæsandi tilburði á svið-
inu og heillað kvenþjóðina, en
segist fyrst og fremst vera rokk-
ari.
Hann lét þúsundir unglinga
taka andköf, öskra og æpa á
frægustu útiskemmtunum fyrr
og síðar.
Yngri rokkarar eins og Bubbi
Morthens kalla hann poppgoðið
sitt og verða dreymandi á svip
þegar hann berst í tal. Nú er
draumurinn orðinn að veru-
leika, ný plata eftir nokkra daga,
þar sem rokk þungavigtarmenn-
irnir Bubbi og Rúnar Júl. leggja
saman í púkk.
Rúnar segist ekki geta gert upp á
inilli allra þeirra platna sem hann
hefur tekið þátt í að gera en að sjálf-
sögðu sé það alltaf nýjasta plataii
sem sé efst á listanum. „Þetta er
ekkert ólíkt því að byrja upp á ný.tt,"
segir Rúnar brosandi. En hvað segir
hann um samstarfið við Bubba?
STJÖRNUDÚETTINN BUBBI
OG RÚNAR JÚL.
,,Ég lít á þetta sem upphefð og
það er búið að vera frábært að
vinna með Bubba. Við tókum þetta
saman með áhlaupi, Bubbi kom
hingað til Keflavíkur á hverjum degi
samkvæmt nákvæmri stundaskrá
og það var kraftur í okkur þegar við
vorum komnir saman. Við sömdum
öll lögin hérna á staðnum, spiluðum
þau inn og gengum svo frá öllu sam-
an í stúdíói í Reykjavík og allt klapp-
að og klárt á mánuði og það hlýtur
að teljast vel að verki staðið. Við
vorum með góða menn með okkur
og þá er alltaf gaman að spila."
Um músíkina á nýju plötunni seg-
ir Rúnar. „Þetta er nú það sem kalla
má hefðbundna rokkmúsík. Við
settum okkur svona ákveðnar línur
um hvað við vildum gera. Það vill
svo vel til að óskir okkar fóru sam-
an, áhrifin koma víða frá, helst frá
rokkinu á milli 60 og 70. Við erum
hrifnir af mönnum eins og Bob Dyl-
an, Rolling Stones og fleirum. Svo
eru ýmsir íslenskir spilarar sem líka
hafa haft áhrif á okkur."
ROKK, SÝRA OG KÁNTRÝ
I mörg ár var Rúnar helsta stjarn-
an í þekktustu rokkböndum lands-
ins. Hann var í fyrstu íslensku bítla-
hljómsveitinni, Hljómum, hann var
í framsæknustu ög dáðústu hljóm-
Sveit íslensku bítlasögunnar Trú-
broti og hann spilaði í vinsælustu
hljómsveit síðari tíma De Lónlí Blú
Bojs.
Rúnar segir að það sé að mörgu
Ieyti öðruvísi að koma á sviðið núna
en þegar hann var að byrja.
„Nú veit maöur betur að hverju
maður gengur en það er þó alltaf
einhver spenningur í gangi og hver
uppákoma hefur eitthvað sérstætt
við sig. Þetta hefur verið skemmti-
legur tími og ég hefði ekki viljað
missa af þessu fjöri öllu, en hvert
mál hefur tvær hliðar.
Sumir fóru illa, dóu ungir og hver
veit hvað, ætli maður megi ekki
þakka fyrir að sleppa ekki vankaðri
en maður er," segir rokkarinn sem
komin er á þennan aldur ... en er
snöggur og kvikur í hreyfingum
eins og unglingur. Það eru engin
ellimörk sjáanleg enda Rúnar gam-
all jaxl úr fótboltanum og frægur
fyrir að hreyfa sig þannig á sviðinu
að heiðvirðar konur á besta aldri
roðna þegar það berst í tal.
TÖFFARI OG
KYNTÁKN
En hvernig var að vera helsta kyn-
tákn þjóðarinnar í mörg ár? Rúnar
hlær og segir að það hljóti að hafa
verið dálítið gaman, þetta sé nú
kannski dálítið orðum aukið. „Ann-
ars gerði ég mér aldrei grein fyrir
þessum málum á þann hátt að ég
væri eitthvað kyntákn. Allavega
gerði ég ekki út á það í þeirri merk-
ingu þannig að það væri sérstaklega
meðvitað. Fólk talaði eitthvað um
þetta en mér þótti það alltaf hálf hjá-
kátlegt. Um það hvort ég hafi verið
töffari er ekki gott að segja. Þetta
voru góðir tímar og menn reyndu
að bera sig vel. Sumum hefur þótt
við dálítið ánægðir með okkur en
við náðum að skemmta fólki og út á
það gekk leikurinn."
DÓP, BRENNIVÍN
OG KVENNAFAR
Þær hafa lengi verið Hfseigar sög-
urhár um sukklifnað í poppbransan-
um. „Við vorum ekkert saklausir af
því, það einfaldlega fylgdi ungu
fólki að vera forvitið og prófa allt
nýtt. Þetta var eins og smit sem kom
frá bæði Bandaríkjunum og Eng-
landi og fylgdi blómaskeiðinu í tón-
listinni. A þessum árum lágum við
sífellt undir grun um að við værum
að dópa.
Við komum aldrei svo inn í landið
að hljóðfærin væru ekki skrúfuð í
sundur til að leita að dópi."
„Sumir voru um lengri eða
skemmri tíma annað hvort uppi í
skýjunum eða alveg á botni, en
lentu þó flestir með báða fætur á
jörðinni aftur, kannski ekki alveg á
sama stað og þeir lögðu upp," eins
og Rúnar orðaði það í viðtali fyrir
nokkrum árum.
„Margir voru að glíma við þennan
frasa sem gengur í rokkinu; að það
er betra að springa út og lifa hratt og
stutt heldur en að fjara út á mörgum
árum. Ég segi eins og leigubílstjór-
inn í Spaugstofunni, ég er búinn að
vera í brannsanum í nærri þrjátíu ár
og er núna að vinna með mestu súp-
erstjörnunni í íslenska poppinu í dag
svo tíminn er í þessu sambandi af-
stæður.
Annars var það þannig hjá okkur
í Hljómum fyrstu árin að það var
aldrei drukkið á meðan menn voru
að spila. Þetta var oft strangt úthald,
kannski farið af stað snemma sum-
ars og spilað nánast á hverju kvöldi
og ekki komið heim fyrr en tveim
þrem mánuðum seinna. Auðvitað
voru einhverjir sem fóru illa út úr
dópi og brennivíni en það þurfti
ekki rokkara til.
Það var að sjálfsögðu alltaf eitt-
hvað af konum í kringum þetta en
ég held að það hafi bara verið eins
og gengur og gerist hjá ungum
mönnum sem eru lifandi og hressir."
SÚPERGRÚPPAN TRÚBROT
Lengi hefur hvílt dulúð og goð-
sagnakenndur blær yfir þeirri
hljómsveit sem sagt er að glímt hafi
við metnaðarfyllstu tónlistina í ís-
lensku poppsögunni. Það voru
haldnir eftirminnilegir blaða-
mannafundir og gott ef útvarpið
rauf ekki dagskrá sína til að hafa
beina útsendingu þegar leyndar-
dómurinn um það hverjir hefðu
komist í súpergrúppuna var afhjúp-
aður.
Eftir miklar hræringar og átök í ís-
lenska poppheiminum var súper-
grúppan Trúbrot stofnuð árið 1969.
„Þetta fór mest allt fram í bróð-
erni. Aðal böndin á þessum tíma
voru Hljómar og Flowers, við þekkt-
umst allir mjög vel og hugmyndin
um að stofna súpergrúppu var
nokkuð lengi að gerjast. Þetta hafði
verið að gerast úti í heimi í stórum
stíl og allt sem var að gerast í popp-
inu hafði áhrif á íslandi.
Hluti þeirra sem ekki komust í
Trúbrot stofnuðu Ævintýri og unnu
okkur í vinsældakeppni sem haldin
var í Laugardalshöllinni og við urð-
um að sjálfsögðu grútspældir.
í Trúbrot gerðum við plöturnar
Undir áhriíum og Lifun en einmitt á
næstu dögum kemur Lifun út á nýj-
an leik. Það eru tuttugu ár síðan
platan kom út og ég er viss um að
margir bíða spenntir eftir að heyra
þetta aftur, því þetta var hörku
plata.
Lifun var að mörgu leyti mjög
metnaðarfull plata og ekki unnin á
ósvipaðan hátt og þessi nýja plata
mín, menn vissu hvað þeir vildu og.
dæmið gekk hratt og vel fyrir sig.
Síðasta platan sem við gerðum í
Trúbrot var Mandala en enginn
vildi gefa hana út. Við ætluðum að
taka plötuna upp í Bandaríkjunum
en af því varð ekki, það treysti sér
enginn til að borga brúsann. Við
tókum svo plötuna upp í Danmörku
og gáfum hana út sjálfir. Upp úr
þessu fór að bera á missætti og
bandið lognaðist út af. Og þá endur-
reistum við Hljóma og stofnuðum
síðan leynigrúppuna Ðe Lónli Blú
Bojs sem sló öll met í vinsældum og
plötusölu."
UM HEIMSFRÆGÐ OG
ÖÐRUVÍSI TÓNLIST
Af og til komast sögur á kreik um
að íslenskir popparar séu rétt við
það að ná heimsfrægð. Rúnar hefur
oft verið í þessum hópi, er hann
vonsvikinn yfir því að hafa ekki náð
frægð fyrir utan landsteinana? „Nei,
nei, vissulega hefði verið gaman að
ná fótfestu í útlöndum og það er
ekki öll von úti." Og það er maður í
toppformi sem talar.
„Núna eru menn meira farnir að
reyna að selja einstök lög frekar en
hljómsveitir og þá opnast alltaf ein-
hverjir möguleikar. Ég er mjög sátt-
ur við mitt og er ekkert á leiðinni að
hætta. Það er orðin svo mikil breidd
í músíkinni að menn geta verið að
fram á grafarbakkann. Það kemur
væntanlega að því að ég hætti hvað
svo sem það verður sem stoppar
mig af."
Rúnar segist ekki hafa sérstakan
áhuga á því að snúa sér að þvt að
semja einhverja aðra tónlist t.d. fyrir
kvikmyndir eða leikhús.
„Ég kann best við rokkið og held
mig við það á meðan ég get." Og
þegar ég er að kveðja koma á móti
mér galvaskir ungir menn úr sveit-
inni Ennisrakadir skötuselir.
Björn E Hafberg