Vísir Sunnudagsblað - 25.05.1941, Blaðsíða 2

Vísir Sunnudagsblað - 25.05.1941, Blaðsíða 2
VÍSíR SUNNUDAGSBLAÐ megin á aðalstrætinu. í 'öðru sýndist allt uppljómaS og á ferð og flugi, en hinu var víst verið aS loka; streymdi þvi hópurinn sem þar var yfir á knæpuna sem opin var; var þar glatt á hjalla og hafSi Bakkus náð góSu haldi á æSi mörgum hæSi piltum og stúlkum. Flest áf því var ungt fólk, mun hafa veriS þar á aS gizka um 60—70 manns. Mátti þar sjá misjafn- an sauð i mörgu fé. Sýndist þar vera allra þjóSa lýSur sam- ankominn, ljóshærSir Skandin- avar, margir hverjir stórir og myndarlegir. Þegar maSur sér þá innan um svona mislitan hóp, eru þeir töluvert áberandi. MiS-Evrópusvipinn mátti sjá þar yiSa, einnig latnesk andlit; innan um þetta voru fáeinnv Indiánar. Voru þeir ekki eftir- bátar hinna þegar til flöskunn- ar kom. Einn lítill lögreglu- þjónn var að vandra innan um þennan hóp; virtist hann þekkja þetta fólk vel, og var ekki neinn óróleika aS sjá á svip hans, þó hávaði væri mik- ill. Gistingu fengum viS á öSru hótelinu og sváfum svefni' hinna réttlátu til morguns. Þá var komiS þurt veður og sól- skin, svo nú var ákveSið að nota vel daginn. Strax eftir morgunverð fór- um við að hitta Joe Lindal, sem þar á heima. Þekkja Tliorkels- son hjónin hann vel, því hann er ættaður úr Lundar, Man., og er einn af þessari stóru Lindals familíu sem margir kannast við; systir hans, Helga, er gift Dúa syni Hr. Thordarsonar, sem við vorum að heimsækja. Næst tókum við okkur keyrslu- túr um skemmtigarð, sem þar er á tanganum (National Park). Er þar mjög fagurt landslag, og sýndist vera vel hirt. Turn hefir verið byggður þar viðvatn- ið sem kallaður er Arnarturn, er hann 75 fet á hæð og stendur á höfða, sem er 225 fet yfir vatnsmál; klifruðum við upp á efstu hæð hans, og tókum myndir. Var þar víðsýnt mjög, þó ekki sæum við öll ríki ver- aldar, er hætt við að dýrðin hefSi ekki sýnst mikil á sumum stöðum hennar eins og nú standa sakir i henni veröld. Þegar eg var staddur þarna uppi um 300 fet yfir vatnsmál, og sá yfir þetta yndisfagra landslag: vatnið spegilslétt á aðra hönd eins langt og augað eygði, með eyjum og hólmum hér og þar; landiS öldumyndaS meS skógarbeltum hingaS og þangað og sléttir grasfletir á milli allt í mesta blóma; fólk al- staSar á ferS aS skemmta sér bæSi á vatninu og um skemmti- garSinn. Þá kom í huga minn hvilík afskapleg mótsögn væri i þessu mannlífi hér á jörSu. — Þarna var fólk að skemmta sér i friðsælli sumardýrðinni og njóta lífsins i fyllsta mæli. En ef við gætum séð nógu langt mundum við sjá eyðileggingu og dauða orsakað af heift og hatri mannflokka á milli stjórnað af fáeinum mönnum. Hvilíkt brjálæði! Fyrirgefið, eg er kominn út í aðra sálma en eg ætlaði að skrifa um, en þetta æði mannkynsins liggur svo þungt á huga einstaklings- ins að hvar sem hann stíngur niður penna, eða hefir sam- ræSu viS nágrannana brýzt þetta út óafvitandi. Þegar viS höfSum keyrt yfir mestan hluta skemmtigarSsins, og villst dálitiS af réttri leiS, fundum viS samt veginn til Gills Rock, þar sem við tókum ferjuna til Washington-eyjunn- ar; billinn var tekinn með. Dá- htið rugg var á bátnum, en eng- inn hafði tíma til að verða sjó- veíkur, því það tók aðeins 45 mínútur að fara yfir sundið, sem er eitthvað um 8 mílur. Þegár þangað kom settumst við upp i bilinn og keyrðum þvert yfir eyjuna til Dan Lin- dals, bróður áðurnefnds Lin- dals. Er hann búsettur þar og stundar fiskveiðar. Skammt frá heimili hans er bátahöfn fiski- manna og lendingarstöð, þegar komið er frá Rock Island. Þar mætti Tryggvi Thordarson okkur með mótorbát og tók okkur það sem eftir var leiðar- innar til landsins helga. Þegar lagt er af stað yfir sundið milli eyjanna,' sem er iy± míla, blasir við manni báta- húsið og samkomusalurinn, sem er uppi yfir því og eins hinar byggingarnar, sem eru á víð og dreif um allstórt svæði, sem hreinsað hefir verið og gert að rennsléttu túni. Er þar mjög fallegt um að litast; bak við þessa sléttu eru hæðir skógi vaxnar með mjög mörg- um mismunandi trjátegundum, bæði stórum og smáum. Eyjan má heita öll skógi vaxin. Hún er þúsund ekrur að stærð, og er eign Mr. Thórðarsonar að und- anskildum 90 ekrum sem stjórnin á og hefir hún þar vitahús; vinna tveir menn þar til að líta ef tir vitanum. Byggingarnar, sem Mr. Thórðarson hefir byggt þar eru að miklu leyti byggðar úr efni sem tekið er af eyjunni; sum húsin úr bjálkum og sum úr steini; eru þau mjög smekklega byggS, sérstaklega er bátahús- iS og samkomusalurinn stór- kostleg og eftirtektarverS bygg- ing. í þeim sal er eldstæði (Fireplace) sem er 7 fet á hæð og 8 fet á breidd (sagt stærsta „fireplace" í veröldinni). Mr. Thórðarson segir mér, að þeg- ar hann var að láta byggja þetta eldstæði, hefðu menn spáð því að það mundi ekki lukkast að hafa eld í því; það mundi reykja. En hann hefir oft haft þar stóra elda, og hefir aldrei reykt. Þegar eldur er kveiktur i þessu mikla eldstæði koma manni í hug. langeldar í skálum forfeðra okkar, sem við lesum um í fornsögunum, enda ýmislegt annað á þessu íslandi hans Thórðarsonar, sem minnir mann á gamla landið; allstaðar situr Island honum, i andlegum skilningi, á hægri hönd hvar sem hann er. í sumar varveriS að leggja víra og undirbúa fyrir rafur- magnsljós i allar byggingarnar. I samkomusalnum verða þrír stórir ljósahjálmar, sem Mr. Thórðarson hefir smíðað sjálf- ur. Ef eg man rétt eru um 60 ljós á hverjum þeirra með ýms- um litum; eitt af ýmsu ein- kennilegu við þessa Ijósa- hjálma er að á hverjum þeirra eru 22 buffalohorn, skyggð og fægð, með ljósi í hverju. Þeir mega heita sannkallað lista- sniíði. Flaggstöng hefir hann sett þar upp, sem er 60 fet á hæð, þráðbeint „balsam" tré, tekið þar af eyjunni; stendur stöng sú við hlið mikið, byggt úr steini; vörður eru sitt hvoru megin við þetta hlið, 12 fet á hæð að mig minnir. Eg ætla ekki að leggja út í að lýsa byggingunum og verk- legum framkvæmdum sem þar hafa verið gerðar. Það yrði of langt mál og eg finn mig ekki færan um það svo i lagi sé. Nokkuð var það sem vakti athygli mina sérstaklega, og það var hvað ýmislegt virtist benda á og minna mann á ís- land og það sem íslenzkt er; stórskorin náttúrleg fegurð, (rugged natural beauty) en lát- in blandast inn í eðlilega'nátt- úrufegurð. Allstaðar má sjá frumlegar hugsanir á bak við allt sem þar er starfað, enda mun Mr. Thórðarson vera sá íslendlngur sem hefir haft meira af frum- legum hugsunum en nokkur annar íslendingur sem nú er uppi, enda sá eini uppfyndinga- maður áf okkar þjóðflokki, sem nokkuð kveður að. Undir hans nafni eru yfir 100 einka- leyfi (patents). Getum við því sannarlega gefið honum nafn- ið „Edison Islendinga". Ekki þætti mér undarlegt þó eitthvað eigi eftir að koma fyrir almenningssjónir af nýj- um uppfyndingum eftir hann. Hann mun enn i leit eftir nýj- um brautum og nýju ljósi. Heili eins og hans er aldrei aðgerða- laus, alltaf nóg viðfangsefni til umbóta fyrir mannkynið, þó aðrir lifi aðeins til að rifa niður það sem hann og hans líkar byggja upp. Hann sagði mér að starf sitt þarna á eyjunni væri eliki hálfnað. Hann minntist lítillega á sumt af þvi sem hann hefir i huga að framkvæma þar. Eg ætla aðeins að minnast á einn liðinn af áformum hans, því eg fékk leyfi hans til þess. Mér fannst hugmyndin svo fögur og lýsa hans innra manni svo vel, með að láta eitthvað gott af sér leiða og um leið, að hafa gamla Island í huganum. Bókasafnið hans fræga i Chi- cago, sem er álitið eitthvert merkasta prívat bókasafn í Bandarikjunum, og þó víðar sé leitað, sérstaklega vegna sjald- gæfra bóka. Margir hafa haft þá spurn- ingu í huga, hvað hann ætlaðí að gera við það í framtíðinni, eða hvað yrði um það eftir hansdaga. Nú lét hann í ljósi við mig áætlun «ína því viðvíkjandi í framtíðinni, og er hún sú, að flytja það út í eyjuna og setja það í samkomusalinn uppi yfir bátahúsinu. Það virðist mjög heppilegur staður fyrir það ýmsra ástæðna vegna, fyrst að plássið er framúrskarandi að- laðandi, i öðru lagi, að óvíSa væri meira næSi til aS stúdera en þar. ÞaS er einmitt hans hug- mynd, aS hægt væri aS koma þvi til leiSar, aS stúdentar frá íslandi, sem heimsæktu þetta land, (sem hann hyggur að verði meir og meir um í fram- tiðinni), geti mætt þar hérlend- um stúdentum og kynnst þeim, og um leið rannsakað ýmsar fræðibækur, sem í safninu eru, og notið þess fróðleiks sem þar er að finna, sem mun kannske óvíða annarstaðar hægt að fá; og um leið notið hvíldar í hinu friðsæla umhverfi þar. Ákjósan- legri staður mun vart finnast, fyrir þá sem vildu njóta hvíldar og næðist frá asa og þrasi stór- borgarlífsins. Ýmsir hafa mótmælt þessari

x

Vísir Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/299

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.