Spegillinn - 01.05.1965, Side 4

BLÓMASALA Á HELSIDÖGUM
Það bar til tíðinda í Kópavogi á langa frjádag, að lögreglu-
þjónar kaupstaðarins komu askvaðandi í Blómaskálann til Þórð-
ar og skikkuðu hann til að „hætta að höndla“ það sem eftir
lifði dagsins. Höfðu þeir enda bréf frá Sigurgeiri fógeta upp
FUGL MÁNAÐARINS
Otvarpið hefur k-..iið með enn eina stórmerkilega nýjung inn
1 dagskrána, en það er fugl dagsins. Fuglinn er kynntur með
tilheyrandi tísti, krunki eða kvaki. Dagskráratriði þetta hefir
þegar aflað sér geypilegra vinsælda og erum vér svo hrifnir
af hugkvæmni Ríkisútvarpsins, að vér munum þegar I stað
hefja kynningu á ýmsum fuglum, þó að ómögulegt sé að
kynna það sem þeir láta frá sér, enda munum vér gera þetta á
myndrænan hátt, og einungis kynna fugla, sem almenn-
Ingur velt nokkur deili á.
á þetta framtak sitt. Telur fógeti að athæfi Þórðar brjóti f
bága við landslög, en Þórður telur sig hafa undanþágu frá
lögunum.
Oss þykir líklegt, að báðir hafi rétt fyrir sér, og þótt oss
finnist nú ekki beinlínis nákvæmlega í anda Krists. að leyfa
sölumennsku á stórhátíðum, viljum vér leggja fram sáttatillögu
í málinu. Þar sem Þórður hefur lýst því yfir, að helgidaga-
verzlun hans sé fremur þjónusta við kúnnana en fjáraflaplan,
leggjum vér til að honum sé framvegis frjálst að selja blóm
alla daga ársins, en ágóðinn af blómasölunni á langa frjádag
páskadag, jóladag og nýársdag renni að þremur fjórðu hlut-
um til endurreisnar Skálholtsstaðar, en að einum fjórða til
byggingar lögregluvarðskýla í Kópavogi. Sýnist oss að bæði
kirkjan og veraldlega valdið mættu vel við þessa sáttagerð
una. Trúum vér ekki öðru en a.m.k. herra biskupnum þyki
slægur í að fá þarna aur til að byggja myndarlega bókhlöðu
yfir „Kárabækurnar“.
Lögregluheim-
sókn í
Blómaskálann
Þórður og frúin fóru á stjá
á föstudaginn Ianga
að selja blómin sólgul og blá,
já, svei mér þá!
Þungstígar kempur þá inn f skálann ganga.
Kominn er Sigurgeir sjálfur hér
með sveinstaula á hverjum fingrl,
vitandi það, að Þórður er,
já, því er nú verr,
fjall af kjöti og fjandanum sjálfum þyngri.
Vaða þeir inn á valdsmannsskóm
veifandi lagasafni,
visna unnvörpum óseld blóm
f þeirra klóm.
Svo læsa þeir öllum dyrum — í drottins nafni.
Röggsemin einstæð aldrei sveik
ötula lagaþjóna,
báru þeir út við illan Ieik
óétna steik,
ásamt bröndóttum húsketti þeirra hjóna.
Bragi.
4 Spegíllinn