Vikan - 06.03.1940, Blaðsíða 10

10
VIKAN, nr. 10, 1940
Gissur hittir fullt af fínu fólki.
Rasmína: Þér fer óðum aftur. Ég veit svei mér
ekki, hvað ég á að gera við þig. Farðu út og tal-
aðu við menntað fólk.
Gissur gullrass: Ég gæti kannske talað við þig,
en ég fer.
Baróninn: Þvílíkir tímar! Þeir versna með
degi hverjum. Ég spyr: Hvert förum við?
Gissur gullrass: Ég fer hér niður götuna,
barón.
Úr því að Rasmína vill, að ég fari,
þá ætti mér að vera sama. Ég fer nið-
ur i bæ, þar eru svo sætar stelpur.
Þarna kemur bankastjórinn. Hvenær
skyldi ég losna við hann?
Gissur gullrass: Það er góða veðrið, hr. for-
stjóri.
Frúin: Skilið kærri kveðju til konu yðar, hr.
Gissur, og komdu svo Engilbert.
Bankastjórinn: Þá eru þingfundir byrjaðir.
Gissur gullrass: Hvers vegna ættu þeir ekki
að vera byrjaðir?
Bankastjórinn: Ég sagði, að þeir væru byrj-
aðir. — Gissur gullrass: Hver efast um það.
Verksmiðjustjórinn: Ég skil ekki, hr. Gissur,
hvers vegna þér heilsuðuð mér ekki á mótinu
um daginn. —
Gissur gullrass: Ég hefi bara ekki tekið
eftir yður.
Prófessorinn: Kenning Eisteins gengur meðal
annars út á það, að hlutur, sem er á hreyfingu
haldi ekki sinni upprunalegu lögun.
Gissur gullrass: Mér hefir sýnzt þetta, þegar
ég hefi verið fullur.
Gissur gullrass: Jæja, Jeppe, þú slagar
bara. Þú verður að gera eitthvað.
Jeppi: Ég ætlaði einmitt að bjóða þér
einn lítinn.
Fólkið: Við hvaða ræfil er Gissur að
tala? Það liði yfir konuna hans, ef hún
sæi þetta.
Gissur gullrass: Verið bless, krakkar, og
berið kveðju til foreldra ykkar. Þetta var góð
ferð, fyrir utan ...
Hvort ég hitti fint fólk? Fullt alveg. Og hvern
heldurðu, að ég hafi hitt ?
Rasmína: Þú ert undirförull. Hver var það?
Gissur gullrass: Þegar ég var að
tala við prófessorinn, kom Jeppi bróðir
þinn aðvífandi og bauð mér einn litinn.