Heimilistíminn - 15.11.1979, Side 30
^UUUDUU náttúrunnar
reyndar ekki
fullhörðnuð i byrjun, en
það er umbúnaður
náttúrunnar, og gerður
til þess að vernda
móðurina frá þvi að
verða fyrir sagarbiti.
Þegar maöur kvænist helm
ingar maöur rétt sinn en tvö
faldar skyldurnar.
|
I
í heitu höfunum
syndir um dýr með
óvenjulega mikið og
hættulegt vopn —
nokkurs konar risasög
með skörpum tönnum.
Þetta er svokölluð
sagarskata. Það er
kjafturinn, sem er svona
langur og búinn
skörpum húðtönnum.
Þær geta verið þetta frá
25 i 32 pör. Kvikindi
þetta getur orðið allt að
sex metra langt, og af
þvi eru sagðar illar
sögur, og það ekki að
ástæðulausu. Enda þótt
ekki séu allar þessar
furðusögur sannar, þá
er áreiðanlegt, að með
„söginni” getur dýrið
sagað sundur trébát, og
einnig hafa þau ráðizt
gegn köfurum og skorið
þá alvarlega, og sumir
hafa meira að segja
látizt eftir viðureign
sina við þessi sjávar-
dýr.
Ekki eru það bara
tennurnar á söginni,
sem eru hættulegar,
heldur getur dýrið veitt
þung og mikil högg með
kjaftinum. Dýrið notar
sögina ekki einungis til
þess að ráðast gegn
óvinum sinum, heldur er
hún fyrst og fremst
ætluð til þess að vera
verkfæri notað við
veiðar. Sagarskatan
rótar upp botninum
með söginni, og þá koma
alls konar dýr upp á
yfirborðið, sem skatan
getur veitt sér til matar.
Munnurinn og gellurnar
eru ekki á söginni,
heldur á skrokk
skötunnar. Fyrir kemur,
að skatan syndir beint
inn i fiskitorfu og lemur
á bóða bóga, þá drepast
eða dofna fjölmargir
fiskar, og skatan getur
náð þeim og étið. Sumir
fiksanna falla niður á
botninn, og getur skatan
leitað þá uppi siðar og
étið.
Litlu sagarsköturnar
eru búnar smásög þegar
þær koma i þegar þær
koma I heiminn
smækkaðri mynd af sög
foreldranna. Hún er