Vikuútgáfa Alþýðublaðsins


Vikuútgáfa Alþýðublaðsins - 04.02.1932, Blaðsíða 1

Vikuútgáfa Alþýðublaðsins - 04.02.1932, Blaðsíða 1
UQDDflðD Vlkiaá. t g á ! a. 4. febr. 1932. .Gefíð út af Alþýðuflokknum. 6.-7. tbl. VI. árg. Keflavík. Það fór mjög aö vonum, að MorgunblaSið skyldi taka upp vörn fyrir hið glæpsamlega og ©lapræðislega verk nokkurra kefl- vískra vélbátsformanna, að taka Sormann verklýðsfélagsins í Keflavík með valdi og flytja hann "til Reykjavíkur. Pað hefir komið fyrir nokkrum sinnum hér i Reykjavík, að þeg- «r hundrað menn hafa lagt niður vinnu, að pá hefir verið blakað við einum eða tveeim mönnum, aem ekki skildu hvað um var að vera, eða höfðu svo rikan þræis- ¦6tta, að þeir þorðu ekki að taka þátt í kröfum stéttarbræðra sinna. En hvað tíefir Morgunblaðið sagt þá? Það hefir hrópað upp :wm atvinnufrelsi, vitnað í stjórn- arskrána og aðrar lagasetningar. Xn nú þegar maður er rifinn út 4r atvinnu sinni, sem hann er bú- ínn að stundja í heilt ár, og flutt- ur með valdi meira en þing- mannaMð, þá er ekki mikið hjá Mogganum um að lögin eigi að yera í gildi, Þá er þetta alt gott og réttmætt, þó eina orsökin ril þess að þetta ofbeldisverk sé framið, sé það, að maðurinn, sem sim er að ræða, er forgöngu- maður verklýðssamtakanna í Keflavík. Deilan er því um það, hvort verkalýðurinn í Keflavík til sjós og lands eigi að hafa sama rétt og verkalýður annars staðar á iandinu tii þesis að semja sem heild við atvinnurekendur, þ. e. hvort hann eigi að hafa rétt til þess að hafa verklýðsfélag eða ekki. Það var tilætlun manna þeirra, ¦ er beittu Axel Björnsson ofbeld- dnu, að ganga þar með málli bols og höfuðs á verkiýðsfélaginu í Keflavík, það er: þeir ætluðu sér að taka einhvern sjálfsagðasta rétt af keflviska verklýðnum og það rétt, sem mgjra að segja flest- ir íhaldsmenn viðurkenna. Því fá- ir íhaldsmenn munu vilja taka undir með málgagni sínu Mogga um að verkamenn eigi ekki að hafa rétt til þess að mynda verk- lýðsfélög. Glapræðisverk var tiltækið af því þeiT áttu að vita hvað það þýddi að verklýðsfélag Keflavík- ur er í Alþýðusambandinu, það er, að að baki verkamanna í Keílavik stendur sameinuð al- þýða íslands, og að svona tiltæki gat engin önnur áhrif haft en að Axel Björnsson, formaður Verklýðsfélags Keflavíkur. auka samhuginn með verkalýðn- iam í Keflavík. Alþýðusambandið er nýlegabú- ið að vinna deilu fyrir verka- lýðinn á tveim stöðum úti á landi, og því fyr sem útgerðar- mannafélagiö í Keflavík semur um kaupgjaldið þar, þvi fyr gleymist frumhlaup það, er fé- lagið lét heimskustu eða fáfróð- ustu meðlimi sína leiða sig út í. En jafnvel þessir umgetnu heimskustu eða fáfróðustu með- limir ættu að geta séð, að út- gerðarmannafélagi Keflavíkur er ekki fært að etja kappi við Al- þýðusamband íslands. Eiturbyrlunarmál eitt mikið er nú mjög talað um í Sviss. Saga málsins er þessi: Max Riedel læknir var giftur Idu Schnewlig, en skildi við hana árið 1924 og fór að búa með Antoniu Guala, en næsta ár á eftir giftist Riedel aftur hinni fráskildu konu, og fór sú vígsla fram meöan Antonía var fjan'erandi. Þegar hún kom svo heim, brá henri heldur en iskki í brún, en þær urðu ásáttar um það, konurnar, að lifa saman í sátt og samJyndi. En nokkru seinna urðu hjónin mjög ósátt. Litlu síðar varð frúin fárveik og lézt. Kom í ljós við læknisskoðun, að hún hafði etið arsenik-eitur. Læknirinn og Antonía voru tekin höndum, ákærð og dæmd eftir milíil málaferli í 20 ára fangelsi. Ýmsir álíta að hér hafi verið um sjálfsmoTð að ræða, og er því búist við að malið verði tekið fyrir- til nýrrar rannsóknar bráö- lega. Glæpa" aðdróffunum Morgumblaðs*' ins og kefivískra útgerðarmanna hrundið með vitnaleiðslum og opinberri rannsókn. „Stói'a bomban". Einhver vi'ðbjóðs:legasti blettur-. inn í stjórnmála- og verklýðs- samtaka-sögu þessa lands mun verða kal'.aður „keflvíski glæpur- inn". Menn munu það lengi í minnum hafa, er keflvískir at- vinnurekendur ákærðu íuMtrúa verkamanna fyrir að hafa vísvit- andi myrt fjóra sjómenn, og í- haldsblöðin, bæði Morgunblaðið og Vísir, gleyptu við þessu sár- fegin og reyndu að gera þetta sem allra senniiiegast fyrir aug- um lesenda sinna. Með þessari ákæru ærluðu at- vinnurekendumir í Keflavík og í- haldsblöðim sem verjendur þeirra að reyna að snúa þeirri samúð, sem verkalýður og öll alþýða í Keflavík nýtur hjá öllum siðuð- um og réttsýnum mönnum, hvar sem er á landiinu, upp Í hatur til fulJtrúa verkamanna. En það fór með þetta mál eins og geðveikismálið fræga. „Stóra bomban" sprakk í höndum þeirra, sem báru hana, og lagði þá flata í sorpið fyrir fætur fjöldans. ; Morgunblaðið varð fyrst til að afsanna róg sinn og ásakanir rneð sífeldu ofaníáti og nýjum og nýjum sögum um ástæðurnar að hvarfi vb. Huldu, sem urðu lygiilegri og fyrirlitlegri, því fleiri sem þær urðu. En þótt sannað sé, að glæpaað- dróttun þessara íhaldsmanna var algerlega röng frá rótum, þá heldur Mgbl. áfram að nota hana til að beina athyglinni frá kjarna KeflavíkurdeLlunnar, sem er sá, hvort verkamenn eigi að hafa rétt til að segja eitt einasta orð uro kaup sitt og kjör sín. Undanfarna daga hefir nákvæm lögreglurannsókn farið fram um veru vélb. Huldu hér í Reykjavík og burtför bátsins héðan. Verð- ur hér á eftir skýrt frá þessu samkvæmt lögreglubókunum. AVskiftl VerkamálaFáðlsins af bátnnm. ¦ Eins og margoft er búið að skýra frá hér í blaðinu, hafði verkamálaráðið engin afskifti af vb. Huldu. Enda kemur það l]ós- lega fram við yfirheyrslur á þeim Héðni Valdimarssyni, Jóhönnu EgHsdóttur, Jóni A. Péturssyni og 27. jan. Ólafi Friðrikssyni. Vissu meira að segja sum þeirra alls ekki að þessi bátur væri tii, fyr en hið hlægilega og heimskulega morð- áburöarskeyti kom frá vesalings útgerðarmannastjórninni í Kefla- vík. Þessir fjórir félagar, sem að ofan getur, bera það öli fyrir réttinum, sem fyr er sagt hér í blaðinu, og þarf því ekki að rekja það nánar. . líl , l»i.' ;• :' Sverrir Bpiem. Fyrir lögregluréttinum mætti Sverrir Briem, starfsmaður hjá Olíuverzlun Islands, sem útgerðar- mennimir verzla við. Segist Sverr- ir hafa ekið þeim Páli Magn- úsi Pálssyni, formanni á vb. Huldu, og Agli Jónassyni, form. á vb. Braga, vestur í Slipp. Barst þá í tal mjlli þeirra formann- anna um oliu fyrir bátana, þann- ig að EgiiM á Braga talaði um, að sig vantaði olíu. Sagði Páll þá, að það gerði ekkert til, þvi hann hefði það mikla olíu, að hann gæti látið Egil fá olíu til heim- ferðarinnar. GnðmnndnF GnðbjðFnsson uf Keflavik. Einn af þeim, sem yfirheyrðir hafa verið, er Guðm. Guðbjörns- son, form. á vb. Merkúr úr Kefla- vik. Segist Guðm. hafa búið með form. á Huldu í Hótel Hekliu og kveðst hann hafa fylgt Páli til skips, er hann fór. Guðmund- ur sagðist aldrei hafa orðið var við, að árásir væru gerðar á bát- inn eða nokkurn annan bát, og ekki kveðst hann heldur hafa orð- ið var við, að hótanir um slíkt væru hafðar í frammi. Um það, hvort bátinn hafi vantað nokkuð, veit hann ekki með vissu, en tél- ur hins vegar formanninn vera miklu gætnari mann en svo, að hann fari úr höfn án nægs út- búnaðar. ÞÖFbalInF Einapsson, fopm. á v.b. Uðafossi, 1 mætti og fyrir réttinum, og er rétt að geta þess, til þess að fólk haldi ekki að þessi maður sé að hlífa fulltrúum verkamanna fyrir ofsóknum og áburði Mgbl. og keflvjskra útgerSarmanna, að

x

Vikuútgáfa Alþýðublaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikuútgáfa Alþýðublaðsins
https://timarit.is/publication/596

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.