Pressan - 20.06.1991, Blaðsíða 25

Pressan - 20.06.1991, Blaðsíða 25
LISTAPOSTURINN „Ég veit ekki betur en þaö aö elska sé aö gefa frelsi og ég hef lært aö lifa meö sárs- aukanum" segir Aöalheiöur Sigurbjörnsdóttir Ijóðskáld. Adalheidur AÐ ELSKA ER AÐ GEFA FRELSI Minning tvö Þú slóst mig með spýtu í lœriö stœrri marblett haföi ég aldrei séð við vorum ung upp úr þurru kastaðir þú eldspýtustokk í nefið á mér við vorum ung og enn vorum við ung þegar fréttin kom Risavaxinn fótur af himnum ofan klauf húsþak mitt þeytti mér um koll og traðkaði Þannig hljómar Ijóð Aðal- heiðar Sigurbjörnsdóttur sem hún orti eftir dauða bróður síns en hann féll fyrir eigin hendi er hún var tuttugu og sex ára gömul. Ljóðið birtist í bók Aðalheiðar Silfurstrá en sú bók kom út fyrir jólin í fyrra. Aðalheiður er síður en svo búin að skrifa sitt síðasta Ijóð og er með aðra bók í smíðum. ,,Ég byrjaði að skrifa úti í Svíþjóð en þar fór ég að trúa því að draumar gœtu rœst. Ég lœrði líka að syngja, dansa og mála en þar sem einveru- stundirnar voru margar náði Ijóðið yfirhönd in n i, ‘ ‘ segir Að- alheiður. ,,Ég hefgengið með skáld í maganum frá barnsaldri," segir hún. „En ég var komin vel yfir tvítugt þegar þörfin fyrir að yrkja náði yfirhönd- inni." Aðalheiður er alin upp í Vogahverfinu og hefur unnið of mörg störf til sjós og lands til að hægt sé að telja þau upp. En hún rak einnig fyrir- tæki í Svíþjóð og það má segja að það hafi óbeint ýtt henni út í ljóðagerðina: „Þegar ég bjó úti í Svíþjóð náði ég að koma mér áfram í þessum efnishyggjuheimi. En aðeins nógu lengi til að upp- götva að hann var fánýtur og að ég var á villigötum. Eg var búin að kaupa mér stórt hús og setja á stofn fyrirtæki en eitthvað vantaði. Eg fór þá að gefa tilfinningum mínum meiri gaum en ég hafði áður gert og rækta mig sem ein- stakling. Það leiddi til þess að ég fór seinna burt frá þessu öllu og byrjaði með tvær hendur tómar uppi á íslandi. Ég hafði átt í mikilli sálar- kreppu úti í Svíþjóð og hún fylgdi mér lengi vel hérna heima." Nú bera ljóðin þín þessu sálarástandi vitni. Þau eru mjög persónuleg á allt að því óþægilegan hátt: „Já, ég er mjög persónuleg og held að ég hafi alltaf verið það, ekki bara í gegnum ljóð- in heldur einnig lífið. Ég get samt ekki varist þeirri hugs- un að gagnrýnendur hafi ein- blínt of mikið á þann þátt í ljóðunum mínum og þau ljóð sem ég lagði meiri vinnu í fengu minni umfjöllun. í ljóð- unum mínum er ég alltaf að reyna að komast að niður- stöðu, ég er spyrjandi og leit- andi og vil fá svör. Ég hef fengið mörg svör í lífinu og á eftir að fá fleiri. Það er því engum erfiðleikum bundið fyrir mig að gangast við því að þetta er sjálfsskoðun en ekki eingöngu það. Ég óttast aldrei að segja of mikið og mér hefur stundum fundist að hjá mörgum yngri höfund- um sé tæknin í fyrirrúmi en innihaldið fari frekar förgörð- um.“ Hefurðu orðið fyrir áhrif- um frá einhverjum skáldum umfram önnur? „Ég hef orðið fyrir miklum áhrifum frá fólki sem ég hef mætt á lífsleiðinni. Ég er ekki mikili bókaormur og að því leytinu til er ég kannski á rangri hillu. Ég held að í ljóðagerð og reyndar öllum listum sé þörfin öilu öðru æðri. í iistum má aidrei leika sér eða sýnast, það er fyrsta boðorðið. Ég hef upplifað margt og orðið fyrir miklum áföllum á lífsleiðinni og þau hafa orðið mér uppspretta." Þegar ég var búin að kippa þér út úr holdinu Sveiflaðist til mín fjaöurmagnaður ómur Úr flísatönginni Líkt og leikið vœri lokastef á júðahörpu Aögerö(brot) Þú ert með aðra bók í smíð- um? „Já, ég er með mikið af efni bæði ljóðum og prósa en það verður ekki alveg á næst- unrii. Það var aldrei mark- miðið hjá mér í upphafi að skrifa til að gefa út á bók en Guðmundur Andri Thorssoij hvatti mig mikið til þess og ég get ekki sagt annað en að nú þegar þessi bók er orðin að veruleika iíður mér mjög vel.“ Eftirsjá lítilla handa samviskubit einhver ófögnuður gegndarlaus minn söknuður Barnlaus móöir (brot) Þú ert að yrkja um mjög sárar tilfinningar í þessu Ijóði? „Já, og ég fékk hörðustu gagnrýnina fyrir þetta ljóð. Það kom mér nú reyndar ekki á óvart því að það er mikið stytt í bókinni. A tíma- bili þráði ég að ná til þess fólks sem hefur þurft að láta börnin sín frá sér. Ég þurfti sjálf að láta frá mér stelpuna mína og upp- lifði mikiar þjáningar vegna þess. Lengi vel snerti það mig djúpt að heyra börn kalla á eftir mæðrum sínum og í eitt slíkt skipti brotnaði ég alger- lega saman. Þá fékk ég útrás á pappírnum og útkoman varð þetta ljóð. Þjóðfélagið dæmir konur hart sem þurfa að láta frá sér börn. Ég var mikið ásökuð fyrir það að gefast upp en eft- ir að ég lét hana frá mér átti ég þó í miklu meiri baráttu en nokkurn tímann áður. Að mínu viti er ástin að gefa frelsi. Ég tók út mikinn sárs- auka fyrir frelsi dóttur minn- ar en ég lærði að lifa með honum. Þegar upp er staðið finnst mér að það besta sem ég hafi gert í lífinu hafi verið að vera góð mamma. Bæði meðan hún var hjá mér og eftir að hún var farin," sagði Aðalheiður Sigurbjörnsdóttir að lokum. Dóra Wonder hættir í Risaeðlunni Dóra Wonder ein aðal- stjarnan í hljómsveitinni Risaeðlunni mun hætta í hljómsveitinni i haust og hefja nám við Leiklistarskól- ann. Hljómsveitin mun ijúka upptökum á nýrri breiðskífu í haust og verður Dóra að hluta til með í þeim upptök- um. Ekki náðist í Dóru en hún dvelur nú á Flateyri þar sem hljómsveitin hélt þrenna tón- leika nú fyrir skömmu. Að sögn ívars Ragnarssonar er ekki ljóst ennþá hvort ein- hverjar mannabreytingar verða í hljómsveitinni í kjöl- far þess að Dóra hættir.

x

Pressan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Pressan
https://timarit.is/publication/298

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.