Fálkinn - 10.04.1963, Side 11

¥

Leikarinn með bílinn sinn (efri mynd-
in). Bessi tyllir sér fyrir neðan stytt-
una af Bertel Thorvaldsen (neðri
mjmd).
— Það er gott. Ég hef gaman af önd-
unum.
— Og nú áttu ekki að brosa, bara vera
alvarlegur.
— Kannski hugsandi?
— Já, einmitt.
— Þá getum við hætt strax. Ég hugsa
aldrei. Mér er sagt, að það sé erfitt.
Hann var spotzkur á svipinn þegar hann
sagði þetta.
— Er gaman að skemmta fyrir börn-
in?
— Hispurslausari áhorfendur eru ekki
til, annað hvort bindur maður athygli
þeirra eða þau hlusta alls ekki.
Við stigum úr bílnum á brúnni. Vatn-
ið á tjörninni var mjög gárað og kulda-
legt en hann var hættur að rigna.
— Á ég að vera með borgina í bak-
sýn?
— Já og pípuna uppí þér.
— Og svo takið þið eina af mér við
bílinn. Ég stend si svona. Þetta er leik-
arinn við bílinn sinn. Vauxhall 1962.
Svo hringja þeir úr Sambandinu og
vilja fá myndina til að auglýsa. Þá ætla
ég að þykjast hugsa mig um.
— Er þetta góður bíll?
— Þú sérð það, þegar auglýsingin
kemur.
Við ókum vestur að Háskólabíói. Hér
.eina mynd og hann stóð með bænda-
hótelið í baksýn. Það komu tveir strák-
ar eftir gangstéttinni og ræddu saman.
Hugsaðu þér tölu, sagði annar, en þagn-
aði þegar hann sá Bessa. Þarna er
Mikael refur. Þeir biðu meðan verið var
að mynda og pískruðust á.
Á leiðinni í bæinn sagði hann okkur
Framh. á bls. 32.