Tíminn - 09.12.1979, Síða 8

8
Sunnudagur 9. desember 1979
Útgefandi Framsóknarflokkurinn.
Framkvæmdastjóri: Jóhann H. Jónsson. Ritstjórar: Þór-
arinn Þórarinsson og Jón Sigurösson. Ritstjórnarfulltriii:
Oddur óiafsson. Fréttastjóri: Kjartan Jónasson. Auglýs-
ingastjóri: Steingrimur Gislason. Ritstjórnarskrifstofur,
framkvæmdastjórn og auglýsingar Siöumúla 15 simi
86300. — Kvöldsimar blaöamanna: 86562, 86495. Eftir kl.
20.00: 86387. Verö i lausasölu kr. 200.00. Askriftargjald kr.
14000 á mánuöi. Blaöaprent.
Frestun er dýr
Á siðast liðnu sumri kom það margoft fram i mál-
flutningi framsóknarmanna, jafnt innan rikis-
stjórnarinnar sem annars staðar, að efnahagsfram-
vinda hefði verið með þeim hætti, að óhjákvæmilegt
væri að gripið yrði til enn harðari aðgerða en fólust i
lögunum um stjórn efnahagsmála frá þvi i vor.
Ýmis atriði höfðu komið fram þegar liða tók á
sumarið sem ollu þvi, að óhjákvæmilegt var að
rikisstjórnin tæki að nýju i taumana til að verja
þann árangur sem þegar hafði náðst og tryggja
næstu áfanga i sókninni gegn verðbólgunni.
Það var þvi eðlilegt að efnahagsmálanefnd
Framsóknarflokksins var þá þegar kölluð til funda
og ráðherrar framsóknarmanna i rikisstjórninni
höfðu forgöngu um það að rikisstjórnin hóf almenn-
ar umræður um efnahagsmálin og næstu aðgerðir.
í þessum svifum gerðist það, að uppreisn var gerð
i Alþýðuflokknum með þeim afleiðingun sem al-
þjóð eru kunnar.
Nú þegar þingkosningum er lokið og stjórnar-
myndunarviðræður að hefjast að nýju er i rauninni
um það að ræða að taka þráðinn aftur upp þar sem
hann féll niður. Þau markmið sem rikisstjórn ólafs
Jóhannessonar setti sér i upphafi 1978 og staðfesti
frekar með lögunum um stjórn efnahagsmála o.fl. á
siðast liðnu vori standa enn i fullu gildi. Það sem
hefur breytst er i raun og veru fyrst og fremst það,
að þjóðin hefur misst dýrmætan tima, frá þvi sið-
sumars og til þessa dags, en fyrir bragðið hafa
vandamálin hlaðist upp meðan engin stjórn hefur
verið fyrir hendi til þess að gripa á þeim.
Þannig er það nú komið fram, að aukinn kaup-
máttur fylgir ekki þeirri launahækkun sem varð
hinn 1. þessa mánaðar, fyrir liggja fjölmargar
beiðnir um hækkanir á þjónustu, útseldri vinnu og á
vöruverði. Fram undan eru ákvarðanir um búvöru-
verð, fiskverðsákvörðun innan tiðar og almennir
kjarasamningar hefjast nú um áramótin.
Um þessa helgi hefur Alþýðusambandið haldið
sambandsstjórnarfund og kjaramálaráðstefnu. Það
er alveg ljóst, að mikið er i húfi að stjórnmálamenn
taki af fullri alvöru og ábyrgð á þeim skyldum sin-
um að mynda hið fyrsta starfhæfa rikisstjórn, sem
taki sér fyrir hendur að halda áfram starfi fyrri
vinstristjórnar að sigrast á verðbólgunni i áföngum
og án þess að skerða atvinnuöryggið eða kaupmátt
láglauna. Allir munu skilja það i sjálfu sér, að nauð-
synlegt verði að vanda undirbúning og málatilbún-
að nýrrar vinstristjórnar, en almenningur treystir
þvi að fulltrúar flokkanna sem i hlut eiga gangi til
verks af heilindum og drengskap.
Menn verða að gera sér grein fyrir þvi, að þvi
lengur sem það dregst að gripið verði á vandamál-
unum af festu og ábyrgð, þeim mun örðugari verða
þau viðfangs og þeim mun harðar verður að taka i
taumana. Þær áhrifamiklu ákvarðanir sem teknar
verða um verðlag og laun nú þegar upp úr áramót-
um verður mjög erfitt að taka ef ekki er fyrir hendi
samhent rikisstjórn sem vill taka á málunum með
hag heildarinnar fyriraugum. JS
Erlent yfirlit
Kurteisisheimsókn
vekur umtal Frakka
Um hvað ræddi Mitterand við Chirac?
1974 kepptu þeir þannig til
þrautar Giscard og Mitterand.
Ef Mitterand tekst aftur aö
veröa i framboöi fyrir vinstri
flokkana, eins og hann stefnir
aö, má búast viö, aö þeir Gisc-
ard eigi aftur eftir aö keppa til
þrautar 1981. En hvaö gera
Gaullistar þá, aö Chirac fölln-
Kjósa þeir allir Giscard eins og
1974? Þetta er nú dregiö mjög I
efe. Kurteisisheimsókn Mitter-
ands til borgarstjórans I Paris
er sett i samband viö þetta. Er
andúö Chirac á Giscard oröin
svo mikil, aö hann kjósi heldur*
að styöja Mitterand en Giscard
undir slikum kringumstæöum?
FRAM aö þessu hefur
Giscard veriö talinn öruggur
um endurkjör 1981.NÚ er þetta á
lit heldur aö breytast. Fleira
hefur oröiö honum mótdrægt aö
undanförnu en deilan viö Chir-
ac. Einkum hefur þáttur
Frakka I byltingunni i
Miö-Afriku reynzt honum erfiö-
ur. Giscard er ekki gagnrýndur
fyrir þaö aö hafa steypt Bokassa
af stóli, heldur fyrir hitt aö hafa
stutt hann eins lengi og raun
varö á, þrátt fyrir glæpaferil
hans. Það er þó öllu verra, aö
nú viröist komiö i ljós, aö
Giscard og vandamenn hans
hafa orðiö uppvisir aö þvi aö
þiggja stórgjafir af Bokassa.
Giscard hefur undanfariö
reynt aö gera hreint fyrir sinum
dyrum með þvi aö svara spurn-
ingum fréttamanna franska
rikisútvarpsins. En blööin láta
sér þaö ekki nægja. Þau benda
á, aö útvarpið er undir ströngu
aöhaldi rikisstjórnarinnar og
fréttamönnum þess beri þvi
varlegaaötreysta. Hversvegna
efnir Giscard ekki til opins
bla öamannafundar? Sökum
þess, aö Giscard hundsar blööin
þannig, keppast þau viö að
kanna fortfö hans og samskipti
hans viö Bokassa. Sitthvaö
bendir til, aö þau samskipti geti
oröiö Giscard óþægileg.
Þ.Þ.
Mitterand
ÞAÐ VAKTI mikiö umtal i
Frakklandi fyrir nokkrum dög-
um, þegar Francois Mitterand,
leiðtogi franskra sósialista, fór I
svokallaöa kurteisisheimsókn
til borgarstjórans i Paris.
Astæðan til þess var sú, aö
borgarstjórinn I Paris er enginn
annar en Jacques Chirac, for-
ingi Guallista. Fram aö þessu
hefur þótt vera litil vinátta milli
þessara tveggja stjórnmálafor-
ingja, en heimsókn Mitterands
gat gefið til kynna að þetta væri
eitthvað breytt. Yfirleitt var
lika álitiö, aö hér heföi veriö um
annaö og meira aö ræöa en
kurteisisheimsókn.
Þaö gaf slikum orörómi byr I
seglin, aö nýlokiö var meö óv-
enjulegum hætti afgreiöslu fjár-
laganna fyrir 1980. I meðferö
þingsins haföi fjárlagafrum-
varpiö veriö harölega gagnrýnt
og það ekki aöeins af komúnist-
um og sósialisum, heldur engu
slður af Gaullistum, þótt þeir
séu annar stjórnarflokkurinn.
Það gat þvl brugöizt til beggja
vona, hver fjárlagaafgreiöslan
yrði. Giscard forseti geröi sér
þá litið fyrir og gaf yfirlýsingu
um, aö f járlagafrumvarpiö væri
oröið aö lögum. Samkvæmt
stjórnarskrárákvæöi, sem de
Gaulle setti á sinum tima, er
forsetanum heimilt aö gera
þetta og veröur ákvöröun hans
ekki hrundiö, nema þingiö
samþykki vantraust á rikis-
stjórnina. Þá missir yfirlýsing
forsetans gildi sitt.
1 raun voru þaö Gaullistar,
sem voru hér grátt leiknir. Þeir
vildufá breytingar á frumvarp-
inu, en geta úr þessu ekki fengið
þær fram, nema meö þvi aö
samþykkja vantraust á stjórn-
ina, ásamt komiinistum og só-
slalistum. Þaö geta þeir hins
vegarilla gert, eins og ástatter.
ÞAÐ þykir vist, aö viö þetta
hefur enn versnað sambúðin
milli Giscards forseta og Chir-
acs borgarstjóra. Af er nú sú
vinátta, þegar Chirac klauf
flokk sinn 1974 og gekk til liös
viö Giscard gegn frambjóöanda
Gaullista. Þaö réöi mestu um,
aö Giscard náöi kosningu. Chir-
ac hlaut forsætisráöherraem-
bættiö aö launum, en fljótlega
eftir það reis upp deila milli
þeirra, þvi aö báöir vildu ráöa.
Sumariö 1976 kom til sliks ó-
samþykkis milli þeirra, aö Chir-
Chirac
ac sagöi af sér sem forstæisráö-
herra. Hann sneri sér þá aö þvi
aö ná forustunni hjá Gaullistum
og tókst honum þaö.
Siðustu misserin hefur ósam-
komulag þeirra sifellt aukizt.
Þegar Giscard hugöist koma
einum vina sinna aö sem
borgarstjóra i Paris og bauö
hnn fram I nafni miöfylkingar-
innar,geröi Chirac sér litið fyrir
og fór i framboö á móti honum.
Chirac vann.Nú benda öll sólar-
merki til, aö Chirac ætli að
bjóöa sig fram gegn Giscard I
forsetakosningunum 1981.
Forsetakosningarnar fara
þannig fram, aö fái enginn
frambjóöandinn meirihluta,
verður aö kjósa aftur um þá tvo,
sem fengu flest atkvæöi. Áriö