Ljósberinn


Ljósberinn - 01.06.1929, Blaðsíða 4

Ljósberinn - 01.06.1929, Blaðsíða 4
164 LJOSBERINN Andey. Gott átt þú í Andey úti, undir Grashæð sitja stundum, sól þá roðar hátt í hlíðum, hafið sunna gulli stafar, flúðir þekur fugla grúi, feitir selir klappir skreyta, þangið bleikt við bratta tanga blikar skært á fögru kviki. Gott át þú í Andey úti, út úr tjaldi sjá, hvar alda svífur að grjóti in silfurhvíta m'eð seimi þeim, er eg alclrei gleymi, og boðana þá er rísa reiðir, renna fram, þá er harðnar scnna, þegar falla' í eiriu allir öskrandi svo manni blöskrar. Gott átt þú í Andey úti, út úr tjaldi sjá-hvar lúta blikarnir með blíðu kvaki sem bræður hver að sinni æður, og þeislana, sem unnast ástum í urðunum þeim köldu og hörðu, og tjaldana, sem kveða á kvöldiu kvcflausir in mjúku stefin. Siggeir Pálsson. Dáðarverk og göfuglyndi. Fátækur daglaunamaður tlutfi sig úr sveit til borgarinnar, til þess að geta fengið þar vinnu til uppeldis. En á skömmum tíma komst liann í mestu ör- bygð, svo að hann hafði varla ofaní sig. Eitt kvöld gekk auðugur borgari fram hjá húsi hans; sá daglaunamaðurinn þá á eftir livar pappírsblað lá á götunni. Hann tók upp seðilinn og leit á, og sá þá, að þetta var 500 clala ávisun, sem yrði greidd handhafa. Hvað átti daglaunamaðurinn nú að gera? Hann gekk morgunin eftir til borgar- ans og sagði honum að hann hefði fund- ið seðil fyrir utan húsið sitt og spurði, hvort liann ætti hann. Borgaíinn leit á seðilinn og sá að hann hafði sjálfur týnt honum. Borgarinu komst við af ráðvendni fá- tæka daglaunamannsins, bauð honum inn og lót bera honum góðan morgun- verð og gaf honum 30 dali. Daglaunamaðuriun þakkaði mikillega fyrir sig. »Guði sé lof«, sagði hann »þessa peninga gct óg átt með góðri samvisku«. Til barna. (Sjá mynd.) Læra fegin leiki smá og Iætin vil ég fögur, en ég skal segja ykkur þá .rfintýr og sögur. Pegar ]»id er.uð glöð og góð, gúllin eldri manna, kinna berið blómstur rjóð, sem blóðin sóleyjanna. Leikið kát á léttum fót, laglega fötin berið, ertirlát með ástarhót ykkar milli verið. Ráðið víga eitt það er okkar fornu vina: Elska og prísa eigum vér alla sköpunina. (Sí(/. Brcidfjörd).

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.