Fálkinn - 10.04.1963, Side 29

fyrir brotið. Hann varð svo prestur að
Munkaþverá, en síðar að Laufási. Hann
var mikill lærdómsmaður og vildi
Harboe fá hann til biskups á Hólum
1742 og 1744, en hann neitaði hvor-
tveggja skiptið.
Sú er sögn, að eitt sinn eftir að síra
Stefán var orðinn prófastur í Þingeyjar-
sýslu, að hann var búinn til messu
síðla vetrar í Laufási, en kirkjugestir
voru síðbúnir til messugjörðarinnar, og
sat prestur ásamt nokkrum bændum í
kór og biðu eftir fólkinu og ræddu
saman um ýmislegt eins og venjulegt er.
Kom þar að menn fóru að ræða um
lífsferil sinn, því þetta voru ráðsettir
og fulltíða menn. Ræddu þeir um þetta
um stund fram og aftur. Þar kom að
prófasti varð þessi vísa af munni:
Man ég það, ég mokaði flór
með mjóum fingurbeinum,
er ég nú kominn innst í kór
með öðrum dándissveinum.
Minntist prestur í vísunni, þegar
hann var fjósamaður á Hólum, lítils-
metinn og fátækur.
Jórunn missti síra Stefán 1754. Eftir
lát hans fluttist hún að Grund í Höfða-
hverfi og bjó þar í 21 ár. Þau síra
Stefán áttu mörg börn og eru miklar
ættir komnar frá þeim. Jórunn var
mikilhæf kona og hinn mesti skörungur.
Vegnrinn snður
Framhald af bls. 18.
tíð var alltaf mokað úr typp með skófl-
um en nú nota þeir jarðýtur.
Typpmaðurinn hét Engelhart Svend-
sen.
— Hvernig kanntu við þetta?
— Vel.
— Það þarf mikið að fylla upp hér?
— Já, sex til sjö metra.
— Finnst þér þá ekki oft lítið eftir
daginn?
— Það sést alltaf eitthvað eftir dag-
inn. í morgun byrjuðum við hjá spýt-
unni þarna fyrir aftan.
Við fórum að snúast við ýtuna og
skoða hana. Hann sagði okkur að þetta
væri Caterpillar tegund D-7 síðan um
1940. Bílarnir komu með jöfnu bili og
sturtuðu á typpinn en hann ýtti úr með
ýtunni þegar kominn var sæmilegur
bingur. Við fórum að búast til heim-
ferðar.
— Hvað heitir ráðskonan ykkar?
— Kristín Sveinsdóttir. Hún er góð
ráðskona.
Við héldum heim í eldhúsið til ráðs-
konunnar. Hún var farin að baka þeg-
ar við komum. Flatti deigið út á borð-
inu við vaskinn.
— Hvernig er að elda ofaní þá?
— Þetta eru prýðispiltar. Margir
búnir að vera hér síðan flokkurinn var
stofnaður.
— Er ekki stundum glens í þeim?
— Það væri nú skárra, ef þeir væru
ekki að glensast öðru hvoru.
— Búin að vera ráðskona lengi?
— Ég byrjaði 1951 þegar brúin við
Sjón er sögu ríkani
Sjón er sögu
ríkari-þér hafió
aldrei séð hvitt
lín jafn hvítt.
Aldrei séó litina
jafn skæra. Reynió
sjálf og sannfærizt.
0M0
skilar
OMO sþarar þvottaefnið
OMO er kröftugra en önnur þvottaefni, og
þar sem þér notió minna magn, er OMO
notadrygra. Reynió sjáif og sannfærizt!
hvítasta
bvottinum!
Iðu var byggð og hef verið við þetta
annað slagið.
— Er ekki mikið að gera þegar þeir
eru kannski þrjátíu?
— Jú, maður þarf að taka til hönd-
unum. En það er gott að hafa nóg að
gera annars leiðist manni.
— Er þetta vel borgað?
— Já, það má segja það. Fastakaupið
er miðað við tíu menn og ef þeir eru
fleiri, þá hækkar kaupið. Mér finnst
bezt að hafa þá fjórtán.
— Og þú þarft að baka allt í þá?
— Já. Þeir vilja ekki annað.
— Og þetta er sæmileg aðstaða hér?
— Já hún er ágæt. Þetta hefur stór-
um lagast seinni árin.
Við fengum að líta á svefnvagnana.
Þar var allt einsog í eldhúsinu hrein-
legt og snyrtilegt. Svefnbekkir með-
fram veggjum, borð og rafljós uppaf
bekkjunum og dagatal á vegg. Kristján
sagði okkur að fyrst hefði verið hafðar
tvær kojur hver uppaf annarri en það
hefði verið svo mikill hitamismunur
að hætt hefði verið við það. Þeir í neðri
kojunni hefðu skolfið úr kulda þegar
efrikojumenn hefðu kvartað um hita.
Kristín hafði lítið herbergi í öðrum
vagninum.
Svo kvöddum við og ókum veginn í
bæinn.
Það var rauður kvöldbjarmi á Snæ-
fellsnesinu.
fXlkinn 29