Fálkinn


Fálkinn - 09.01.1959, Blaðsíða 7

Fálkinn - 09.01.1959, Blaðsíða 7
FÁLKINN Marilyn sem freistandi engill í myndinni, sem olli því að Joe Dimaggio sinnaðist við hana. ar Marilyn fæddist, að hún fékk taugaáfall og var flutt í aðra deild. — Síðan var hún sett á geðveikra- hœli. Sagt er að hún og m'aður hennar hafi verið send þangað samtímis, og að bróðir hennar hafi framið sjálfs- morð, en enginn veit hvaðan sú saga er komin. Þegar Marilyn var tólf daga gömul töldu yfirvöklin að vonlaust mundi vera um að móður hennar mundi batna. Dæmdist barnið þvi vera foreldralaust og sveitin látin annasl um það. Fyrst var hún sett niður hjá fá- tækri en heiðarlegri og guðhræddri fjölskyldu, sem fékk 32 dollara á mánuði í meðlag með henni. En Norma Jean var ekki nema 4 ára, þegar hún skildi að þessi hjón voru ekki réttir foreldrar hennar. Þögula konan með ískyggilega útlitið, sem hún hafði heimsótt einu sinni, var rétta móðirin hennar. Sagt var að fósturforeldrarnir hefðu ekki verið góð við barnið, og hefir Marilyn staðfest það, Hún þorði varla að talá orð, og alls ekki að gráta. Hún varð að biðjast fyrir að staðaldri, þvo gólf og þvott. Daginn sem hún varð 5 ára fékk hún engar gjafir, en varð að sverja að hún skyldi aldrei reykja, drekka eða dansa. En að dansa var það, scm haria langaði mest til í veröldinn. Annars segir sagan að Marilyn hafi dansað samt — úti i garðinum, bak við öskutunnuna. Þar lék hún sér lika að brúðum — sem hún átti engar. Hún notaði tómar flöskur í staðinn, þær stóru voru strákar, þær litiu telp- ur. Þarna úti í garðinum lifði hún i sínum eigin heimi, og þar þorði hún að tala — við sjálfa sig eða við hundana og kettina, sem komu og voru að leita sér að æti. Eftir nokkur ár eignaðist Norma Jean nýja foreldra. Þau voru sirkus- fólk og kenndu henni að kasta hnífum og dansa á llnu. Þegar hún færðist undan því kaffærðu þau hana í polli. Um þær mundir fór hún lika að ganga i skólann, en strax fyrsta daginn kom- ust hin börnin að þvi að hún var for- eldralaus og sneyddu hjá henni. í frímínúlunum stóðu þau og bentu á hana, og þegar þau fóru heyrði hún litla telpu segja við móður sína: — Þessi þarna á engan pabba og mömmu. Jean vesalingnum fannst hún véra eins og útlagi þarna. Þrátt fyrir 32 dollara meðlagið fannst sirkushjúunum brátt, að þessi heimska og þrálata stelpa væri óhaf- andi. Þau afsögðu hana, og nú komst hún til nýrrar fjölskyldu. Það eina sem var metiS, var að meðlagið var borgað skilvíslega, telpuna var ekkert hirt um. Nú leið enn stund og aftur fór Jean til nýrra og nýrra — til þeirra sjöttu ... til þeirra elleftu. Og alltaf sama sagan. Hún svaf í lélegustu skonsunni og át leifarnar eftir hina, og allt var þetta fátækt fólk, svo maturinn var ekki a marga fiska. Og einn daginn kom maður og fór með Jean með sér. Hann fór með hana í stórt, skugga- legt hús, ckki langt frá Columbia Film, þar scm móðir hennar hafði unnið einu sinni. Hún las letrið yfir dyrunum: „BARNAHEIMILI". Grát- andi fleygði hún sér niður og neitaði að fara lengra. Hún hafði ekkert þarna inn að gera. Á barnabeimilinu var tilveran jafn ömurleg og áður. Hún var látin þvo hundrað diska á dag, og oft bolla og borðhnifa i ofanálag. Fyrir þetta fékk bún eitt cent á mánuði. Sagan segir Úr Annálum s%. Upphaf jarðamatsins og manntals 1703 (Eyrarannáll 1702): Skömmu fyrir þess árs alþing norðanlands í Hofsós í Skagafjarðarsýslu kom út með kaup- manni þar kongl. Majcstetes Arckiv- sekretarius' og prófessor eðla Arni Magnússon, sendur af kongl. Majest. Friderik 4. til að vera hans Majestets commissarius, ásamt vicelögmannin- um herra Páli Jónssyni (þessi Árni var íslenskur maður). Hann reið að norðan með herra biskupi Mag. Birni Þorleifssyni upp á alþing og birti í lögréltu kongl. Majestets bréf upp á þéirr'a commissarii embætti, og þar epíir meðal annara útréttinga eftir þeirra instruxum beföluðu ölluin jarðeigendum á íslandi, andlegum og vcraldlegum, sérhverjum allt sitt jarðagóss riktuglega lipp að skrifa með sérhverrar jarðar landskyldar- hæð og kúgildafjölda, og i hverju sér- hvað gyldist, og þessa registrun skyldi sérhver sínum sýslumanni afhenda, og sýslumennirnir þeim á næstkom- andi alþingi Anno 1703, svo commiss- arii kynnu eina riktuga jarðabók yfir allt landið gera. Svo og skyldu jarð- anna eignarmenn riktugar copiur allra sinna eignaskjala og kaupbréfa, sem þeir fyrir sérhverri jörð hefðu, svo vel bændastaða kirkjueignarjörð- um sem öðrum til sinna sýslumanna afhenda og þeir commissariis á al- að fyrir þessa peninga bafi hún keypt sér „slaufu í hárið". „ÞEIM LÍKAK VIÐ MIG, ANE!" Þegar hún var orðin ellefu ára kom Ane frænka til sögunnar. Ane var gömul vinkona móður hennar, frá því að þær höfðu unnið saman í Columbia Film. Og nú tók frú Ane Lower að sér meðráð þessarar veslings dóttur hinnar gömlu stallsystur sinnar. Hún hafði ekki úr miklu að spila, en átti það sem mikilsverðara var — ástríki og skilning. Hún fékk léð pianó og annaðist um að Jean fengi að læra að spila og dansa. Og hún amaðist ekki við að telpan fengi að hlæja og skemmta sér. Norma Jean var í sjö- unda himni. Þarna hjá Ane frænku dafnaði hún svo vel að ekki var hægt að þekkja hana fyrir sömu manneskju. Þegar hún varð tólf ára leit hún út eins og hún væri sautján. Að visu var hún skelfing mjó, og götustrákarnir hróp- uðu á eftir henni: — Norma stöng- ull — Norma stöngull! En þeir meintu ekkert illt með þessu. Og í fyrsta skipti á ævinni fann Jean, að tekið var eftir henni. Það þótti henni svo gaman að hún hljóp heim og hrópaði Framhald á bls. 14. Af Alþingi reisti Arni comm- issarius á Suðurncs til Bessastaða kongserindi að útrétta, þaðan og heim í Skálholt, svo þaðan og í Borgar- fjarSarsýslu og vicelögmaður með honum, þaðan og fyrir Jökul og um Stapasýslu, siðan um Dalasýslu, og hélt að sögn, samfundi í flestum stöð- um þar um reisti. Sátu þeir siðan í 5 vikur við tjald i Hvammi í Hvamms- sveit hjá prófastinum séra Magnúsi Magnússyni, bróður Árna, um hvern tima þessir kongsins commissarii skrifuðu sín bréf, sem mcð kaup- mönnum fram í Kaupenhafn komast áttu, og frá Hvammi sendu þeir mann með þau, sem skyldi nótt og dag í norðankaupstaði ríða, en kaupför í flestum kaupstöðum voru afsigld, ut- an i Vopnafirði, hvert þessi maður með bréfin reið og afhenti þau kaup- manni þar Hans Ólafssyni; hvert svar upp á þessi bréf kemur gefur tiðin síðar að vita. Frá Hvammi reistu þessir commiss- arii til i Staðarsveit, og þar sk-rifuðu nokkrar skikkanir til allra sýslu- manna hér vestra, þá fyrstu, að sér- hver sýslumaður í sinni sýslu skyldi taka bg uppskrifa eitt almennilegt fólksregistur, hvað margur maður a sérhverjum bæ yæri, karlar, konur og börn og hvað gamall sérhver væri. í annan máta, livað margir sveitar- ómagar i hverri sveit væri og þar for- sorgast ættu. I þriðja máta hvað marg- ir utansveitarbetlarar í hverri sveit væri eða umhleypingar laugardaginn fyrir páska, hverja hreppstjórar sér- hvers hrepps þá uppskrifa skyldu og sinum sýslumanni uppskrifað afhenda. I 4. máta skyldu hreppstjórar í sér- hverjum hrepp uppskrifa allan friðan pening, hesta, kapla, kýr, kvigur, geldneyti, kálfa, geldsauði, ær og lömb ni í næstkomandi fardögum Anrio 1703, er sérhver búandi maður og húsmæður ættu og á sérhverju byggðu bóli væri, og hvcrjum sér- hvað af þvi tilheyrði, eður á fóður sett höfðu . .. Þessi^ kongl. Majest. commissarius Árni Magnússon með sína 3 sveina: Árna Hannesson, sem hans skrifari, 1 danskan og annan islenskan, sat um veturinn fyrir og eptir jól i Skálholti á kost biskups Mag. Jóris Þorkelsson- ar, hvaðan meinast, eptir sögn, hann með vicelögmanninum Páli á næst- komandi vori 1703 eptir krossmessu um Vestfjörðu reisa vilji, því hans kostur: 1 tunna brauðs, rk fat ljóss, messuvínskvartil, brennivínskvartil og tóbak, sem kaupmaður Niels Buck eftir hans umbeiðni i sumar þar cptirskildi. — Vicelögmaður Páll sat heima á sínu heimili Víðidalstungu þennan vetur.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.