Tíminn Sunnudagsblað

Ulloq
Ataaseq assigiiaat ilaat
Saqqummersitaq pingaarneq:

Tíminn Sunnudagsblað - 07.12.1969, Qupperneq 2

Tíminn Sunnudagsblað - 07.12.1969, Qupperneq 2
BREF TIL BJARGAR Þjóðlíf er mörgum páttum of ið og tilbrigði maanlifsins fjöl breytileg. Ahugasvið fólks eru sundurleit og margs konar fræðslu og uppörvunar er leit- að. Það er andsvar við þessu, hve mjög tíðkast að nelga mála flokkum tíma í sjónvarpi og út- varpi og dálka og síður i blöð- um og tímaritum. Með því er leitazt við að koma til móts við þarfir og óskir fólks, glæða það, sem talið er horfa til nyt- semi, menningar og þjóðþrifa, en líka stundum einfaldlega róið á mið með hugartari veiði- mannsins, er ætlar sjálfum sér aflafeng í einhverri mynd. Það er í rauninni óþarft að nefna dæmi um þessa þætti alla: íþróttaþætti, bókmenntaþætti, málfarsþætti, atvinnuþætti, tón listarþætti, kirkjuþætti, mat- reiðsluþæíti, tízkuþætti, bíla- þætti, poppþætti. Ekki hripa ég Únurnar þær arna til þess að amast við þessu. Margt af þessu er harla þarft, eitthvað meinlaust og gagnslaust, sumt kannski fá- fengilegt og vafasamt í blandi. Er þess líka að minnast, að seint verða felldir ósamhljóða dómar um svo sundurleitt efni og misjafnlega meðhöndlað. Á öðru vildi ég vekja athygli: Til- viljunarkenndu mati á því, hvað sé verðugt þeirrar athygli, sem þessir þættir vitna um. Ég verð að játa, að það er einnig nokkuð af handahófi, hvar ég ber niður. Fyrst kem- ur mér þó í hug unga fólkið, sem situr þúsundum saman á skólabek'kj um, þó vissulega með misjöfnum áhuga og misjöfn- um árangri. Þar eru samt marg ir, sem leggja sig alla fram og leysa tímafrek og torræð verk- efni svo af höndum, að ekki er annars staðar aí meiri trú- mennska unnið í þjóSfélaginu. Gæti ekki verið verðugt og kleift að færa í aðgengilegan búning frásagnir af þeim ungl- ingum, sem af óhvikulli elju glíma við námsþrautir sínar, eða með framkomu sinni og við móti, breytni og umgengni geta til fyrirmyndar heitið á skóla- heimilum og hvar annars stað- ar sem væri? Að þvi væri að minnsta kosti tilbreytni við hlið ina á poppþáttunum, tízkuþátt- unum og íþróttaþáttunum, ama- laust sagt. Við eigum mikið undi, þekk- ingu okkar á náttúrufari lands- ins, og sú þekking þari að vera sameign okkar að því marki, er orðið getur. Ég er sannfærður um, að í höndum manna, sem næga þekkingu og yfirsýn hefðu og með kynnu að fara, gætu þættir um náttúrurann- sóknir, náttúruvernd og til- raunir margs konar, er lúta að sam-skiptum manna við náttúr- una, orðið mjög gagnlegir og raunar efni, sem veitti mörg- um yndi. Dómsmálaþættir út- varpsins hafa oft verið ágætir. en kannski er það þyngsta sök- in, er ka-llar yfir okkur harð- astan dóm, ef við áttum okkur ekki á lögum náttúrunnar. Svo er fyrir að þakka, að fjöldi fólks ver bæði táma og fyrirhöfn til líknarmála og mannúðarstarfs. Meira er þó ógert en það, sem tekizt hefur að koma í framkvæmd. Skyldi það ekki geta jafnazt á við með- almessu eða kirkjuþætti, þótt af góðum .vilja og hreinum huga séu samansettir og auki sjálf- sagt einhverjum hugarstvrk, að segja að staðaldri frá þessum málum, hverju þokar áleiðis og hvað kallar að? Um land allt er söngfélögum, kórum og kvartettum haldið uppi, oft með prýðilegum ár- angri, jafnvel í strjálbýlum sveitum, þar sem fólk leggur iðulega furðulega mikið á sig í þessu efni. Þetta er menning- arstarf, sem þó er mjög lítið skeytt um af forráðamönnum fjölmiðlunartækja — miklu minna en margt annað hliðstætt. Hér virðist þó tilvalið verkefni handa sjónvarpinu og mun þjóð nýtara en sumt, sem það kost- ar miklu til, svo að ekki sé minnt á þann góðvilja, sem það gæti heyjað sér, ex það sinnti skipulega þessum þætti þjóðmenningar olekar. Leiðbeiningar um matreiðslu Framhald á 1006. s(8u. HEYRT MEÐ ÖÐRU EYRANU Nú munu vera sem næst 110 ár siSan niður lögðust með öllu nautaréttir i Marardal vestan undir Henglinum. Þessar réttir voru f byrjun októbermánaðar, en nautin éttu Grafningsbúar, Ölfusingar, Seltirningar og Aóosfellssveitarbúar. Það er haft eftir manni, sem var f nautaréttum þessum kringum 1850, að þá hafi komið af fjalli um tvö hundruð naut. Ólafur Bergsson í SkrlðufelH fór fleiri ferðlr á öræfin en flestir menn aðrir. Haustið 1936 kom hann i Nauthaga f fimmtug- asta sinn, og fór hann þó margar ferðir þangað eftir það. Árið 1944 veiktist hann inni við Arnarfell, komst þó heim, en dó fáum dögum seinna. Hann kaus sér legstað i Selhögum, skógardal innan vlð SkriðufeH. Þar hafði áður verið heygður reiðhestur hans, Blesi, Mnn mesti gæðingur. 986 T 1 M 1 N N — SUNNUDAGSBLAÐ

x

Tíminn Sunnudagsblað

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tíminn Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/301

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.