Fálkinn


Fálkinn - 01.03.1946, Blaðsíða 14

Fálkinn - 01.03.1946, Blaðsíða 14
14 F Á L K I N N ÉG ER HRÆDDUR. Framh. af bls. 5. Ef stórveldin afneita kjarn- orkustyrjöld og komast að sam- komulagi um alþjóða eftirlit, munu vísindamenn allra landa sameinast um störf sin og skuld biridingar og þeir munu þegar tilkynna það, ef einhver á- kveðinn fjöldi kjarnorkufræð- inga skyldi hverfa af sjónar- sviðinu. Eg er ekki frá því, að við getum gert okkur vonir um, að œttjarðarást sú, sem flestir menn bera í brjósti, geti breyst þannig að hún verði — ekki ást á einu landi og umhyggja fyrir velferð einnar þjóðar — heldur ást á öllum heiminum og umhyggja fyrir velferð alls mannkynsins. Og þessi sanna œttjarðarást mundi strax láta til sín taka, ef valdagráðugur ofbeldisseggur mundi vilja tæla hóp kjarnorkufræðinga til að rjúfa alþjóðasamkomulag gegn fratnleiðslu kjarnorkusprengj- unnar. Þetta segi ég, vegna þess að ég þekki vísindamenn fra öllum löndum heims, og ég veit að við tölum allir sömu tungu. Annað atriði, sem vert er að gleðjast yfir í þessu sambandi, er sú staðreynd, að eins og stendur þarf gríðarstórar verk- smiðjur til að framleiða kjarn- orkusprengjur. En auk þess þarf ýmisleg efni, sem eru mjög fágæt, svo að tiltölulega fá- mennur flokkur eftirlitsmanna gæti hæglega haft nákvæmar gætur á framleiðslu þeirra. Eg ímynda mér ekki, að það sé ofvaxið manniegri hugvitssemi að setja á stofn alþjóða eftir- litsnefnd til að gæta þessara hluta og tryggja mannkyninu frið í hjarta og hugarró. Rússar. Nú skulum við tala um Rússa Ef þú gerir þér grein fyrir því, að á visindasviðinu í Rússlandi starfa margir mestu hæfileika- menn heimsins, þá muntu skilja, í fyrsta lagi, að leiðtogar Rússa hljóta að sjálfsögðu að óttast möguleikana í sambandi við kjarnorkusprengjuna, og í öðru lagi, að það mun ekki líða á löngu, þangað til þeir komast höndum undir hana. Og hvað viðvíkur afstöðu þeirra, þá skulum við gera okkur í hugarlund, hver afstaða okk- ar væri, ef þeir réðu yfir þessu hræðilega vopni, en við ekki; ef það væru þeir, sem hefðu náð því marki, sem við víss- um að við gætum náð innan skamms. Eg sé í huga mér fund, þar sem leiðtogar stórveldanna sitja á rökstólum með vísindamönn- um sínum. Eg veit að ráðlegg- ingar vísindamannanna munu mótast af trúnaðartrausti leið- toganna. Vísindamönnum mun veitast auðvelt að skilja hverjir aðra. Þegar þeir koma saman, held ég, að álitsgjörðir þeirra allra verði því nær samhljóða. Engin þjóð þekkir skelfingar striðsíhs, betur en Rússar. — Engin þjóð hefir misst meira í mannslífum og verðmætum en Rússar. Rússar komust í kynni við síðasta strið, og þeir vita gjörla hvernig kjarnorku- stríð verður. Engin þjóð, sem skilur kjarnorkustríð, æskir sér annars en friðar. Kjarnorkustyrjöld mundi ná hámaiki í fullum sigri hins illa yfir því góða. Hafðu þetla hugfast. Menning margra þjóða hefir liðið undir lok, vegna þess að þær skildu ekki hvað um var að vera, fyrr en allt var um seinan. í dag eigum við ekki i samkeþpni við aðrar þjóðir. Mannkynið á í sam- keppni við sjálft sig. Vegna þess að við vildum ekki skilja það, sem lá í augum uppi, leyfði mannkynið nazismanum að leggja Evrópu í rústir. Ef við nú, eins og áður, þrjósk- umst við að skilja það, sem liggur í augum uppi, verður það ekki Evrópu, heldur allur heimurinn, sem mun liggja í rústum. Það, sem við vildum ekki læra af Hitler, verðum við að læra af Hiroshima! SAGA ÚR SAMTÍÐINNI. Framh. af bls. 9. tvær nunnur og prestur. Eulalie féll í öngvit á gólfið. Nunnurnar lyftu lienni upp og báru liana varlega á burt. Drottinn minn, hvílík endalok! hrópaSi ég. — Þetta eru ekki endalokin. Dag- inn eftir skaut hertoginn af San Durato sig. Veslings maðurinn hafði orðið ástfanginn af henni sjálfur! Mordaunt fleygði vindlingsstúfn- uin í eklinn. Hann stóð upp og greip hattinn sinn. — Það hefði vel getað orðið eitt sjálfsmorð enn, sagði hann stutt. — Góða nótt! Hárskeri einn í Portland í Bandaríkjunum hefir tekiS upp nýja aðferS við klippingar. Hann lætur rafmagns- straum fara um hár þess sem klippa á, og rísa þá hárin á höfði hans. Það kvaS vera auðveldara að klippa hárið þegar það stendur út eins og burst, og miklu fljótlegra lika. Hver fann: REIÐHJÓLIÐ ? í fornöld voru til tæki, sem svip- aði talsvert til reiShjólanna nú á dögum, en þó er heiðurinn af upp- götvun reiðhjólanna venjulega gef- in Þjóðverjanum Karl von Drais, fríherra. Á Wienarfundinum 1815 sýndi hann nýtsárlegt farartæki á tveimur hjólum, sem hann hafði búið til. Það var einskonar „hlaupa- hjól". Hjólunum var komiS fyrir líkt og á reiðhjólum nútímans, not- andinn sat á sæt'i milli hjólana, sem ekki var hærra en svo, að hann náði til jarðar með fótunum. Til þess að komast á ferð varð „hjól- reiðamaðurinn" að hlaupa nokkurn spöl með reiðhjólið; svo gat hann lyft fótunum og látið renna um stund, en lengi ef vegurinn var niðnr i móti. Þetta farartæki var í rauninni ekki annað en leikfang, en vakti þó mikla alhygli, og um nokkurt skeiS var það tíska að nota hlaupahjól. Annars fann Drais annað farartæki, sem eftirlitsmenn járnbrautarteina nota mikið, svo- nefnda „draisin", fjórhjólaðan vagn eða reiðhjól, sem ekið var á tein- um með afli handa eða fóta. — Árið 1850 var hlaupahjólið endur- bætt mikið, er Moritz Fischer, setti á þaS útbúnaS til þess að stíga það áfram. í Ameríku kom upp svo- nefnd „velocipede", reiðhjól með afar stóru framhjóli, sem stigið var áfram, og ofurlitlu afturhjóli, og var setið yfir stóra hjólinu. En illt þótti að silja þessa hesta og á NorSurlöndum var nafni þeirra breytt í „veltipétur". Mest varS fram- för reiðhjólanna þegar írski dýra- læknirinn Dunlop tók upp á þvi að nota loftfyllta hringi úr gúmmíi. Þá hófst sigurför reiShjóIsins um alla þjóSvegi veraldar. Um síðustu aldamótin fóru fyrstu mótorhjólin að sjást á vegunum. Hvernig hægt er að láta LUX end- ast sem best. Þegar litlar birgð- ir eru fyirliggj- andi af Luxsápu, viljið þér vafa- laust reyna að hafa sem mest not af hverjum pakka. Þessar hendingar munu því koma yður að gagni: IMælið sápumagnið með gaumgæfni - ein barmafull matskeið í einum lítra af vatni mun gefa ágætt sápulöður. 2Mælið vatnið með ná- kvæmni. Ef þér notið meira vatn en þörf krefur þá verðið þér auðvitað að nota þeim mun meira Lux - það leiðir af sjálfu sér. 3Skipuleggið þvottadagana. Frestið öllum aukaþvotti og daglegu dundi þangað til aftur er hægt að fá nóg af Lux. Geymið áhreina klæðnaðinn til vikuloka og þvoið hann þá all- an upp úr sama sdpuvatninu — fyrst undirfötin og Ijósar blúss- ur, þá ullarfótin og loks sokk- ana. LUX Alveg óskaðlegt jafnvel fyrir viðkvæmasta þvott. X-LX 624-783 Indverji, sem hafði reiðst og barið systur sína, dæmdi sér sjálfur þá refsingu að standa á höfði í tólf tíma. Hann „afplánaði" refsinguna án þess að hljóta mein af. Eftir heimsókn hjá konungi Breta — Danski nmjórinn, Anders Lassen, sem féll í sókn Breta á Norður-ítalíu, van- fyrir skómmu sœmdur Viktoríukros<sinum af Georg Bretakonungi. Á myndinni hér að ofan sjást foreldrar hinnar föllnu hetju Lassen, hófuðsmaður og kona hans. Eru þau að koma úr heimsókn sinni í Buckingham Palace, þar sem konungurinn afhenti þeim heiðursmerki sonarins. Dóttir þeirra er með þeim á myndinni.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.