Sjómannablaðið Víkingur - 01.08.1941, Page 29

lendinga. Hinn fyrnefndi höfundur, A. V. Suk-
hovo-Kobylin, dregur dár að dálæti Breta á
sérstökum káltegundum. Rússnesku kýrnar
okkar munu ekki líta við því káli, sem Eng-
lendingar leggja sér til munns.
Aftur á móti skrifaði Karamzin: „Englend-
ingum geðjast ekki að neins konar grænmeti.
Steikt og brúnað nautakjöt er þeirra aðalfæða.
Það er þess vegna, sem það er svona þykkt í
þeim blóðið, og að þeir verða svona rólegir og
þunglyndir menn! „Þunglyndi þeirra“, bætir
höfundurinn við, „stafar einnig frá hinni ei-
lífu þoku, er leggur yfir þá frá hafinu“.
Þá finnst þeim enskan vera langt frá því að
vera viðkunnanleg. Til dæmis segir hinn sami
Karamzin:
„Það er eins og skoltarnir á Bretunum séu
bundnir saman, eða að opnun þessara munna
sé skattlögð af ráðgjöfum konungsins. Það er
varla, að þeir losi efri tanngarðinn frá þeim
neðri, og heldur flauta þeir og umla en að tala.
Hið enska mál er óþægilegt fyrir eyrað, en auð-
ugt og fágað, sem bókmenntalegur miðill — ríkt
af setningum, sem stolnar hafa verið frá öðr-
um. Öll lærdómsorðin eru tekin úr frönsku eða
latínu, meðan helztu nafnorðin eru lánuð úr
þýzku“.
Meðal Rússa er sögð eftirfarandi skrítla um
það, hvernig enska tungan varð til: —
„Þegar guð hafði útbýtt tungumálum meðal
mannanna á jörðunni, reis Englendingurinn á
fætur: „Þú hefur gleymt mér, ó, herra“, mót-
mæiti hann.
„Það hefi ég“, sagði hinn almáttugi óttasleg-
inn. „Þegar ég fer að hugsa um þetta, þá á ég
ekkert tungumál eftir. Þetta er staðreynd. —
Bíddu, mér dettur nokkuð í hug!“
Hann tók aftur í munn sér öll orðin, sem
hann hafði útbýtt, blandaði þeim vel saman, og
skirpti blöndunni út úr sér: —
„Þarna er málið þitt Englendingur“.
Þess vegna eru ensku orðin svona sitt úr
hverri áttinni, þess vegna hljómar málið svo
þvoglulega í eyrum Rússa.
Og samt halda þessir einkennilegu menn fast
í þetta útlenda og erfiða mál sitt, jafnvel þótt
þeir búi árum saman langt að heiman.
1 sögunni „Dóttir Albions“, eftir Chekhov, er
rússneskur stórbóndi hissa og gramur út í
ensku kennslukonuna, sem hann hefur í þjón-
ustu sinni: „Hún hefur nú dvalið tíu ár í Rúss-
landi, og skilur þó ennþá ekki eitt orð í Rúss-
nesku! En hver smágreifi hjá okkur fer til
þeirra til að læra að tala á þeirra eigin máli,
meðan þeir — djöfullinn sjálfur veit af hverju
þeir eru svona.
Samt sem áður, bætir hann við, þá veit djöf-
ullinn og ég reyndar líka, hvað hver Breti þyk-
ist vera.
„Langt yfir alla hafinn! Lítur ekki á aðra
sem mannlegar verur“.
Það eru margir Rússar nú á tímum, sem hafa
sömu skoðun og Chelkov hafði fyrir hálfri öld
síðan.
Stytt úr Neiv York blabinu „The Living Age“.
Spurningar
Ertu samþykkur að skjóta tundufl niður hvar
sem þau eru fundin?
Álítur þú heppilegra að draga þau til lands,
með einhverjum ráðum, og gera þau þar ó-
virk?
Álíturðu heppilegt, að reynt yrði að fá riffla
um borð í fiskiskip og strandferðaskip til þess
að þau geti strax grandað duflum þegar þau
sjá þau?
Draumar.
Spánverji, Ameríkumaður og Skoti i’æddu sín á
milli livað þeir myndu gera, ef þeir vöknuðu við það
einn morgun, að þeir liefðu eignazt eina miljón krón-
ur.
Spánverjinn sagðist myndi byggja nautaatssvæði.
Amei'íkumaðurinn sagðist myndi fara til Parísar
og skemmta sér vel.
Skotinn sagðist myndi strax fara að sofa aftur til
þess að sjá, hvort hann fengi aðra miljón.
Atliugasemd nr. 2.
Út af athugasemd þeirri, sem birtist i 7. blaði
Vikings á þessu ári, í tilefni af sögnum mínum um
Katta-Bensa, skal það tekið fram, að bróíritari sá, er
þar fór af stað, hefir annað hvort ekki lesið sagn-
irnar eins og vera bar eða þá bara ritað atliuga-
semdir sínar í góðlátlegu gríni, til þess að láta það
eitthvað heita, því að honum hlýtur sjálfum að vera
bezt kunnugt, að lifandi menn eru hvergi nefndir í
þessum sögnum. þær eru nefnilega uppspuni frá rót-
um, jafnt atburðir og mannanöfn og staða. Maður-
inn, Katta-Bensi, hefir t. d. aldrei verið til, fremur
en svo margar aðrar söguhetjur, og er sögunni því
ekki að neinum stefnt.
Akureyri, 7. ágúst 1941. Baldur í Bjarkahlíð.
Trúlofunarhringar,
Borðbúnaður,
Tækifærisgjafir
i góðu úrvali.
Guðm. Andrésson, gullsmiður
Laueaveg 50 . Sími 3769
29
V í K I N G II R