Íslendingaþættir Tímans - 17.11.1979, Blaðsíða 5

Íslendingaþættir Tímans - 17.11.1979, Blaðsíða 5
Einar Guðbj ar tsson fyrrum kaupfélagsstjóri Jaröarför Einars Guöbjartssonar, fyrr- um kaupfélagsstjóra fór fram frá Borgar- neskirkju, 1. sept. s.l. Veður var gott og fjölmenni. Fór athöfnin vel fram og lýsti vináttuog víröíngu viö hinn látna heiðurs- mann. Ekki verður hér sögö saga Einars, þó bæöi sé hún merkileg og frásagnarverö, tilþess skortir migkunnugleika, þó minn- ast vilji ég góðs vinar og vinnufélaga. Einar Guöbjartsson var fæddur 27. júli 1911 að Tröð í Rauðasandshreppi í Vestur-Barðastrandarsýslu. Foreldrar hans voru Hildur Magnusdóttir og Guð- bjartur Guöbjartsson, bóndi að Láganúpi (Kollsvikurætt). Var Einar nýkominn af ættarmdti er hann lagðist banaleguna, en hann lést á Landspitalanum hinn 23. ágúst sf. Ungur varð hann að taka að sér forsjá heimilisins, vegna sjúkleika föður slns, en Einar var næst elstur sinna systkina. Var sá hópur stór, þvi 10 voru börnin. Einar gat þvi ekki gengið skólaveginn, sem hann hef ði þó átt hægt meö, vegna góðra gáfna. Eftír að barnaskólanámi lauk, var hann einn vetur aö Núpi I Dýrafirði. Þá tók sjálfsnámið og störfin við. Hann var viðlesinn og las dönsku, norsku, sænsku ogenskusértil gagns og gamans. Sautján ára f 6r hann á vertið til Vestmannaeyja og sjómennsku stundaði hann á annan áratug. 1 ágUst 1942 var hann ð togaranum Veröí. Urðu þeir þá fyrir árás þýzkrar flugvélar, þar sem þeir voru á veiöum Ut af Patreksfirði. Varpaði flugvélin sprengjum að skipinu og skaut á skip- verja og féll einn hásetanna i þessari svi- virðilegu árás. Einar, er ýmsu var vanur á s jó og landi, b jargsigi i björgum og hafði margan refinn að velli lagt, sagði slðar frá þessum atburði á þessa leið. ,,Ég fann ekki til hræðslu, en lagði allt kapp á a hæfa vélina og helst flugmanninn". En þó hinir anriars friðsömu Islensku fiskimenn snerust til varnar, voru vopn þeirra léleg og flugmorðingjarnirsluppu. Grunar mig að atburður þessi hafi haft mikil áhrif á Einar. Arið 1945 réösthann framkvæmdastjóri við Sláturfélagið Orlyg á Rauðasandi. Til bús með honum kom ung og glæsileg kona, Guðrún Grimsdóttir, er síðar varð eiginkona hans. Ekki varð dvölin hjá þeim hjónum löng þar. Hann geröist kaupfélagsstjóri I Flatey á Breiðafirði, Asum í Saurbæ og útibússtjóriI Súðavlk, á Hellissandi, Vegamótum á Snæfellsnesi og Laugarvatni. Jónsson .......¦ flökunarborðið i hraðfrystihúsinu undir rafljósum I hvitum slopp og færibandið flytur fiskinn að og frá. Að baki þessarar atvinnubyltingar liggur löng saga. Það er saga sem aldrei veröursögööll, hversu löngsem hiin yrði. En þetta er jafnframt saga Guðmundar heitins Jónssonar og jafnaldra hans. Það er saga Grindavikur siðustu áratugina. En persónusaga Guðmundar Jónssonar er ekki bara saga af breyttum atvinnu- háttum. Hún er saga af manni sem átti lengi við vanheilsu að strfða án þess að kvarta. HUn er saga af manni sem með hlýju handtaki og hljðölátri hugulsemi, ávann sér virðingu og vináttu samferöa- manna sinna. Sérstaklega vil ég þakka Guðmundi og Ingibjörgu systur minni fyrir f oreldra mina, en hjá þeim áttu þau athvarf og skjól I elllinni. Persdnulega þakka ég þeim hjónum og drengjunum þeirra marga indæla stund á heimili þeirra. Blessuð sé minning Guðmundar Jónssonar frá Heimalandi. Valdimar Kllasson. islendingaþættir StöYf sin á bessum stöðum vann Einar með mikilli prýði, enda kappsfullur og ó- sérhllfinn og oft mun vinnudagurinn hafa verið langur. Avallt stóð Guðrún viö hlið manns sins istörfum og strlði og hlifði sér I engu frekar en hann. Hef éggóöar heim- ildir fyrir því að þeirra Guðrúnar og Einars var saknaö er þau hurfu á braut. Arið 1967 fluttu þau i Borgaraes og byggöu hér stórt og myndarlegt hús að Böðvarsgötu 17. Þar hafa þau buið sér, kjördóttur sinni og litla syni hennar, Einari Guðmari, augasteini ömmu og afa, friðsælt og fallegt heimili. Þangaö hefur löngum verið gottað koma, enda oft gest- kvæmt. Höfum við hjónin átt þar marga ánægjustund, enda GuörUn og Einar sam- hentum að taka sem best á móti þeim er að garði þar. Þegar hingað kom hófu þau bæði störf hjá Kaupfélagi Borgfiröinga. HUn I matvörudeild og síðar i vefnaðar- vörudeild, enhann á skrifstofu. Þar starf- aði hann til dauðadags við góðan orðstlr. Léku öll störf I ihöndum hans, enda var hann hinn færasti bókhaldari. Einar var glaöur l viðmóti, glettinn og smellinn Isvörum og hélt uppi „húmor" á vinnustað. Hann var hreinskilinn án þess aö særa. Vel lesinn og ljóðavinur og kunni ógrynnikvæða,sem hann greip til ef hann Einar var félagslyndur, og einlægur sam- vinnumaður var hann. M.a. vann hann að! áfengisvarnarmálum og alla ævi studdi hann slysavarnir á sjó og landi. Oftar en einu sinni mun hann hafa tekiö þátt I björgun manna úr sjávarháska, þar á meöal frægu björgunarafreki við Látra- bjarg. Einn var og sterkur þáttur I fari hans, að hann gat naumast nokkurs manns bón neitað. Þó veit ég aldrei til þess að hann ekki stæði við gefin loforð. Sllkur var Einar Guðbjartsson. NU er Einar dáinn. Það er tómlegra á skrifstofu K.B. siöan hann fór. Við sem unnum með honum söknum hans og vilj- um fegin þakka honum samfylgdina og allt gott. Minningin lifir um góðan dreng, sem ekkimátti vamm sitt vita og féll með sklran skjöld og fullri sæmd i orustunni siðustu. GuðrUnu, Mariu, Einari Guðmari og systkinum sendi égogkona mln innilegar samUðarkveðjur. Hermann Búason.

x

Íslendingaþættir Tímans

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingaþættir Tímans
https://timarit.is/publication/303

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.