Pressan - 21.07.1994, Side 22

óháðí listinn
20 vinsælustu lögin á íslandi
Sæti
1. (4)
2. (2)
3. (17)
4. (8)
5. (6)
6. (11)
7. (12)
8. (9)
9. (10)
10. (7)
11. (15)
12. (3)
13. (1)
14. (-)
15. (19)
16. (18)
17. (-)
18. (-)
19. (—)
20. (-)
Lag
Snow Princess <
Vasoline •••••
Get It Together
Hit the Coast • 1
Hljómsveit Vikur
•Underground Family 2
• Stone Temple Pilots
• •••••Beastie Boys
........ »Tone Loc
I Can’t Imagine the World Without Me Echobelly
Africa Inside Me.....»Arrested Ðevelopment
Happy Day ••••........•••••.........Blink
Numb .................... Portishead
Shimmer ••••••••••••.......•••• • »Surgery
Jesus Hairdo ••••••••••••••••• >Charlatans
Loverman •••••••••••••..........Nick Cave
Pjakkur...........•••••••......Bubbleflies
Dark and Long ••••••••.....••• Underworld
Their Low ••••••••••••••••••••••• Prodigy
.................................T-World
Young Stupid White..............XC — NN
Age of Panic ••••••••••......••• • *Senser
Skjár ••••••••••••••••••••••••••••Maus
Car Song ••••••••••••••......Madder Rose
Head Down ••••••........ »Soundgarden
Vinsældalisti X-ins og
PRESSUNNAR er leikinn
á X-inu klukkan tólf á
hádegi á hverjum
fimmtudegi þegar
PRESSAN er komin út.
Vínsældavaliö fer fram í
síma 626977 virka daga
klukkan 9-17.
Vertu með í að velja
tuttugu vinsælustu lög-
in á íslandi.
Partý zone
1. No Love Lost ...........Ce Ce Rogers
2 Pearls ........................Sade
3. Dharna Means Truth .........Dharna
4. High Up ...........Funky Green Dogs
5. Closer ....................Freedom
Kiddi kanína
1. Cabaret Voltaire ..........The Heat
2. Woodoo People..............Prodigy
3. Tungl 12 ....................Kusur
4. Junk..........................Fall
5. Hann mun aldrei gleym’enni ...Unun
Vinsældaiisti X-ins og PRESSUNNAR er valinn af hlustendum X-ins,
atkvæöum framhaldsskólanemenda í samvinnu vlö listafélög skólanna
og upplýslngum plötusnúöa á danshúsum bæjarins um vinsælustu lög-
in. Númer í sviga vísa til sætis á lista í síöustu viku
$ #

Tvær gamlar en nýjar
Sororicide, Bless og Daisy
Hill með „nýtt" efni
Fyrir ári tók íslenska dauðarokkhljómsveitin Sororicide upp tvö lög,
„Godlike“ og „In your empty eyes“. Nú hafa lögin endað á geisla-
diski sem gefinn er út í Finnlandi af neðanjarðarmerkinu Raising
Realm. Diskurinn er íjögurra laga og eru hin tvö lögin með enska „doom-
metal" bandinu Chorus of Ruin. Diskurinn er nýkominn til landsins og
fæst í Japis og Hljómalind.
Sororicide sigruðu Músiktilraunir Tónabæjar 1991 þegar dauðarokkið
var upp á sitt besta. Skífan gaf út plötu með þeim sama ár en á síðustu
misserum hefur verið hljótt um bandið og hefur það af flestum verið talið
af. Nú hafa meðlimirnir verið að koma saman á ný og á að setja bandið í
fimmta gír því enskt neðánjarðarfyrirtæki, Resurrection Records, hefur
boðist til að gefa út heila plötu með hljómsveitinni. Dauðarokkararnir
munu því leggjast undir feld og semja efni það sem eftir er af sumrinu.
Árið 1991 tóku hljómsveitirnar Bless og Daisy Hill upp efni fýrir safh-
plötu sem þá var í bígerð. Það var enski ferðalangurinn Simon Proudman
sem fékk þá hugmynd að gefa út 12“ plötu með tveimur íslenskum sveit-
um og tveimur áströlskum. Simon hafði hrifist mjög af rokktónlist land-
anna og veitti fjármagni til íslensku sveitanna og hljómsveitanna The
Crusoes og The Porcelain Bus Ástralíumegin til að taka upp eitt lag á sveit
fýrir safnplötuna.
Svo leið og beið og ekkert gerðist í stöðunni fýrr en kassi fullur af plöt-
unni „OZ-ICE“ kom til landsins nú fýrir nokkrum vikum. Sveitirnar
Bless og Daisy Hill eru báðar löngu hættar og verða ekki endurvaktar í til-
efni plötunnar.
Þessi sögulega heimild fæst í Hljómalind og fýrir aðdáendur liðna leik-
arans River Phoenix má geta þess að lag Daisy Hill er einmitt skýrt í höf-
uðið á honum. Þó er textinn síður en svo spádómur um það sem átti eftir
að henda hann.
P o p p hakkavélin ■ ■ Æ G u n n 1
Þrjár tegundir nostalgía:
Gufu-
nostalgían
LÖG ÚR KVIKMYNDINNI
BÍÓDAGAR
SKÍFAN
★★★★
Ég skammast mín fýrir að nota
enska orðið „nostalgía11 til að lýsa því
sem í orðabókinni er kallað „(ljúfsár)
söknuður eftir liðinni tíð“. Nú hafa ís-
lenskir nýyrðasmiðir algjörlega brugð-
ist hlutverki sínu þvl „nostalgía" er svo
sannarlega orð sem íslenska þarf. Hér,
jafht sem víðast hvar erlendis, er nos-
talgían nánast allsráðandi í listum, og
þá ekki síst í tónlist. Sjáið bara endur-
reisn diskósins og hipparokksins!
Myndin Bíódagar gerist á þeim gull-
aldartímum er Ríkisútvarpið, gamla
Gufan, sat ein að útvarpsbylgjunum.
Þá var öllu klesst saman, gargandi
bítlarokki og baulandi karlakórum, og
útkoman varð þessi ffábæra gufu-
blanda þar sem íslensk dægurtónlist af
öllum tegundum naut sín til fullnustu.
Það besta sem gæti gerst fyrir íslenskt
popp væri ef þessari einokun yrði
komið á aftur. Þá þyrfti fólk að kaupa
plötur ef það vildi hlusta á músik og
plötusalan myndi stóraukast. Einnig
myndi samkeppnin um sæti framan
við hljóðnemann aukast í röðurn
meintra útvarpsmanna og öll þau
óhæfu fifl sem nú hamast á útjöskuð-
um hálfvitafrösum dagskrárgerðar-
bransans þyrftu að fá sér eitthvað ann-
að að gera. Ein rás, heilsteypt þjóð, er
betra en alltof margar rásir, rugluð
þjóð, ekki satt?
En þetta var útúrdúr. Það er ill-
mögulegt að sjá hverjum Skífan hyggst
selja þessa plötu — nema hún skyldi
vera stíluð inn á þann hóp sem vill
Gufuna einráða. Hér er að visu allt
morandi í meistarastykkjum. Ef fi'ling-
urinn er fýrir hendi má vel sökkva sér í
eigin æskuminningar og snökta í kór
með þeim ofurrómantísku ballöðum
sem hér hljóma. I bland rokka svo
Kinks og Animals og Skapti Ólafsson
eðalrokkari er með „Allt á floti“, sem
var bannað á sínum tíma vegna klúrs
orðbragðs, eða það fundu Gufusnill-
ingarnir út úr sauðmeinlausum textan-
um. Bubbi á eina nýja lagið, titillagið,
og bregður sér þar á bak á bítlafáknum
og brokkar um í fínu lagi.
Gufan verður líklega aldrei aftur
söm við sig, en hér gefst fágætt tækifæri
til að rifja upp horfna gullaldartíma.
Síldar-
nostalgían
GRETTIR BJÖRNSSON
VORVIÐ SÆINN
SKÍFAN
★★★★
Þegar síldin flæddi um hafnirnar var
víst vinsælt að karl með nikku héldi
uppi stuðinu á plönunum — eða
kannski er ég að rugla þessu saman við
uppsetningu leikflokksins á Siglufirði.
Afla vega, plata Grettis Björnssonar er
harmónikkuplata eins og þær gerast
bestar. Hér flytur þessi meistari nik-
kunnar íslensk sjómannalög og það
með hoppandi lífsgleði og stíl enda er
annar snillingur, Þórir Baldursson,
ekki langt undan og sér um pottþétt
undirspilið.
Nostalgían er fyrir hendi hér. Þessi
lög voru upp á sitt besta þegar menn
voru menn, konur konur og síld síld.
Það átti að vinna allan sólarhringinn
og svo var brugðið upp balli þar sem
þessi snilld hljómaði í vinnulúnum
eyrum. Svo fóru menn aftur að vinna
eins og menn og rauluðu harm-
ónikkulag fýrir munni sér. Þá voru
listamenn listamenn — Kjarval kúldr-
aðist ógreiddur út í hrauni og Þorberg-
ur strippaði í Nauthólsvík. Þá þóttist
ekki annar hver aumingi vera lista-
maður og þá hékk enginn á kaffihús-
um eða knæpu allan daginn. Svoleiðis
ræflum yrði nú aldeilis komið í vinnu
eins og skot, laxmaður, ef síldarævin-
týrið stæði enn yfir og harmónikkan
væri drottning hljóðfæranna.
Nú á dögum hindra útgáfur eins og
þessi það að tónlistin endi á safni. Það
er að vísu ffekar ótrúlegt að harm-
ónikkan slái í gegn á ný hjá unga fólk-
inu, nema hjá einstaka öðlingi sem fer
í harmónikkuklúbbinn, en þeir sem
digga harmónikkuna á annað borð
verða annað slagið að fá nýmeti, jafn-
vel þó öðrum en innvígðum í galdra
nikkunnar finnist þeir hafa heyrt ný-
metið áður.
Harmónikkan hefur lítið þróast í ár-
anna rás og ennþá síður harmónikku-
plötur. Þær hljóma allar eins, allar jafn
góðar.
Hippa-
nostalgían
LÖG ÚR SÖNGLEIKNUM
HÁRINU
FLUGFÉLAGIÐ LOFTUR/SKÍF-
AN
★★
Öllum aivöru hippum fannst lítið til
söngleiksins Hársins koma á sínum
tíma. Þetta var/er tyggjópoppað létt-
meti og væl um smástelpulegan frið
sem allir áttu að fá yfir sig með því að
stunda stjörnuspeki, brenna reykelsi og
taka undir í fjöldasöng. Lögin eru sam-
in af einhverjum Galt MacDermot sem
gerði sér ekkert annað til frægðar. En
lögin hafa elst vel. í rútuferð á grunn-
skólaárum mínum var jafh vinsælt að
spila Hárið í kasettutækinu og að
syngja Bjarnastaðabeljurnar. Og í dag
rís Hárið enn og ætlar að verða jafn
vinsælt hjá unglingunum og fýrr. Þó
stanslaus áróður hafi staðið yfir um
ágæti hippatímabilsins síðustu árin
með endurlífgunum á öllum möguleg-
um sviðum virðist þetta niðurlæging-
artímabil mannlegrar reisnar enn vera
þrungið einhverri eftirvæntingarþoku
sem dæturnar vilja týnast í og mömm-
urnar, vonsviknar yfir kaldlyndi lífsins,
vilja hverfa affur til.
Tónlistin í Hárinu er hið þokkaleg-
asta söngleikjapopp, svona í svipuðum
gæðaflokki og tónlistin í Fame. Söngv-
ararnir eru allir skýrmæltir og tjá sig
ekki af umtalsverðri tilfinningu heldur
með fagmennskuslikju atvinnuleikar-
ans. Það er helst þegar Emilíana Torr-
ini syngur að manni finnst eitthvað
smá líf kveikna. í hljómsveitinni eru at-
vinnumenn einnig sem skila sínu vel.
Það er helst að Gummi Pé fái að leika
sér en annars er tónlistin niðurnegld
samkvæmt nótnablaðinu. Nú geta
grunnskólanemar sungið Hárið á ís-
lensku í næstu rútuferð og það er
ágætt.
22 PRESSAN FIMMTUDAGURINN 21. JÚLÍ 1994