Tíminn - 09.01.1976, Blaðsíða 14

14
TÍMINN
Föstudagur 9. janúar 1976.
Óvelkominn qestur
umhverfis litla dansgólfið I miðjunni. Nú fannst henni
lokseins og allir horfðu ekki á sig lengur.
Barinn var troðf ullur af konum og körlum, en þar sátu
allir í hægindastólum- Jane fannst þetta undarlegt, því
að hún minntist þess að á enskum krám vildu karlmenn
standa upp við barborðið, eða í mesta lagi sitja á háum
barstólum. Allt í einu kom hún auga á lítið spjald á
veggnum, sem á stóð: „Bannað að drekka standandi”.
Á borðunum umhverf is var allt yf irf ullt af bjórglösum
og ekki leiðá löngu, unz henni skildist aí hverju það staf-
aði. Þegar Dick gat vakið athygli þjónsins á sér, kom
hann til þeirra með f jögur bjórglös. Þegar beðið var um
eitthvað að drekka, kom þjónninn alltaf með tvö glös af
bjór, ef ekki var beðið um eitthvað annað. Það var ekki
undarlegt, þótt allir virtust í svona góðu skapi.
— Af hverju er þetta skilti við barinn, Dick? hvíslaði
hún lágt.
Feitlaginn kúreki sem sat við sama borð, ýtti hatti sín-
um aftur á hnakka og hló. — Þegar strákarnir eru að
drekka, verða þeir oft þrasgjarnir, sagði hann. — Þeir
geta ekki slegizt, þegar þeir sitja...! Það er þess vegna,
sem þessi varúðarráðstöf un er gerð. Ef þeir þurfa endi-
lega að rífast og slást, verða þeir að gera það fyrir utan.
— Ó, ég skil, sagði Jane hugsandi og velti fyrir sér út í
hvað húh hefði farið. Enginn kúrekanna hafði tekið af
sér hattinn, það fannst henni líka undarlegur siður.
Þegar leiðá kvöldið, ágerðist óróleikinn og ekki leið á
löngu þar til einn eða tveir hópar manna voru settir út.
Dick drakk jaf nt og þétt allt kvöldið og þegar hann fór að
dansa við Jane eftir nokkurt hlé, var hann óstyrkur á
fótunum. Hún varðoft að styðja hann og fannst það síður
en svo skemmtilegt. Nokkrum sinnum komu menn að
borðinu til þeirra og báðu hana um dans og hún velti fyr-
ir sér, hvort langt yrði þangað til Dick langaði til að slást.
En það var ekki Jane, sem slegizt var út af, þegar til
þess kom, heldur einhverri vitleysu um eina bjórkönnu,
er einhver við borðið hafði drukkið i misgripum. Eftir
skörp orðaskipti, flaug borðið skyndilega út í vegg og
þeir Dick ruku saman. Barþjónninn og annar þreklegur
maður gripu þá strax og settu þá út fyrir, og báðu Jane
afsökunar um leið.
Henni hafði aldrei liðið jafn illa á ævinni. Hún var að
fá höf uðverk og vissi, að hann mundi ágerast f Ijótt. Hún
vissi, að hún yrði að komast út úr þéssari svækju ef henni
ætti ekki að verða meira illt. Henni tókst að bíða hálfa
klukkustur.d til viðbótar, en þegar Dick var þá enn ekki
kominn, greip hún veskið sitt og gekk út.
Ofan á allt annað, var komin rigning. Gangstéttarnar
voru orðnar hálar og blautar og vegurinn var orðinn eins
og forarpyttur. Hún stóð andartak í dyrunum, án þess að
vita, hvað hún ætti að gera. Svalt loftið gerði henni gott
og hún andaði djúpt, meðan hún horfði yfir að litlu, upp-
I jómuðu verzlununum handan götunnar. Skömmu seinna
hvarf vanlíðanin og henni fannst hún hafa náð sér aftur.
Hvað í ósköpunum hafði orðið af Dick? Varla haf ði verið
nauðsynlegt 'yrir hann að vera svona lengi burtu.
Hár, grann t maður um þrítugt kom vaðandi yf ir göt-
una. Hann hl>tur að hata vorkennt henni, þar sem hún
stóðein og yf irgefin í rigningunni, því hánn kom til henn-
ar og sagði vingjarnlega: Ef þú ert að bíða eftir Dick
Conway, held ég að þú þurfir að bfða lengi. Sandy sló
hann út og ég var að leggja hann til í aftursætið á Con-
way-bílnum.
Jane hallaði sér mædd upp að dyrastafnum. Hún vætti
þurrar varirnar og sagði hljómlausri röddu: — Þá getur
hann líklega ekki ekið heim.
— Það efast ég um, ungfrú. Getið þér ekið?
Hún kinkaði kolli. — Já, ég get ekið, en ég rata ekki
alveg. Hún hugsaði með sér: ég get ekki hugsað mér að
aka þennan mjóa veg, sem hlykkjast upp í f jöllin og er
illfær. Stærð bílsins hræddi hana líka, það var rétt svo að
vegurinn var nægilega breiður sums staðar.
Hún strauk hárið frá enninu og beit saman skjálfandi
vörunum, því að hún vildi ekki láta þennan hávaxna,
ókunnuga mann sjá, að hún var hrædd. — Ef Dick getur
ekki ekið, þá sé ég ekki annað, en ég verði að gera það,
sagði hún rólega. — Ef enginn annar fer þá sömu leið,
bætti hún við bjartsýn.
— Það efast ég um. Flestir þeirra, sem eru nokkurn
veginn alls gáðir, eru með vinkonur sínar, sem þeir
þurfa að skila heim. Þeir eru frá búgörðum, sem eru
dreifðir hér um kring. Afgangurinn er í svipuðu ástandi
og Conway. Það væri skynsamlegast af yður, að aka
sjálf heim.
— Þá er ekki um annaðað ræða, sagði hún í uppgjöf. —
Ég held, að Dick hafi lagt bilnum ofar í götunni. Þvi
fyrr, sem ég kemst af stað, því betra. Það er eins og
rigningin sé að aukast.
— Ég skal koma með þér og vísa þér rétta leið, en ég
9. janúar
7.00 Morgunútvarp. Veður-
fregnir ld. 7.00, 8.15 og 10.10.
Morgunleikfimi kl. 7.15 og
9.05. Fréttir kl. 7.30, 8.15 (og
forustugreinar dagbl.), 9.00
og 10.00. Morgunbæn kl.
7.55. Morgunstund barn-
anna
12.00 Dagskráin. Tónleikar.
Tilkynningar.
12.25 Fréttir og veðurfregnir.
Tilkynningar.
13.00 Við vinnuna: Tónleikar.
14.30 Miðdegissagan:
„Kreutzersónata” eftir Leo
Tolstoj. Sveinn Sigurðsson
þýddi Árni Blandon
Einarsson les (3).
15.00 Miðdegistónleikar.Dom-
enicoCeccarossiog Emilina
Magnetti leika Prelúdiu,
stef og tilbrigði fyrir horn og
pianó eftir Rossini / Brux-
elles-tríóið leikur Trió i
Es-dúr fyrir pianó, fiðlu og
selló op. 70 nr. 2 eftir Beet-
hoven. André Saint-Clivier
leikur ásamt kammersveit
Konsert i G-dúr fyrir
mandólin og hljómsveit eft-
ir Johann Nepomuk Humm-
el, Jean-Francois Paillard
stjórnar.
15.45 Lesin dagskrá næstu
viku
16.00 Fréttir. Tilkynningar.
(16.15 Veðurfregnir).
16.20 Popphorn
17.10 Ctvarpssaga barnanna:
„Bróðir minn, ljónshjarta”
eftir Astrid Lindgren. Þor-
leifur Hauksson les þýðingu
sina (7).
17.30 Tonleikar. Tilkynningar.
18.45 Veðurfregnir. Dagskrá
kvöldsins.
19.00 Fréttir. Fréttaauki. Til-
kynningar.
19.35 Daglegt mál. Guðni Kol-
beinsson flytur þáttinn.
19.40 Lesið i vikunni.Haraldur
Ólafsson lektor talar um
bækur og atburði liðandi
stundar.
20.00 Sinfóniuhljómsveit ís-
lands leikur i útvarpssal.
Einleikari: Jónas Ingi-
mundarson. Stjórnandi:
Marteinn Hunger Friðriks-
son. a. F jórir norskir söngv-
ar eftir Stravinsky. b. Pia-
nókonsert nr. 23 i D-dúr
(K382) eftir Mozart. c.
Fantasia um ungversk þjóð-
lög fyrir pianó og hljómsveit
eftir Liszt. d. d. Svita nr. 3 i
D-dúr eftir Bach.
21.30 Ótvarpssagan: „Morg-
unn”, annar hluti Jóhanns
Kristófers eftir Romain
Rolland i þýðingu Þórarins
Björnssonar. Anna Kristin
Arngrimsdóttir leikkona les
(3).
22.00 Fréttir.
22.15 Veðurfregnir. Dvöl.
Þáttur um bókmenntir.
Umsjón: Gylfi Gröndal.
22.50 Fréttir i stuttu máli.
Dagskrárlok.
K
I
K
U
B
B
U
R
Af hveriu?
ekki hafa hana
i lagi?
FÖSTUDAGUR
9. janúar 1976
20.00 Fréttir og veður.
20.30 Dagskrá og augiýsingar.
20.35 Kastljós.Þáttur um inn-
lend málefni. Umsjónar-
maður Guðjón Einarsson.
21.25 Það læra börnin sem
fyrir þeim er haft.Kanadisk
teiknimynd um barnaupp-
eldi. Þýðandi Stefán Jökuls-
son.
21.40 Maðurinn sem minnk-
aði. (The Indcredible
Shrinking Man). Bandarisk
biómynd frá árinu 1957.
Aðalhlutverk Grant Willi-
ams og Randy Stuart.
Myndin telst til þess, sem
nefnt hefur verið visinda-
skáldskapur (science ficti-
on). Scott Carey lendir i ein-
kennilegri þoku, og nokkru
sfðar tekur likami hans að
minnka. Þýðandi Ellert
Sigurbjörnsson.
22.55 Dagskrárlok.