Vikan - 16.01.1964, Qupperneq 13

Þó að klukkan vœri ekki á bilstjórann og liljóp yfir gang-
nema rúmlega fimm um eftir- stéttina að dyrum hússins. Hann
miðdaginn, þá var orðið al- opnaði þær og gekk innfyrir
dimmt úti, enda var þetta í i hlýjuna og birtuna, snéri sér
svartasta skammdeginu, 16. des- að manni, sem stóð við dyrnar
ember. Garaall snjór lá á jörðu, til að taka á móti gestum, og
margfrosinn og óhreinn og ís- sagði stuttaralega:
kaldur norðanvindurinn smaug „Styrmir Snædat, blaðamaður
um merg og bein og jók kulda- frá Kvöldblaðinu . . . er ég ekki
tilfinninguna um allan lielm- á réttum stað?“
ing, svo að enginn gerði sér ,,Jú, gjörðu svo vel, Styrmir,
að leik að vera utanhúss að á- taktu af þér og leggðu frakk-
stæðulausu, þótt frostið mæld- ann þarna á borðið. Fáðu þér
ist ekki nema 6 stig i Reykja- svo hressingu þarna innfrá og
vík. hlýjaðu þér smástund. Gestirn-
Leigubifreið ók hratt á glamr- ir eru að tinast að. Ég kem
andi keðjum upp að nýju verzl- svo að tala við ykkur. Gjörðu
unarhúsi í Háaleitishverfinu, og svo vel.“
staðnæmdist við uppljómaðan „Þakka þér fyrir,“ svaraði
innganginn. Ungur maður kom maðuriun, fló af sér frakkann,
út úr bifreiðinni með uppbrett- og gekk síðan rakleiðis að börði
an kragann á þunnum rykfrakka, innar í verzluninni, þar sem
skellti á eftir sér bílhurðinni glösum var raðað á bakka, valdi
um leið og liann kastaði kveðju sér eitt, dreypti á því og fór
nú að atliuga umhverfið.
Ritstjórinn hafði sent hann
þarna inneftir, þvi einhver
hafði hringt á skrifstofu biaðs-
ins og sagt að ný verzlun yrði ■mt mm Hft ■ H ■ n |
opnuð þarna þá um daginn, og ■ J RB gð ■ BjB
boðið p nB H H BC
þangað í síðdegisdrykkju í til- bJ H & fai P '||j H li 'wÍr H m
efni af þvi. Óskað var eftir að
einhver blaðamaður kæmi frá
Kvöldblaðinu, á tímanum frá 5
—7, og skoðaði nýju verzlunina.
Þessvegna var Styrmir þarna
mættur, leit í kring um sig og
athugaði fyrst hvað hann þekkti
af fólki, því allavega álti hann
von á að hitta samstarfsmenn
sína þarna — blaðamenn frá
hinum blöðunum, sem þarna
væru í sömu erindagjörðum.
Jú, hann þekkti þarna marga,
bæði blaðamenn og ýmsa aðra,
sem hann hafði kynnzt í starf-
inu, og ekki leið á löngu áður