Fréttablaðið - 19.05.2009, Blaðsíða 32

SÍMANÚMER FRÉTTABLAÐSINS: 512 5000, fax: 550 5099 Ritstjórn: 512 5313, fax: 512 5301, ritstjorn@frettabladid.is PRENTUN: Ísafoldarprentsmiðja
Auglýsingadeild: auglysingar@frettabladid.is DREIFING: dreifing@posthusid.is Veffang: visir.is EF BLAÐIÐ BERST EKKI: 512 5060
VIÐ SEGJUM FRÉTTIR SMÁAUGLÝSINGASÍMINN ER 512 5000
GÓÐAN DAG!
Sólarupprás Hádegi Sólarlag
Reykjavík
Akureyri
Heimild: Almanak Háskólans
BAKÞANKAR
Karenar D.
Kjartansdóttur
Í dag er þriðjudagurinn 19. mai,
139. dagur ársins.
4.00 13.24 22.51
3.23 13.09 22.58
Með leyfi AVALON PROMOTIONS & LIBERTY BELL
GRUMPY OLD WOMEN LIVE
Þrjár fyndnustu leikko
nur landsins saman á
sviðinu!í Íslensku óperunn
i
„Edda er meistari sem unun er að sjá og heyra. Ég hef lengi dáðst að
„replikkunni“ hennar Eddu, hvað hún er flink við að skjóta tilsvörunum beint
í mark; það eitt að heyra hana spýta bröndurunum út í salinn er leikhús -
ferðar innar virði.“ JVJ DV
„Mér fannst allar leikkonurnar fyndnar - en ég hló mest af Björk - hún er
æðislega fyndin!“ Róbert Gíslason - áhorfandi
„Þær Helga Braga og Edda eru gamanleikarar af guðs náð; eitt bros hér
og mjaðmahnykkur þar segir stundum meira en þúsund orð.“ Mbl.
„Engin keðja er sterkari en veikasti hlekkurinn og hér eru þeir allir traustir.
Allar þrjár verulega Fúlar á móti“ S. Mbl.
MIÐASALA Í SÍMA 511 4200 Á WWW.MIDI.IS OG Á WWW.OPERA.IS
Opið 07 til 01
Lyfja Lágmúla
- Lifið heil
www.lyfja.is
Alla tíð hef ég haft áhuga á trúar brögðum og trúar-
hefðum þó að ekki hafi glæðst
hjá mér trú. Þekkingin á þeim
þykir mér varpa gleggri sýn á til-
veruna og auka skilning á menn-
ingarheimum. Þó hef ég alltaf
verið sannfærð um að heimurinn
væri betur kominn án þeirra. Það
kom mér því á óvart þegar ég stóð
mig að því að útskýra grundvallar-
atriði kristinnar trúar fyrir fimm
ára syni mínum.
HVER atburðurinn sem útheimti
kirkjuheimsóknir hafði rekið
annan og voru þeir ýmist góðir
eða slæmir. Þetta vakti upp spurn-
ingar hjá drengnum og vandræða-
gang hjá sjálfri mér. Ég virtist
ekkert eiga að komast upp með
að svara með „af því bara“ eða
„ég veit það ekki“. Útskýringar
á spurningum um svínaflensu
og nýjar ríkisstjórnir voru hátíð
miðað við þetta og hálfkveðnar
vísur ollu drengnum hugarangri
og ergelsi.
AÐ lokum fór því svo að ég ákvað
að segja drengnum frá nokkrum
undirstöðuatriðum kristninnar.
Þá rifjaðist upp fyrir mér frá-
sögn konu af því hvernig barna-
trú hefði linað ótta ömmu hennar
eftir að hrörnunarsjúkdómur
hafði hrifsað burtu nær allar
minningar hennar af lífinu. Í ótt-
anum og skelfingunni sem heila-
sjúkdómurinn hafði valdið henni
fann hún huggun í kvæðum um
gæsku Jesú og engla sem hún
hafði lært sem barn. Hún óttaðist
að börn sem ekki lærðu skáldskap
sem veitti hlýju yrðu af nauðsyn-
legri huggun í ellinni. Glymjandi
auglýsingastef sem börn hefðu
fyrir munni sér utanbókar nú
myndu ekki koma að sama gagni
og bænir og vers fyrri tíma. Eftir
að hafa rifjað þetta upp fyrir mér
stóð ég mig að því, mér til furðu,
að kenna syninum vers um Jesú.
ÞAÐ er kannski ágætt að ég taki
fram að ég er sjálf skráð utan trú-
félaga og myndi seint leggja sýni
mínum þær skyldur á herðar að
hann tryði hverju því sem hann
heyrði. Hins vegar þykir mér
ólíkt léttara að segja litlu barni,
sem á í miklum erfiðleikum með
að skilja að eitthvað taki enda,
hvort sem um fimm ára afmæli
eða löng æviskeið er að ræða, að
fólk fari til guðs eftir dauðann.
Himna vist þykir honum mun
þægilegri tilhugsun en kúldur
ofan í jörðinni.
Barnatrú