Spegillinn - 01.05.1965, Qupperneq 10

JÁ TUN
Lag: Vertu hjá mér, Dísa.
Eins og flestir vita, sem eitthvað Iíta í blöðin,
Þá er vor hjartans sannfæringarregla á þessa leið:
Vér fylgjum alltaf stjórninni og vöslum sömu vöðin
með virðulegu undirdánugheiti í h'f og deyð.
Og allt sem stjórnin gerir er oss að bezta skapi,
og allt sem stjórnin drepur, telst þjóðamauðsyn vor,
og ef að stjórnin veldur því að einhver Gunnar hrapi,
vér undrumst og vér dáum hennar pólitíska spor.
Og nú á hverjum degi og nóttu, í gríð og ergi,
vér nostrum við að semja vor heitu velkomst-orð,
og bjástrum við að temja úr oss tregðu, þráa og kergi,
og tigna nýja ráðherra við stjórnarinnar borð.
Vér reynum æ að vernda og verja stjórnarmerkið,
en vor er styrkur tæpur, en það er huggun oss
að finna að stjórnin tekur hjá oss viljan fyrir verkið
því viljans sýnd er launaverð og — gæti táknða kross.
Með halelúja-skrifum og halelúja-ræðum
og halelúja-bænum fyrir vorri rikisstjórn,
og halelúja-sálmum og halelúja-kvæðum
vér hollustuna SÖNNUM og lífs vors brennifórn.
DALAKÚTUR
skrifborð, gluggar í skjalabunka og lítur
ekki upp, þegar mennirnir ganga inn.
Jarlsmenn standa framlágir á miðju
gólfi og vöðla höfuðfötum sínum milli
handanna.
„Góðan daginn, tollgæzlustjóri,“ seg-
ir sá, sem helzt hefur orð fyrir þeim.
„U-hmm!“ umlar í stjóranum og lítur
enn ekki upp.
„Góðan daginn, tollgæzlustjóri.”
Ekkert svar.
„Sælir og blessaðir, herra Beck.“
„Setjizt þið þarna á bekk,“ svaraði
yfirvaldið.
Samtalið virtist ætla að ganga treg-
lega.
„Það er bærilegt veðrið í dag,“ sagði
formælandinn.
„Hef ekki komið út í dag,“ sagði emb-
ættismaðurinn. „Hér er enginn tíma til
að vera að flandra út um borg og bý í
vinnutímanum.“
Nú þóttust skipverjar sjá, að ekki
þýddi annað en gánga beint að málinu.
„Við erum af Jarlinum.“
Nú leit tollgæzlustjóri upp úr skjöl-
um sínum og horfði stingandi augum á
mennina eins og þeir væru geimfarar
eða kynjadýr.
„Aha?“ sagði hann.
„Gætum við ekki fengið áfengið okk-
ar út úr tollinum, Beck?“
„Humm, látum oss nú sjá,“ segir yfir-
valdið og flettir skjölum. „Nei, ómögu-
legt núna, en mætti athuga það, þegar
skipið kemur hingað til Reykjavíkur
næst.“
„En það er óvíst, að það komi til
landsins fyrri en eftir marga mánuði."
„Þeim mun stærri verður skammtur-
inn, sem þið eigið inni þá.“
Örvæntingar- og þjáningarsvipur færð-
ist yfir sólbrúnar ásjónur sjómannanna.
OSRAM
Þeir gripu nú til þess örþrifaráðs að
skírskota til mannúðartilfinningar yfir-
valdsins.
„Við erum helvíti timbraðir í dag,
Beck.“
„Slíkt hendir víst margan manninn.
Og þið hafið sízt að gera með tolláfengi
til að fá helmingi verri timburmenn á
rnorgun."
„Við erum staurblankir líka, Beck.“
„Ja, hér er engin lánastofnun.“
„Sjússarnir á Röðli og í Klúbbnum eru
svo andskoti dýrir.“
„Röðull og Klúbburinn heyra ekki
undir þ;tta emlætti," sagði yfirvaldið
stuttaralega, „o^ ekki fá þeir áfengi frá
okkur.“
„Nei, þið drekkir auðvitað allt ykkar
áfengi sjálfir annarra líka,“ sagði sá
kjaftforasti, sem var dálítið rykaður enn
þá.
Svona sví.irðingu gegndi embættis-
maðurinn engu.
„Það er þá v ilokað, að við fáum toll-
inn okkar?“ spurði formælandinn, og
titraði í honum röddin.
„Já,“ svaraði yfirvaldið eldsnöggt og
grúfði sig aftur niðúr í skjöl sín til merk-
is um að audiensinum væri lokið.
Sjómennirnir stóðu upp og ruku á dyr.
Um leið og sá fyrsti rmaug út úr dyr-
unum tautaði hann: „Djöfulsins rang-
læti!“ Annar fussaði og sagði „Þvuh!“
og sá kjaftfori sagði hátt og skýrt: „Éttu
skít!“ um leið og hann skellti hurðinni
á hælana á sér og tók til fótanna.
Allir mega sjá hversu hróplegt rang-
læti hefur hér verið framið á mönnum,
sem áður voru búnir að hljóta þung-
bæra reynslu úti í Kaupmannahöfn. Út
yfir tekur þó, að hér synjar einn emb-
ættismaður ríkisins roktimbruðum mönn
um um nokkra líkn. En margir þekkja
af eigin raun hve hræðilegur sjúkdóm-
ur timburmenn geta verið. Þegar „haus-
inn er veikur og maginn".
Er hér með skorað á Sjómannasam-
bandið og Alþý“us .mbandið að láta nú
hendur standa fram úr ermum, og líða
það ekki, að '"gið sé á áfengisskammti
sjómanna von úr viti. Einkum þó þegar
svo stendur á, að viðkomandi fardrengir
eru grúttimbraðir.
10 Spegillinn