Vísir Sunnudagsblað - 29.03.1942, Blaðsíða 1

Vísir Sunnudagsblað - 29.03.1942, Blaðsíða 1
mmm- 1942 Sunnudaginn 29. marae 6. blaö Gils Guðmundsson. Þar sem faafið ©g: hel ráða rikjum. Fyrir stuttu síðan fluttu blöÖ og útvarp þá fregn, að nú í surn- ar hefði verið reislnr viti á Þor- móðsskeri við Mýrar, og myndi hann taka til starfa i haust eða vetur. Loksins! sögðu sjómenn. Þeim var farið að þykja nokk- uð langur dráttur á þessari framkvæmd. Þeir litu svo á, að viti hefði átt að reisast þarna fyrir löngu siðan. Og varla mun vera hægt að lá þeim það. Svo margir mennirnir eru búnir að láta lífið við þessa skerjóttu strönd. Svo mörg skipin hafa lokið þar hinztu förinni og mol- ast við flúð og flasir. Á þessum slóðum hafa hvað eftir annað skeð hin válegustu slys. öld eftir öld hafa litlar fleytur fiski- manna haldið til veiða út Faxa- flóa. Öld eftir öld hefir endur- tekið sig svipuð saga. Sunnan- stormar hafa skollið á, og dimmar hríðar geysað. Veður og straumur hefir fleygt hinum litlu skeljum norður flóann, unz yfir laúk við ströndina vestan Borgarf jarðar. Stærri skip haf a einnig lent i villum og hrakningum, og hlotið sömu ör- lög. En nú er loksins svo kom- ið, að viti hefir verið reistur þarna, og er það von manna, að hér eftir dragi úr slysförum við Mýrar, til stórkostlegra muna. I eftirfarandi línum verður sagt lítið eitt frá nokkrum þeim atburðum, sem gerzt hafa þarna við ströndina, síðastliðin 85 ár. Ekki verður þó um neina annálsritun að ræða, þar sem sagt er frá hverju skipi, er þar hefir steytt á skeri. Þau eru svo mörg orðin, að til þess þyrfti langt mál, en auk þess eru, því miður, fáir til frásagnar af flest- um slíkum viðburðum. „Drey Annas" og „Sæljónið". Síðari hluta nóvembermánað- ar 1857, lágu fjögur flutninga- skip ferðbúin á Reykjavíkur- höfn, og biðu þess að byr gerð- ist hagstæður til siglingar. Eitt~ þessara skipa var póstskipið „Sæljónið". Ætlaði það að sigla til Englands með varning sinn. Skipstjórinnhét Stilhoff, hinn mesti harðjaxl og sjómaður góður. Þótti hann mjög fyrir öðrum skipstjórum, er þá sigldu milli Islands og annara landa. Annað skipið nefndist „Drey Annas". Eigandi þess var Bjei-ing kaupmaður. Hann var ungur maður, og nýlega farinn að verzla hér á landi. • Þótti mönnum gott við hann að skipta, sökum lipurðar og prúð- mennsku i öllum greinum. Var það flestra mál, að hann hefði reynst hinn nýtasti og dugmesti i stöðu sinni, enda hugðu allir gott til kaupmennsku hans. 1 þetta skipti var Bjering á leið til vetrarsetu i Khöfn, ásamt konu sinni. Þriðja skipið, sem byrjarins beið, hét „Juno". Var það hlað- ið fiski, og ætlaði til Spánar. Fjórða skipið kemur hér ekki við sögu. Illa gekk skipunum að kom- ast úr höfn. Hinn 25. nóvember voru þau þó kominn á fremsta hlunn nieð að sigla. En þar sem veðurútlitið var tvísýnt, dróst það enn um hríð. Þegar á dag- inn leið, var komið allhvasst veður á suðvestan og lof tvog ört fallandi. Töldu menn sjalfsagt, að skipin frestuðu brottförinni, þar sem útlit var svo ískyggi- legt. En þegar dagur var kom- inn að kvöldi, á kona Bjerings kaupmanns að hafa komið að mali við hann og sagt, að þau kæmust alltof séint af stað, ef beðið væri í landi til morguns. Hafði Bjering maldað í móinn og færst undan, en konan sótt því fastar sitt mál. Loks á hann að hafa sagt: „Þú skalt þá ráða." Fóru þau hjón síðan um borð um kvöldið. Segir sagan, að seinlistu orð Bjerings áður en Hjörsey liggur fyrir miöjum Mýrum. Á vorin rís hún gróíSurrík og blómum skrýdd upp úr svörtum skerjaklasanum, en á haustin og vet- urna, þegar stormar og fárviðri geysa, hrekjast skipin i villum og sjóum upp afr hinum hættulegu skerjum umhverfis Hjörsey og brotna * þar í spón. hann steig á skipsfjöl, hafi verið þessi: „Guð gefi Islandi góðar nætur!" Þegar langt var Mðið á nótt, létti skipið akkerum og hélt af stað. Myrkur var á, þvi tungl var ekki vaxið, og veður^itlit svo ískyggilegt, sem framast mátti verða. Skipið var mjög hlaðið, bæði af saltkjöti og öðrum vör- um, en auk þess allgamalt og ekki stört. Skipstjóri Bjerings hét Lund, vinsæll maður, en skörungur enginn. Um morguninn snemma, vakna menn á skipum þeim, sem enn biðu á höfninni. Verð- ur Stilhoff skipstjóra á „Sæljón- inu' það fyrst fyrir, að lita á loftvogina, og sér hann að hún hefir fallið mjög. Er honum þá sagt, að skip Bjerings sé farið. Bregður honum illa við, og kveður það verið haf a hið mesta óráð, þvi stórviðri sé í nánd. Stýrimáður hans heyrir þetta, og gerir lítið úr. Telur hann sjálfsagt að nota . vindinn og sigla þegar. Stilhoff segir þá, að svo skuli gert, þvi ekki geti hann legið í höfn á hinu stærra skip- inu, fyrs.t smáskipin leggi óhik- að á hafið. Lét hann síðan létta akkerum, og var þá svo reiður, að hróp hans og skipanir heyrð- ust allt til lands. Meðan þetta gerðist um borð í „Sæljóninu", hafði skonnortan „Juno" létt akkerum, en svo illa tókst til fyrir henni, að hún hafði nærri hrakist á land við Örfirisey. Sá Stilhoff skipstjóri hvað henni leið og kom til hjálp- ar. Tókst honum vel aðstoðin, og varð ekkert tjón að þessu. En vegna þessa atburðar, varp- aði • „Juno" akkerum að nýju og fór hvergi. „Sæljónið" hafði tafist nokkuð við björgunina, en hélt þó út flóann klukkan 8 um morguninn. Byr var góður um daginn og skilaði skipunum vel áfram. Um hádegi sást „Drey Annas" sigla fyrir Skaga, og tveim tím- um síðar fór „Sæljónið þar framhjá. Skömmu seinna fór að skyggja, og sást ekki til skip- anna framar. Tók veðrið nú mjög að harðna og ganga meira til suðurs. Gerði brim svo ógur- legt um nóttina, að elztu menn sögðust varla hafa séð annað eins. Það hyggja menn, að þegar storminn herti, hafi bæði skipin snúið undan veðrinu og haldið

x

Vísir Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/299

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.