Vísir Sunnudagsblað - 27.09.1942, Blaðsíða 7

Vísir Sunnudagsblað - 27.09.1942, Blaðsíða 7
VlSER SUNNÚÐAGSÖLAÐ pf j^HiV^tfiT^ ir vafalaust haldið að rekaldið væri úr skipi, sem hefði farizt af stormi og stórsjó. Við sprengdúm „Ednu" í loft upp og tókum sex menn í viðbót um borð af henni. Farþegar okkar voru því orðnir 23. Skip- verjar á Hattie Dunn voru rosknir menn. Sá yngsti þeirra var fertugur, en aá elzti, mat- sveinninn, var 72 ára. Hann var glaðlyndur, af þýzku bergi brotinn. Fyrstu tvö styrjaldar- árin hafði hann siglt á skipum ýmissa þjóða í þágu Breta. Tvisvar hafði skip hans verið skotið tundurskeyti og einu sinni hafði hann verið fangi um nokkurt skeið. Þá komst hann að þeirri niðurstöðu, að það væri of hættulegt fyrir mann á hans aldri að sigla á hættusvæð- inu og lét því skrá sigá amerískt skip, til þess að forðast tundur- skeytin og kafbátana! Nú hafði hann rekizt á einn kafbátinn enn og það meira að segja við strendur Bandaríkjanna, þar sem friður og ró ríktu! Skip- verjar á „Hauppage" voru allir ungir menn, danskir og norskir. Á „Ednu" hafði verið einn Portúgalsmaður, auk svertingj- anna. Skipstjórinn á „Ednu" hafði einmitt verið sendur niður undir þiljur. Hann tók sér sæti í mat- salnum og fór að velta því fyrir sér i döprum huga, að nú væri liann allt í einu orðinn fangi i kafbáti i viking. Skipstjórinn á „Hattie Dunn" kom inn um dyrnar. Eg var staddur rétthjá. Mennirnir ráku upp óp, er þeir komu auga hVor á annan. I>eir höfðu ekki sézt í þrjátíu ár. Þeir voru æskuvinir og höfðu alizt upp i borginni St. George i Mainefylki. Þeir voru enn bú- settir þar í borginni og voru ná- grannar. Konurnar þeirra höf ðu lika verið vinir frá barnæsku og hittust dag hvern, en mennirnir höfðu ekki verið heima samthn- is i 30 ár. Nú hittust þeir aftur — í iðrum þýzks kafbáts! NÆSTI KAFLI: VIÐ MISSUM STJÓRN A KAFBATNUM OG HORF- UM Á LJÓSIN A BROAD- WAY. ------ :¦¦¦':'';¦ . ¦¦:'¦¦,'': ':¦:¦'. .,'¦ : ¦. ¦.'•¦¦ ¦ : -¦ '¦¦'.¦/¦/¦ ..' ¦ .. ¦ lilfii^ WWBM;V ¦ ¦ . ¦ . . ¦ : . ¦ ¦ . ¦ ¦ /:"" 'X-//::.;,-,.:////^//^:/ ¦: - ¦¦ ¦¦ ,; : í '¦¦¦/ :-:-:::-:ý/-':-y:/.^.y^-///-: "'¦'WM: . .;:,:.:;:::^:::,: /lzm4$i fJ:^- , ' ' ' W^^^S^k^^^ '" '¦'' ¦¦-. •.-. ' ' -' >"% "' :,, ,, "-V :::*?< Í&' :&0'*:-/ '.'¦:%*>>¦'' ?:¦:¦. ¦•;/•'¦¦'¦ :y//::'/'''~- '/¦¦':y:y.y:;:&:-\*i'/;: ^xfísst^^^^^^^^^^^é^^w tt&Sjgp^ ¦¦¦¦'¦:¦',¦;¦ ¦¦ r" :, ¦ ¦ '" :- ¦ "r'.:'^::^-// ¦.:'::',¦¦..¦ ¦. ¦ . pp*^ . ¦<„ ^f ¦^*^8$&% c ^. ¦¦¦'¦:. ¦:.,'":/::":¦: i -.jgggggf! * s ^ ¦ ¦:¦¦¦¦¦¦¦. :: .¦.¦¦¦,¦ ' . ' ¦ ¦*$8&$8&x:;JiÁ:-i : :' 'J^f&i í;:;.;>;:.;:::>::v--^;-;:;:;::^ ' y:í::.,/: ¦ :::::x:x:::>::í>x::^íí:::>:::"<:l'^: ¦ ¦ ¦,' í:;:::í;:í;:::;:-;í:;;i;;;:;í ¦ ¦ &13B ¦¦ ¦ ¦ ¦ '¦: X' ¦'-.¦'':''¦'' ¦ r8^^ : Ílillf ¦¦¦¦''¦¦¦¦ . ¦ ' ' ¦ ¦¦:¦. ¦¦ ¦ ¦ ¦ ¦ m 'aíwÍOEBSSSBMkv&^''' ¦ WMÍI :f/:~''/:-/:/:./;/. //¦ /.///:.;'] ¦¦;/.:./:¦¦ yœm . ¦feíiÉS; ":l: '':'::':W::/ • ¦;..;.. '',, ¦ ..;¦¦¦ >,:. :;,..,; :;,¦¦,v wm m .'; •» ™ ¦*****$& Mynd þessi er frá Aleut-eyjunum og svnir árás ameriskra flugvéla á japönsk flutningaskip við eyjarnar. Reykjarstrókm- mikill gýs upp frá einu skipinu, sem hefir orðið fyrir spi-engju, en í hringjunum sjást önnur japönsk skip. Pétur: Alltaf kyssi eg konuna \ mína áður en eg fer að heiman. Jens: Já, eg veit, að það eru margir menn, sem, eru reiðu- búnir til þess að gera hvað sem er til þess að komast að heiman. IL PARADISO. Framh. af 3. siðu. á hvar fjölskyldan hleypur til sjávar, en hinir eru normalt dauðadæmdir. Bróðirinn geng- ur nu að ungunum, lyftir þeim upp, hleypur með þá á eftir kollunni og nær henni og færir henni ungana. í bakaleiðinni krýpur hann niður við tjörn- ina, tekur sjálfskeiðing sinn og sker götu upp hliðar tjarnar- veggjanna, svo litlir ungar verði aldrei einmana eftir, tapaðir móður sinni, ef enginn er ná- lægur til að hjálpa. Ekki hvern- ig eg get sagt þetta og frá þús- und öðrum dæmuin> heldur ljóminn af hugsun þeirri, sem er á bak við þessi kærleiksverk móti ungri fuglakonu, sem er heldur klaufsk í umgengni við unga sína og hjálparlaus — t. d. dettur henni ekki í hug, að rétta hálsinn niður i litla gjótu til að taka ungann í hnakka- drambið, heldur situr róleg, kannske daga, þar til hún veit að unginn er dauður, við hlið- hennar í gjótunni - minnir mig svó á návist hinnar Franzisk- isku helgi allstaðar við eyju þessa. Skapaða þó af mönnum sem ekki þekkja verk þessa manns, heldur sjálfstætt á af- skekktri íslenzkri eyju, eru tengdir hugsjónum hins feg- ursta lífsforms er rikir á milli manns og dýra, og sem skýtur upp í huga mannkynsins á ó- likustu stöðum, milli *hreta harðvítugra návíga eigingjarnra ', einstaldinga sem stórvelda — og kastar blæju viðkvæmni og frigar yfir jörðu vora, drifna blóði dýra hennar sem. manna, og lætur mann sjá návist fyrir- heitna landa friðarins, fyrir alla er byggja þennan hnött. En . . * Þjóðverjar hafa sett fleyg inn i vígiínu Rússa — Rússar hafa sett fleyg inn i viglínu Þjóðverja — 400 flugvélar hafa bombarderað London — 1000 flugvélar hafa bómbarderað Bremen — Rússar etja fram ógrynni liðs — Þjóðverjar etja fi-am ógrynni liðs — 6 milljón- um tonna sökkt fyrir öðrum — 8 milljónum sökkt fyrir hin- um — 1500 gislar drepnir fyr- ir einum — Milljón fallnir af Rússum — Milljón fallnir af Þjóverjum —¦ Sótt fram — hörfað undan — tekið — slept — Skipulegt undanhald — Skipuleg framsókn — Tekið — slept — tekið — slept---------— tekið---------------- Skilur þú nú, litla eyja, hvað þú ert í sögu veraldarinnar i júní 1942. Heyrir þú þennan náhljóm dauðaklukknanna frá Evrópu? —¦ Skilur þú hvílíkur skínandi fagur hljómur þú ert innah um þessar hiygglur? — íbúar þinir leggjast rólegir til svefns, vitaiidi það, að þeir eru varðveittir af vinarhöndum mannanna, er aldrei þreytast á að hjálpa þeim og leiða úr öll- um ófærum — meðan mann- eskjurnar úti i löndum sjá ekki né heyra neitt til guða sinna! — Eins og blár depill á kol- svörtum skýjahimni ert þú, boðberi betri tíma — þess, sem koma skal. Þvi andi þinn einn getur unnið styrjaldir, og að loknum þeim einnig allt ísland, þvi að ísland var og er eyja friðarins, og verður heimkynni hinna eilífu sólstöðva, þó vér nú verðum að snúa við enn aft- ur i myrkrið. Eg hefi ekki nefnt nein nöfn, hvorki eyjarinnar né fólksins, sem gerir þessa eyju svo töfr- andi. Þess þarf ekki með. AUir þekkja hana við fjörðinn. Hún þarf engra auglýsinga. Þegar eg segi við einn bóndann, sem ríður með mér vornótt fjörurn- ar við fjörðinn bláa: „Það er fallegt þetta hjá Norðlending- um, að segja „heim að Hólum", segir bóndinn: „Já, þá getum við sannarlega sagt allir hér: „Heim í Paradísareyjuna". En Evrópuþreyttur Islend- ingur, sem trúir á þjóð sina, hefir glaðst yfir að finna þarna geymt þetta, sem Evrópa átti að gefa: Menningu, mildi og réttlæti. Þegar Gabriel Fahrenheít fann upp hitamælinn, sem ber nafn hans, setti hann frostmark- ið á þann stað, sem kvikasilfrið staðnæmdist neðst veturinn 1708—'09. Fahrenheit var þá búsettur í Danzig. Eins og flest- um er kunnugt er raunverulegt frostmark við 32 stig á mæli hans, en suðumark við 212 stig.

x

Vísir Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/299

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.