Pressan - 20.06.1991, Blaðsíða 18

18
FIMMTUDAGUR PRESSAN 20. JÚNI 1991
Rúnar Kristinsson,
landsliðsmaður og KR-ingur
Það er
hægt að
komast
langt á
skapinu
Það er ekki að sjá að
þar fari maður með skap.
Rúnar Kristinsson virkar
hógvær og jafnvel svolít-
ið til baka. Það er því síð-
ur en svo að sjá að hann
hafi ofmetnast af vel-
gengninni. Miklu frekar
að hann vilji leiða um-
ræðuefnið út í hrós um
aðra og þá helst KR og
KR-inga upp til hópa.
Hvernig er að vera á
toppnum? „Það hlýtur að
vera gaman þegar KR er á
toppnum," svarar hann bros-
andi þegar við setjumst nið-
ur á Kaffi Splitt á Klappar-
stígnum.
— En hvernig finnsl Rún-
ari Kristinssyni sjálfum ad
vera á toppnum?
„Það er spurning hvort ég
sé á toppnum. Verða ekki
aðrir að dæma um það? Eg
reyni að gera mitt besta,
legg allt mitt í þetta og
fórna ýmsu, en hef auðvitað
virkilega gaman af því í
leiðinni."
ORÐINN LEIÐUR Á AÐ
SNÍKJA FRÍ í SKÓLANUM
— Ertu kannski húinn ad
fórna skólanum?
„Hálfpartinn," segir hann
glettinn. „Nei, annars, ég er
búinn með þrjú ár í fjöl-
braut, en hef ekki verið í
skóla síðustu tvær annir. Ég
var orðinn leiður á að
sníkja frí fyrir fótboltann.
Þetta hafa stundum verjö
tvær eða þrjár keppnisferðir
á hverju hausti og alltaf á
vorin. Maður missir svo
mikið úr.“
— Pú mundir ekki vilja
missa af þessu?
„Nei, auðvitað ekki, en ég
hef hugsað mér að klára
skólann. Það verður bara að
bíða betri tíma."
Rúnar er 21 árs gamall,
verður 22 ára í haust. Hann
er yngstur í hópi fjögurra
bræðra, sonur hjónanna
Kristins Tryggvasonar og
Margrétar Pálsdóttur. Fimm
ára gamall flutti hann úr
Vesturbænum í Breiðholtið.
Þar byrjaði hann að iðka
fótbolta með hverfisliðinu
Leikni. Þegar hann var á
eldra ári í fjórða flokki gekk
hann yfir í KR ásamt þrem-
ur öðrum félögum sín^im.
Tveir af þeim eru enn með
honum í hópnum hjá KR,
þeir Stefán Guðmundsson
og Guðni Grétarsson, en sá
þriðji, Steinar Ingimundar-
son, leikur með V ði í Garð-
inum.
MINNKANDI
MÖGULEIKAR Á
ATVINNUMENNSKU
„Nei, nei, ég var ekkert
betri en hinir og alltaf tölu-
vert minni en félagar mínir,"
segir hann þegar Slaðamað-
ur spyr hann hvort hann
hafi strax skarað fram úr.
„Við vorum í fótbolta allan
daga og öll kvöld, nema á
laugardögum þegar maður
var að horfa á ensku."
Stundum hefur gengið
fjöllunum hærra að Rúnar
sé á leiðinni út í atvinnu-
mennsku. Slíkt eiga harðir
KR-ingar erfitt með að
hugsa sér. Þannig hafa boðs-
ferðir hans til Liverpool sett
vissan hroll að mönnum,
þótt auðvitað séu þeir líka
stoltir af sínum manni. „Jú,
það hefur verið metnaðar-
mál að standa sig vel hér
heima og komast í landslið-
ið. Þegar þeim áfanga hefur
verið náð reynir maður að
hugsa lengra. En möguleik-
arnir nú að komast út eru
talsvert minni en voru fyrir
um 10 árum síðan. Markað-
urinn er orðinn svo stór. Nú
er ekki lengur einblínt á
knattspyrnumenn frá Vest-
ur-Evrópu.“
— Vidtalid snýst upp í
snakk um metnad og metn-
adarleysi í fótboltanum og
því er edlileg spurning:
Hvernig var ad tapa gegn
Albaníu um daginn?
„Það var mikið áfall, en
það er ekkert grín að sækja
„Eg mundi
Albana heim. Það sýndi sig
best að Frakkar mörðu þá
1:0 svo og Tékkar."
EINLEIKUR BÝÐUR
HÆTTUNNI HEIM
— Hjá KR ríkir mikil sam-
keppni um sumar stödur á
vellinum. Þaö hlýtur að
vera erfitt ad halda móraln-
um í lagi þegar svo mikil
samkeppni er innbyrdis.
Fœrðu stundum spark í þig
á œfingum?
„Nei, það er lítið um það
hjá KR. Það kemur upp
einu sinni til tvisvar á
sumri, en þá er það bara
vegna þess að hiti er í leikn-
um. Það er síður en svo
slæmur mórall hjá KR.“
— Það er líklega annað
upp á teningnum í atvinnu-
mennskunni?
„Já, ég hef aðeins fengið
að kynnast því. Um daginn
var ég hjá Eintracht Frank-
furt og þar voru menn með
legghlífar á æfingum og
sparkandi hvorn annan nið-
ur. Þar er verið að keppast
um stöður og peninga."
— Það hefur ekki farið
um þig?
„Nei, ef mann langaði í
þetta þá yrði maður að gera
hvað maður gæti. Þessir
menn eru að keppa um
bónusa og umbun fyrir sína
vinnu."
— Finnur þú fyrir því í
leik, að andstœðingarnir
reyni að brjóta þig niður á
sálfrœðinni?
„Ég hef lent í því að vera
eltur heilan leik og sumir
eru auðvitað grófari en aðr-
ir og láta mann finna fyrir
því. Eina ráðið er að reyna
að ýta því frá sér og gera
hlutina fljótt. Þá á viðkom-
andi ekki að ná að komast
að manni. Það borgar sig að
gera einföldu hlutina fljótt.
Ef maður fær boltann á
maður að vera fljótur að
losa sig við hann. Með því
að leika sér og sóla eykst
hættan á að vera bara
sparkaður niður."
LOKAR EYRUNUM
FYRIR SKÍTKASTI
— Á Hlíðarenda um dag-
inn varstu sparkaður niður
og þá heyrðist í áhorfanda:
„Sjáiði gullkálfinn núna.
Hvað heldur hann að hann
sé eiginlega?" Fœrðu oft
svona skítkast?
„Þetta hefur verið harður
Valsari, sem hefur auðvitað
haldið með sínum mönnum
og verið meinilla við
KR-ingana í þetta skipti.
Áhorfendur beita sínum ráð-
um til að pirra leikmenn og
fyrst þegar maður var að
byrja lét maður þetta hafa
áhrif á sig. Núna er ég hætt-
ur að hlusta."
— Þú hefur skap?
,,Já.“
— Stundum rosaskap?
„Ég er skapstór og frekur.
Ef illa gengur og eitthvað
fer mikið í taugarnar á mér
þá get ég orðið vondur."
— Hvort er þetta styrkur
eða veikleiki?
„Þetta er yfirleitt styrkur,
en einu sinni til tvisvar hef-
ur það komið út sem veik-
leiki á vellinum. Það er
hægt að fara langt á skap-
inu og frekju í leikjum."
— Attu þér einhverja fyrir-
mynd í íslenska fótboltan-
um?
„Kannski ekki fyrirmynd,
en það eru margir félagar
mínir úr landsliðinu og KR,
sem éö hef lært heilmikið
af. Sem dæmi Pétur þegar
hann kom til okkar, Atli,
Ragnar og Sigurður Björg-
vinsson. Ég hef lært heil-
mikið af Pétri sem er mikill
félagi og þessum mönnum
sem byggja á mikilli
reynslu."
ÞYRFTI MEIRI TÍMA
FYRIR STELPURNAR
— Hvernig er það þegar
fótboltinn tekur þetta mik-
inn tíma; máttu eitthvað
vera aö því að pœla í stelp-
um?
Hann brosir sínu breið-
asta: ,,Já, það má alltaf
finna tíma . . . af hverju
varstu að spyrja að þessu??"
— Ertu á föstu?
„Nei. Ég fer með félögun-
um og kíki í bæinn að hitta
fólk. Maður verður að taka
sinn tíma í þetta. Og velja
rétt."
Rúnar starfar hjá Vinnu-
skóla Reykjavíkurborgar all-
an daginn og er yfirleitt
ekki kominn heim af æfing-
um fyrr en klukkan átta til
hálfníu á kvöldin. „Maður
hefur því ekki allt of mikinn
tíma til að leika sér, því yfir-
leitt reyni ég að vera farinn
að sofa um miðnætti. Það
er í mesta lagi að maður
komist í bíó eða smábíltúr
með strákunum."
KR MEIRA EN 5
MILLJÓNA VIRÐI
— En snúum okkur að
peningum, nú eru launa-
greiðslur til leikmanna mun
minna feimnismál en áður
var og kominn vísir að hálf-
atvinnumennsku. Fara leik-
menn leynt með launin sín
gagnvart hver öðrum?
„Nei, menn tala aldrei um
það. Hver og einn semur
fyrir sig og það er látið gott
heita."
— Ef innlent félag byði í
þig, við skulum segja 5
milljónir króna, auk launa-
greiðslna. Létir þú til leið-
ast?
„Ég mundi aldrei fara frá
KR."
— Hundrað prósent viss?
,,Já, jafnvel þótt menn
eigi aldrei að segja aldrei."
— Það hlýtur að hafa ver-
ið komið að máli við þig?
„Já, það hefur eitt félag
rætt við mig, en málið
komst aldrei á það stig að
ræða um peninga, vegna
þess að ég sagði strax þvert
nei. Ég sé enga ástæðu til
að fara úr KR á meðan jafn
vel er staðið að málum og
nú er.“
— Ein absúrd spurning:
Hvað gerir þú fyrir utan fót-
boltann og vinnuna?
„Ég hef allt of mörg
áhugamál. Það koma tímar
þegar ég sný mér að fullu
að einhverju öðru. Á tíma-
bili í fyrra var ég töluvert í
snóker og spilaði badmin-
ton. Nú hef ég mestan
áhuga á að veiða, fara í sil-
ungsveiði og slappa af. Svo
má ekki gleyma vinum mín-
um. Þeir eru stór hluti af
þessu öllu saman."
Kristján Þorvaldsson
aldrei fara frá KR..."