Skinfaxi

Árgangur

Skinfaxi - 01.11.1915, Blaðsíða 7

Skinfaxi - 01.11.1915, Blaðsíða 7
SKINFAXI 127 möununum og varað ókunnuga og hrekk- lausa menn við vélráðum þeirra. Alveg vafalaust var enginn málstaður þá eða nú jafn alment fyrirlitinn og fordæmdur eins og sá, sem hr. P. J. tók nú að sér að verja, nefnilega filistearnir, en þeim til liðs eru tvær síðustu greinar hans. Ræðst hann þar með staðlausum ókvæðisorðum á ungmennafélögin, blað þeirra og höfund filisteagreinanna og er aðalvopnið aðdrótt- awr um fjdrglœfrar. I síðasta blaði var skorað á manninn að sanna orð sín eða heita opinber lygari ella, og hefir hano nú tekið síðari kostinn, enda varekki önn- ur leið opin. Eru aðdróttanir hans því sjálfí'allnar og ómerkar orðnar. Annars er það einkennilegt að hr. P. J. virðist ekki hafa veitt því eftirtekt, að til þess að lofi e^a lasti verði trúað um menn, þarf að vera einhver fótur fyrir skoðunmni. Heiðarlegum manni sem engan hefir prett- að um eyrisvirði, er alis ekkert tjón að, þótt hoiium sé brugðið um fjárglæfrar, al- veg eins og t. d. hr. P. J. væri enginn sómi að, þótt einhver vildi hæla honum f'yrir gáfur, eða mentun, eftir að Lögréttu- greinar hans eru búnar að sýna manninn. Samhliða þessari umgetnu bókmentastarf- semi, hefir hr. P. J. flutt íyrir undir- og yfirrétti svonefnt Gaulverjarbœjarmál og orðið undir í bæði skiftin, því að mjög mun hafa farið saman málstaður og mál- færsla. Yfirrétturinn gerði í það sinn ekki endaslept við þann „lögvísa", heldur verð- launaði málfærslusnild hans nieð því að sekta hann fyrir algerlega ósæmilegt orð- bragð fyrir réttinum, og mun það nú vera síðasta hrakfallið. En þó að svo virðist, sem þær hvatir, sem komu hr. P. J, til að verja filisteana, hafi ekki veriS verðlaunaverðar, þá skal ekki neita því, að frumhlaup hans hefir orðið til nokkurs gagns óbeinlinis með því að skömm filisteanna er nú víðar þekt og viðurkend heldur en áðurvar. Fyrir þetta ætlar Skinfaxi að taka á sig nokkra ábyrgð og gleðja hr. |P. J. með því, að uppfylla hans kærustu ósk, þá sem ráð- herrarnir hafa ekki viljað veita honum,. nefnilega að koma honum á landsjóð- inn. Mun þá verða valið það tækifæri, þegar sýslumannsefnið er komið á „ör- væntingarár" í embættaveitingum og hefir mesta þörf að," fá ókeypis fæði og hús- næði í fáeinar vikur. Að vísu mun tæp- lega orka tvímæh's, að fé landsins má verja. til margra hluta, sem landsmönnum eru geðfeldari heldur en að f'æða og hýsa hr. P. J. En þó mun vikið að því ráði í trausti þess, að landsmenn líti fremur á þörf en verðleika mannsins, og minnist þess, að kross hans mun nú þegar orðinn nægi- lega þungur fyrir ekki styrkari herðar. Samverjinn. Skuldheimtumaður einn, sem hugðist vera vitur, kom fyrir nokkru á sveitabæ til að krefja bóndann um fé upp í ábyrgð- arskuld, sem glæframaður hafði stofnað til, og hótaði að taka allar eignir bóndans. Mað- urinn var lasburða orðinn og tók sér nærri' fyrirsjáanlega örbyrgð. Lagðist hann nú veikur og dó litlu síðar, en bú hans hrökk ekki fyrir ábyrgðarskuldunum. Þá vildi samverjinn láta ofsækja börn mannsins, með því aS höfða sakamál móti þeim fyrir fjárdrátt úr búinu. En sýslumaðurinn gat þó hindrað miskunnarverkið. Félagsmál. U. M. F. B. hefir nú tekið húsbyggingarmálið til með- ferðar. Félögin tvö, Iðunn og U. M. F.R. eiga Ióð á góðum stað í bænum en van- hagar stórum um hús. Hinsvegar vilja félagsmenn ógjarnan byggja fyr en þeir

x

Skinfaxi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skinfaxi
https://timarit.is/publication/334

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.