Tíminn - 09.01.1976, Blaðsíða 13

Föstudagur 9. janúar 1976.
TÍMINN
13

Heimskuleg sjónvarps-
auglýsing
Á háskólinn i einhverjum úti-
stöðum við vinnandi fólk i land-
inu — nánar tiltekið þeir, sem
ráða sjónvarpsauglýsingum há-
skólahappdrættisins?
Nú um skeið hefur flest kvöld
dunið á landslýðnum auglýsing
frá þessu happdrætti (hún á
náttúrlega að hvet ja fólk til þess
að kaupa happdrættismiða),
sem hefur það að inntaki að
kasta rýrð á efriðisvinnu. Þar er
sungið um það, hvað það pirri
menn að púla og puða i skítnum
— og fer væntanlega ekki milli
mála hvert þeim orðum er
stefnt. Draumurinn i baksýn er
að fá háan vinning og taka sér
ærlegt fri. Með öðrum orðum:
Boðskapurinn virðist sá, að erf-
iðisvinna og störf, sem óhreinka
menn um hendur, sé viðbjóður,
og uppfylling óskanna að gera
ekki neitt, að fengnu létt unnu
happi. Hefur háskólinn efni á að
leggja fé i svona boðskap, og
hverjir eru það, eftir á að
hyggja, sem kosta þessa stofhun
og allt það, sem kring um hana
er?
Það er kapituli út af fyrir sig,
að sjálf er þessi visunefna, sem
sungin er, auk þess þannig að
gerð og málfari, að varla getur
talizt samboðið menntastofnun.
Auk þess hve ósmekkleg hún er,
þá er hún illa ort á vondu máli,
og það verður að nauðga sjálfu
nafni háskólans til þess að unnt
sé að syngja hana eða hafa hana
yfirleitt yfir.
Ég beini þvi til rektors há-
skólans, sem ég hygg mætan
mann og vel af guði gerðan, að
hann taki i taumana og stöðvi
flutning þessarar sjónvarps-
auglýsingar, sem ósmekklegir
menn hafa látið sjóða saman i
umboði háskólahappdrættisins.
Ég trúi til dæmis ekki öðru en
hann meti Grindvikinga yfir-
leitt til jafns við iðjulitla hvit-
Hibbafugla, þótt þeir kunni að
óhreinkast við fiskidrátt og fisk-
vinnslu, og skilji fullkomlega,
að hvorki þrifist háskóli á landi
hér né háskólahappdrætti, ef
þeir og aðrir erfiðismenn létu
glepjast af áramótaskap happ-
drættisstjórnarinnar og gerðust
pirraðir af að púla og puða i
skitnum og létu litilsvirðinguna
á sér hrina. — .l.K.
Kveðja til Kjærnesteðs
Kjærnested ég kveðju sendi,
kappinn siglir öldudans.
Frá köldum borðstokk klippum
renndi,
hvolfdi i djúpið ugga fans.
Við brezka fanta, er illt að etja.
011 þin sókn, er snjöll og djörf.
Lifðu heill, þú haísins hetja.
Hafðu þökk fyrir unnin störf.
Sigriður Jónsdóttir
frá Stöpum
Skipstjórnarmenn eystra:
Ógerlegt að stunda veiðar
með eðlilegum hætti frá
Austfjörðum
Hákon Bjarnason:
Gífuryrði Halldórs
Pálssonar
1 tilefni af þeim orðum, sem
Halldór Pálsson vék að mér i
nýársboðskap sinum ,,Með
ósvifnum, ósönnum og óvisinda-
legum áróðri gegn sauðkindinni á
40 ára starfsaldri, hefur þessum
embættismanni tekizt að telja
tugþúsundum mætra, góðviljaðra
og sanngjarnra borgara trú um,
að sauðkindin, þessi lifgjafi is-
lenzku þjóðarinnar, sé hálfgert
óargadýr, sem hafi eyðilagt land-
ið, þótt þeir, sem búskap stunda
vitibetur....” vilég taka fram svo
að ekki sé misskilið.
Ég hef aldrei álasað sauðkind-
inni fyrir eitt eða annað eða talið
hana óarga dýr. Hitt er annað
mál, að ég hef eftir beztu getu
reynt að komast fyrir orsakir
hinnar stórkostlegu gróður- og
jarðvegseyðingar, sem orðið hef-
ur hér á landi frá upphafi
byggðarinnar. Árið 1940 gerði ég
fyrst tilraun til að meta þessa
eyðingu og komast fyrir um or-
sakir hennar. Sú grein birtist i
Ársriti Skógræktarfélags íslands
1940. Niðurstöður hennar voru
þær, að óskynsamleg notkun
lands væri frumorsök þess,
hversu komið væri. Þetta féll
ýmsum fyrir brjóst og reynt var
að hnekkja þvi, sem þar stóð, en
tókst heldur óhönduglega.
Siðar hef ég i tveim eða þrem
ritgerðum vikið að sama máli og
fært góð og gild rök að þvi, að
eyðingin stafi af of miklu álagi á
landið. Þetta voru og eru
varnarðarorð á sama hátt og
fiskifræðingar gera nú varðandi
Hákon Bjarnason.
fiskafla framtiðarinnar og engir
taka óstinnt upp nema Bretar.
Slikt getur varla kallazt ósvifið,
ósatt eða óvisindalegt. Slik orð
eru fleipur eitt og sæma ekki
manni i stöðu búnaðarmála-
stjóra.
MÚRARAR ÁLYKTA UM
KJARAMÁL
Fundur skipstjórnarmanna á
austfirzkum skuttogurum var
haldinn i Valaskjálf Egilsstöðum
28. desember sl.
Fundarmenn voru sammála
um að hið alvarlega ástand á
Austfjarðamiðum yrði þess vald-
andi aðógerlegt reynist að stunda
veiðar með eðlilegum hætti á
komandi vetrarvertið frá Aust-
fjörðum. Alkunna er að fjöidi
brezkra landhelgisbrjóta er sifellt
á Austfjarðamiðum ásamt vopn-
uðu föruneyti, og þýzkum togur-
um hafa verið heimilaðar hömlu-
lausar veiðar á svo til öllum beztu
miðum Austfjarðatogara.
Ýmis hagsmunamál sjávarút-
vegsins voru rædd á fundinum og
nokkrar samþykktir gerðar:
1. Við fordæmum harðlega sam-
komulag það sem gert var við
Vestur-Þjóðverja nú i haust um
veiðar i islenzkri fiskveiðilög-
sögu. Við tortryggjum það
atriði samningsins að 40 stór-
um skuttogurum er ætlað að
veiða á Islandsmiðum þessi
60.000 tonn sem um var samið
og var það þó allt of há tonna-
tala. Þjóðverjum var hleypt
allt of nálægt landi og sérstak-
lega bitnar það hart á Aust-
firðingum. Harðast fordæmum
við þó það hneyksli að Þjóð-
verjum er hleypt á langauðug-
ustu þroskveiðimiö Aust-
firöinga þ.e. svæðið milli Beru-
fjarðaráls og Reyðarfjarðar-
dýpis. Við óttumst að þorskafli
Þjóðverja aukist mjög á næst-
unni. Hvort sem sá afli verður
bókaður á Islandsmiðum eða
annars staðar.
2. Við teljum samninga við Breta
innan 50 sml. markanna gömlu
alls ekki lengur koma til
greina. Okkur er ljóst að að-
staða islenzku varðskipanna til
gæzlu fiskveiðilögsögunnar
fyrir brezkum veiðiþjófum er
mjög erfið um þessar mundir.
Starfsmenn landhelgisgæzl-
unnar eiga þakkir skildar fyrir
góða frammistöðu. Fjölga ber
varðskipum með einhverjum
hætti t.d. með leigu eða kaup-
um á gangmiklum togurum eða
hvalbátum. Við teljum að glæp-
samlegum ákeyrslum brezka
flotans á islenzk varðskip beri
að svara með þvi að kalla heim
sendiherrann i London og
senda þann brezka heim. Lok-
un Natoherstöðvarinnar i
Keflavik eða öðrum ámóta að-
gerðum. Sigur er viss i þessari
deilu ef haldið er á málum af
festu og framsýni.
3. Við áteljum að reyndir skip-
stjórnarmenn með viðtæka
þekkingu á fiskimiðum■ skuli
ekki ætið hafðir með i
samninganefndum varðandi
fiskveiðilögsöguna.
4. Við teljum að banna beri nú
þegar allar veiðar bolfisks með
flotvörpu, sú óvissa sem nú er
rikjandi i þessum efnum er
óþolandi. Með botnvörpu er
auðvelt að ná öllum þeim fiski
sem óhætt er að veiða og óeðli-
legt og hættulegt að taka nú i
notkun ný og stórtæk veiðar-
færi.
5. Við teljum eðlilegt að þau fisk-
veiðimörk sem i gildi eru nú
fyrir botnvörpuveiðar is-
lenzkra skipa, gildi áfram að
undanskildu þvi sem fram
kemur i næsta lið.
6. Þrátt fyrir erfiðar aðstæður
austfirzkra skuttogara nú, eða
kannski einmitt vegna þessara
aðstæðna, viljum við fara fram
á það við hæstvirtan sjávarút-
vegsmálaráðherra aðhann loki
nú þegar utanverðum Beru-
fjarðarál og Papagrunni með
öllu fyrir togveiðum. Ástæðan
ersú aðoft hefur á s.l. 2-3 árum
orðið vart við mjög smáan ufsa
á þessu svæði. Veiði á stórum
og góðum fiski hefur jafnframt
farið minnkandi á þessum slóð-
um. Viö leggjum til að svæði
það sem friðað yrði afmarkist
þannig: að austanverðu af
13°00’ v lgd. Frá stað 63°57’8 n
br og 13°00’ v lgd dragist lina i
stað 63°45 n br og 14°00’ v lgd.
Frá þeim stað dragist lina að
stað 64°01’ n br og 14°07’ v lgd
og þaðan dragist lina i stað
64°15’ n br og 13°00’ v lgd. Við-
kvæmustu smáfiskssvæðin eru
austast og vestast i þessu hólfi,
á Berufjarðarálshorni og i
vesturkanti Papagrunns. Þess-
ar friðunarhugmyndir voru
fyrst settar fram á fundi með
fiskveiðilaganefnd á Reyðar-
firði s.l. sumar.
(Fréttatilkynning)
Fyrirlestur um
norskar bókmenntir
PRÓFESSOR Leif Mæhle frá
Osló, sem staddur er hér á landi
vegna veitingar verðlauna
Norðurlandaráðs i bókmenntum,
heldur opinberan fyrirlestur i
boði Heimspekideildar Háskóla
íslands um Komparative
problem i norsk litteraturforsk-
ing miðvikudaginn 14. janúar kl.
5.15 i stofu 423 i Árnagarði.
öllum er heimill aðgangur.
BH-Reykjavik. — i kjaramála-
ályktun, sem samþykkt var á
sambandsstjórnarfundi Múrara-
sambands islands, er haldinn
var i Reykjavik 27. desember 1975
segir m.a.:
,,Fundurinn telur, að eina leiðin
til raunhæfra kjarabóta sé að
draga svo úr verðbólgunni, að
hún verði ekki meiri hér en hjá
helztu viðskiptaþjóðum okkar.
Til þess að svo megi verða,
þurfa að koma til samræmdar að-
gerðir stjórnvalda, launþega og
vinnuveitenda, og vill fundurinn
benda á eftirfarandi sem spor i
rétta átt:
1. Að tryggð sé næg atvinna
handa öllum. i þvi sambandi ber
að hafa i huga að láta þau verk-
efni hafa forgang, sem arðbærust
eru.
2. Að samið sé um kauphækk-
anir i áföngum.
3. Aðhlutaztsé til um, að kjara-
samningar sem allra flestra gildi
til sama tima, svo ekki geti komið
til keðjuverkfalla, sem stórskaða
einstaklinga, félög og þjóðarbúið
allt.
4. Að komið verði i veg fyrir
sjálfverkandi vixlhækkanir á
vöru og þjónustu.
5. Að hert verði verðlagseftirlit
og verðlagi haldið niðri, svo sem
kostur er.
6. Að öll atvinnutæki séu nýtt
Rækju
verðið
óbreytt
A FUNDI yfirnefndar Verð-
lagsráðs sjávarútvegsins i
gær var samþykkt samhljóða,
að lágmarksverðá rækju, sem
gilti til 31. desember s.l., skuli
gilda áfram óbreytt til 31.
janúar 1976.
svo sem kostur er, og á sem hag-
kvæmastan hátt.
7. Að kappkostað sé að fullvinna
innanlands sem mest af útflutn-
ingsvörum okkar.
8. Á meðan núverandi kreppu-
ástand rikir, hvað snertir
greiðslujöfnuð og gjaldeyris-
stöðu, verði teknar upp strangari
reglur með gjaldeyri og þess sé
gætt, að þegnum sé ekki mismun-
að.
9. Hafinn verði af opinberri
hálfu skipulagður áróður fyrir
neyzlu innlendra vara.
10. Endurskoðuð verði skatta-
löggjöfin og verði þess gætt, að
nauðþurftatekjur séu skattfrjáls-
ar, væri ekki óeðlilegt að miða
þær við visitölufjölskylduna.
11. Vextir verði lækkaðir og
hafður verði hemill á fjárfestingu
með öðru en vaxtaokri.
12. Niðurgreiðslur á innlendu
vöruverði verði greiddar beint til
neytenda eftir fjölskyldustærð.
Þannig hefðu neytendur sjálfir
frjálsari hendur um vöruval.”
^ GERIÐ VERÐSAMANBURÐ
■ Hveiti 5 Ibs. 278.-
Flórsykur 1/2 kg 99.-
S™ Molasykur 1. kg. 169.-
Egg, 1 kg. 390.-
Maggy súpur 89.-
^ Ora fiskbollur 1/1 183.-
^ Grænar baunir Ora 1/1 151.-]
S* Ritz kex 120.- (
Snap kornflakes 500 gr. 211.
__ Sani WC pappir 25 rl. 1.286.
Sykur og hveiti i sekkjum.