Spegillinn - 01.09.1947, Blaðsíða 14

156
SPEGILUNN
orn
um, hvernig vinátta megi haldast.
Láti ég vin minn tala,
líður honum vel.
Ég hlusta framan í hann
og hug minn fel.
Og við erum báðir ánægðir,
vinur minn og ég,
við þökkum fyrir skemmtunina
hvor um sig.1)
En hafa skaltu í huga,
glatirðu ei góðum vin,
að minna ’ann statt og stöðugt
á stikkorðin.
SVB.
Þeir, sem sakna hér nákvæms ríms, geta borið þetta fram
á flámælsku.
orn
utn lögbrot og löghlý'öni.
f landi þvísa,
hvar lifa og blómgast
lögbrotin,
milljónir hverfa
í skuggamarkað
og skattsvikin.
En afi Sjálfstæðishúsinu
kemur maður
klukkan tólf
og kemst ekki inn.
SVB.
Þyngd lambanna telur Vísir mismunandi (hvað vel getur
staðið heima), en ekkert er getið um þyngd fólksins. Horfur
séu á, að mikið framboð verði á lömbum í haust, vegna þess
hve mörgum lömbum verði slátrað. Var töluvert minna fram-
boð á lömbum í fyrra og þar af leiðandi færri lömbum slátr-
að. Ástæðan fyrir því, hve litlu hafi verið slátrað í fyrra, sé
sú, að bændur hafi sett svo mikið á, m. ö. o. „látið lifa undan
ám sínum“. Aftur á móti megi búast við því, að bændur eigi
minni hey á vetri komanda, vegna þess að þeir hafi litlu get-
að bjargað undan óþurrkunum og því geti þeir ekki sett jafn-
mörg lömb á og verði því að slátra því fleirum. Afleiðingin
af því sé sú, að fjárstofn bænda minnki, en framboð á kjöti
aukist. Því eru allar horfur á, að slátrað verði mun meiru í
haust en undanfarin ár.
(Ef vér mættum leggja orð í belg, myndum vér draga af
þessu þá ályktun, að meira flytjist á markaðinn af kjöti í
haust en verið hefur undanfarin ár.)
Og reykvísk ungmey söng .,.
í dag kom Ingólfur Arnar
inn, og ég er svo kát.
Ég tigna hvern togara landsins
og trillu, skip og bát.
Ég fór um borð til Bjössa,
hann blístraði hvellt og hló.
Ó, hve ég fyrirlít alla,
sem ekki stunda sjó.
Blóðlausar búðar lokur.
Blankan stúdenta skríl.
Andlausa ístrupjakka.
Aula, sem keyra bíl.
Fúla ritstjóra ræfla.
Rónana barinn við.
Bleikar skrifstofu blækur.
Ruktandi þjónalið.
Hinir, sem koma af hafi,
heyra lífinu til.
MeS sjávarins seltu í hári
og sólskin í augans hyl.
Þeir kunna einir að annast
og elska hið veika kyn.
Ó, sá draumur aS eiga
einn þeirra fyrir vin.
Kei.
KAROL,
uppgjafakóngur Rúmena, hefur nú gengið í heilagt hjónaband með
maddömu Lupescu, og þótti eldra fólki tími til kominn, þar eð þau
voru búin að vera trúlofuð dálítið lengi. Var hlaupið í þetta vegna
þess, að maddaman þóttist liggja fyrir dauðanum, enda snarbatnaði
henni þegar fógetinn var búinn að lýsa blessun sinni yfir þeim. og
nú á meira að segja að halda kirkjubrúðkaup á eftir, til þess að henni
batni ennþá betur. Bendir allt þetta tilstand til þess, að Karol gefi
ekki eins mikið frat í annan heim eins og hann gaf í þennan, meðan
hann bjó þar með maddömunni uppá pólsku.
BÆJARSTJÓRNIN
hefur nú til meðferðar frumvarp að nýrri heilbrigðissamþykkt fyrir
Reykjavík, segja blöðin, og bæta því við, að sú gamla sé orðin 45 ára
gömul. Hafa þessar upplýsingar vakið mikla eftirtekt, þar eð mönnum
finnst sú gamla nógu ósúnn til þess að geta verið 450 ára gömul.
VEÐURSTOFUSTJÓRI,
frú Teresía, er farin til Ameríku, og furða margir sig á því, að veðr-
ið skuli ekki hafa skánað neitt við það. Þetta er þó ástæðulaust og
mega allir hlakka til heimkomu frúarinnar, þar eð vér höfum frétt frá
óljúgfróðri heimild, að erindi hennar hafi verið að kaupa nokkra skýja.
skafara þar vestra.