Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1941, Qupperneq 2

Uppsðgn Stýfimannaskólans
Skólanum var sagf upp þann 5. maí i Oddlellowhöllinni og hafði hann
þá sfarfað i 50 ár. I lilefni af þvi voru boðnir þangað fulllrúar sió-
manna, atvinnumálaráðherra og blaðamenn ásamf fleirum. Aðalræðuna
tlulti skólastjórinn og hefir hann góðfúslega léð blaðinu hana til birf-
ingar og fer hún hér á eifir:
Friðrik Ólafsso/i, skólastjóri
Þegar horft er til baka yfir það, sem liðið er
af þessu skólaári, þá verður því ekki neitað, að
það mun vera eitt hið viðburðaríkasta í sögu
stýrimannaskólans, og þá fyrst og fremst vegna
þeirra atburða, sem skeð hafa utan veggja skól-
ans, en sem þó hafa snert hann á fleiri en einn
hátt, bæði beint og óbeint. Hér á ég auðvitað
við það, sem nú er efst í hugum allra ísl. sjó-
manna, nfl. ástandið, sem ríkir í siglingamálum
okkar og þá atburði, sem gerst hafa á hafinu í
sambandi við þau mál.
íslenzk sjómannastétt hefir oft áður átt um
sárt að binda vegna þeirra fórna, sem hún hefir
orðið að færa í starfi sínu. Um þetta hefir þó að
jafnaði ekki verið sakast, enda hefir sjóslysum
mjög farið fækkandi á síðari árum vegna ýmsra
ráðstafana til varnar, sem komið hefir verið í
framkvæmd. En á síðustu mánuðum hefir sum
slysin borið að með þeim óvenjulega hætti, að
ráðist hefir verið með hverskyns vopnum á skip
okkar á ferðum þeirra um hafið, og jafnmikil
eða meiri áherzla lögð'á að granda áhöfnum
þeirra, friðsömum og vopnlausum, eins og að
tortíma skipunum. Þess er nokkur von, þó sjó-
menn okkar standi undrandi gagnvart svona að-
förum, einkum þar sem þeirra hlutskipti í þess-
um ófriði hefir m. a. verið, að bjarga frá dauða
hundruðum af sjómönnum beggja ófriðaraðila.
Álitið er, að um 30 íslenzkir sjómenn hafi látist
af mannavöldum á s.l. vetri, en alls höfum við
orðið að sjá á bak um 90 af sjómönnum okkar,
aðeins á síðustu 7 mánuðum eða frá því skóla-
árið byrjaði, og er það þung blóðtaka fyrir ekki
fjölmennari þjóð.
Mér telst svo til, að í þesum mikla hóp séu að
minnsta kosti 13 af nemendum þessa skóla, bæði
eldri og yngri. Þessir menn eru:
1) Ingvar Ágúst Einarsson, skipstj., f. á Stokkseyri 3.
ágúst 1892, lauk prófi árið 1919.
2) Sigurmann Eiríksson, stýrim., f. á Fremra-Hálsi,
Kjósarsýslu 17. okt. 1897, lauk prófi 1926.
Þessir menn fórust báðir með togaranum
„Braga“ hinn 10. okt..
3) Eirikur þorvaldsson, fæddur á Eskifirði 6. mai
1904. Hann lauk prófi árið 1938 og var formaður á
vélb. „Hirti Péturssyni“ sem fórst 28. febr. s.l.
4) Finnbogi Kristjánsson, skipstj., f. á Vaðli, Barða-
str.s. 9. maí 1901, lauk prófi 1930.
5) Stefán Hermannsson, stýrim., f. á Seyðisf. 7. júni
1905, lauk prófi 1929.
6) Gísli Ingvarsson, háseti, f. á Skipum, Stokkseyri,
3. des. 1912. Hann var nemandi á skólanum.
Þesir 3 menn fórust með togaranum „Gull-
fiss“ 28. febr. þ. á.
7) Ásmundur Sigurðsson, skipstj., f. i Ási í Garða-
hreppi, 21. júní 1901, lauk prófi 1923.
8) Ásmundur Sveinsson, stýrim., f. í Reykjavík 24.
febr. 1905, lauk prófi 1931.
9) Guðjón Jónsson Mýrdal, stýrim., f. á Giljum, V.-
Skaftaf.s. 29. jan. 1894, lauk prófi 1817.
Þessir 3 menn fórust með togaranum „Reykja-
borg“ hinn 10. marz s. 1.
10) Gunnar Árnason, skipstj., f. á Brekku, Dýraf.
4. júlí 1907, lauk prófi 1935.
VÍKINGUR
2