Spegillinn - 01.05.1965, Qupperneq 24

formi, en á meðan ekki liggur fyrir lög-
gilt nafn, mætti mögulega nefna það
vindblásið listaverk, en tæknina útblást-
ur. Þá þurfa og téðir fræðimenn það að
rannsaka, hvaða fæðu bezt er inn að
taka, svo hinn bezt mögulegi listfræði-
legi árangur náist.
Væntanlegur mun vera, með vorsins
innreið, upp af orgínali listaverksins einn
indæll grastoppur - hver i fyllingu tím-
ans jafnvel komast mætti á málverk hjá
sjálfum meistara Kjarval.
Bandaríkjamenn eiga sína stórkostlegu
frelsisstyttu, Danir sína endurhöfðuðu
hafmeyju. Belgir sinn dropsæla Manekin
Piss — en við aðeins autt og hnípið
hafmeyjar-sæti! Væri því ekki ráð að
taka sig á, og skapa vorn Ábera og stilla
upp á tc ' ,u, rétt hjá þar sem sköpun-
in átti sér stað? Er alls ekki víst að hann
þyrfti neitt að skammast sín fyrir
„Vatnsberann" — hver á sinni tíð nærri
hafði sporðreist höfuðstaðinn. Það þótti
mörgum á þeirri tíð fullmikil reisn, enda
löngu fyrr en menn kynntust viðreisnar-
dugnaði.
Leyfum vér oss því að láta fylgja hér
tillögu-skyssu ao „Áberanum", væntan-
lega, sem vel mætti um langan aldur
hróður vorn víða bera meðal framandi
þjóða, og fagran vott íslenzkri snilli til
hugar og handa, á nýrri öld blómstrandi
lista.
Sendlingur.
Nú er komirrn tími til oð panta síldarnæturnar fyrir haustið
fSfiBSSSw^aHPaSPiáPiaKsBRíSÍ

24 Spegillinn