Ljósberinn


Ljósberinn - 01.06.1929, Blaðsíða 6

Ljósberinn - 01.06.1929, Blaðsíða 6
166 LJOSBERINN Frh. »Engin spyr, hvernig ég líti á petta mál«, sagði pá gamli liðsforinginn. »Og þó ur pað víst ég, sem glaðastur yrði við [rað, eí horíur væri á, að eg í'engi aftur færi á að koma til fæðingareyjar- innar íninnar ástkæru. Og nú vil ég pakka Guði og lofa lrann fyrir pað, að hann blés yður, hershöfðingi pessu í brjóst«. Nú var pá pessi brottför fastráðin. Keptust nú allir við, Iiyer senr betur gat, að búa alt undir ferðina. En er alt yar tilbúiö, pá keinur Napóleon heim með tvær nýjungar. önnur var sú, að Cam- ille Desinoulins, einn í velferðarnefndinni, væri hneptur í varðhald og dæmdur til dauða og hin var pað, að Claude Jan- froy greifi, væri líka settur í fangelsi. Sjáið pér nú, Pierre Desmoulins«, sagði Napóleon, að lykturn, '»pað væri hreint ekki óhugsandi, að einhver af herrunum í Velfei-ðarnefndinni komrst á snoðir urrr,- að pér væruð til og græfi upp nafn yð- ar. Pá mundi hann álykta sem svo, að pér væruð í ætt við penna Desmoulins og pað væri nóg fcil pess að pér yrðuð gripinn og af lífi tekinn. En af pví er greifann snerta, pá er Augustin Rodes- pierre áreiðanlega að hefna sín á hon- um, af pví að Janfroy skildi hann forð- um eftir í Ajaecío.1 Pess vegna pykir mér vænt um, að vér getuin lagt af stað pegar í fyrramálið. Ég vona,' að mér takist að varðveita heimilið hérna lranda 1) Greifinn var pó seinna látinn laus. ykkur, til pess að pér getið horíið hing- að aftur, pegar ógnaröldinni er lokið. Pað var kyrt og ditnt á götunurn snemma næsta morguns. Pá hélt Napó- leon af stað með allan frænda og virra hópinn ' niður að Signu-íljóti. Par flauf •stór skemtibátur við.bryggju albúinn til að taka á móti peirn. Stigu nú allir á skip í kyrpey og Napóleon síðastur; þrifu peir Jósef og Lucien pá til áranna, en Napóleon settist að stjórn. Allan pann dag var róið með ströndum fram í logni og blíðviðri. Vislir voru nógar á skipinu til margra daga. A hverju kvöldi var róið upp að einhverri fiskiverstöð eða einhverju srrráporpi, par sem hægt var að lenda. Par tóku peir sér næturgist- ingu, pví að víðast hvar var einhver veitingahússmynd, par sem allur hópur- inn gat fengið pægrlegt næturból. Næsta dag var svo haldið áfram og komið til Le Havre, en paðan voru fjörugar sigl- ingar til Korsíkn. Eu enginn var pó ó- hultur um sig með öllu, fyr en allir voru koirrnir út á skipið. Pökkuðu pá allir Guði í hjarta sínu fyrir varðveizlu hans á ferðinni pangað. Eftir nokkurra daga siglingu steig all- ur hópurinn á land í Ajacceo og var þá Iraldið rakleitt heim til bernskuheimilsins og voru pau pá kvik um kunnugann rann. Hetjan Paoli var látinn vita að von væri á fjölskyldunum og beðinn að biía í haginn heima. Og pegar nú prjár hús- freyjur og hinar uppkomnu dætur lögðu hönd á verkið með honum, pá var pess ekki langt að bíða, að hýbýlin yröu Ijúf og laðandi sem hægt var að lrugsa sér. Pað var hjartnæmilegt og ánægjulegt að horfa á pað, er fundum peirra Paoli og gamla liðsforingjans bar saman. Og er Napóleon hélt herrn til Parísar dag- inn eftir, pá var hann orðinn pess full-

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.