Vikuútgáfa Alþýðublaðsins


Vikuútgáfa Alþýðublaðsins - 04.02.1932, Blaðsíða 4

Vikuútgáfa Alþýðublaðsins - 04.02.1932, Blaðsíða 4
VIKUOTGAFAN Austurríbi 1931, Vínarborg í dez. UP—FB. Áriíð 1931 versnaði ástandið enn i Austurríki. í stjórnmálalífinu gættii mest baráttunnar milli dr. Johanns Schobers utanxíkismála- ráðherra og dr. Ignatz Seipels fyrv. kanzlara. Schober vill efla sem mest samvinnu við ' Þjóð- verja, en Seipel hallast nú að því.að Austurríki leiti samvinnu við Frakka. Fjárhagsmálin voru í hinu versta öngþveiti. Bankinn Cred- it Anstalt, sem er áhriíamesta bankastofnun í iönaðarmáTum ilandsins, átti við mikla erfiðleika að stríða. Snemmia í fiebrúar kom dr. Cur- tíus, þá utanrikiismálaráöherra SÞjóðverja, í opinbera heimsókn tii VínaTborgar. Látið var upp- skátt, að hann væri að endur- gjalda heimsókn Schobers til Berlínar nokkrum mánuðum áður. « En meira lá á bak við, sem síðar kom í IjóSi 21. marz varð það opinbert, að Þýzkaland og Aust- lurriki hugleiddu að gera með sér tollabandalag. Þegar þetta varð kunnugt kom brátt í Ijós, að þessu myndi þannig verða tekið i Frakklahdi og víðar, að afleið- ingin yrði sú, að heimskreppan magnaðist enn. Frakkar töldu, að þetta tollabandalag myndi verða fyrsta skrefiið til þess að sam- eina Þýzkaland og Austurríki í eitt ríki, en Austurríkismenn mæla svo sem kunnugt er á þýzka tungu. En Frakkar vildu fyrir hvern munkoma í veg fyiir þetta. Kröfðust þeir þess, að þeita á- form Austurríkiismanna og Þjóð- verja yrði tekið til athugunar af framkvæmdaráði Þjóðabandalags- ins, og kom það saman í Genf • 15. mjaj í því skyni. Um það ieyti og Schober var að ieggja af stað til Gerif birti Credit Anstalt efna- hagsyfirlit, sem leiddi í ljós, að bankinn var ekki greiðslufær (solvent). Frakkar' höfðu, þegar verst gegndi, beitt áhrifum sínum við erlenda banka, sem Credit Anstalt var stórskuldugt. Stjómin i Austurríki varð að taka á sig ábyrgð á skuldbindingum bank- ans til þess að 'koirna í veg fyrir fjármálauppþot. Til þess að geta staðið við heit sitt um að ábyrgj- ast skuldbindingar bankans, varð rikisstjórnin að fá fé erlendis frá. Bandaríkin vildu ekki á neitt hætta. Frakkar höfðu öli ráð stjórnarinnar í hendi sér, þegar • Bretar veittu AusturrOíiismönnum 20 milljóna dollara lán. Varð þessi greiði Breta þeim dýr, því Frakkar beittu eftir það áhrifum sínum svo sem þeir máttu til að gera París að aðalpeninga- miðstöð álfunnar, en af þvi leiddi m. a., að Bretar neyddust tid að hverfa frá gullinnlausn. Fram- kvæmdaráðið vísaði deilunni til Haagdómstólsins, sem úrskurðaði tollabandalagi'ð ölöglegt. Vestmaniiaeyjádeilaii. Dr. Otto Ender. En þrátt fyriir alt þetta var Schober ekki af balti dottinn. 15. júní neyddist ríkisstjórnin, sem dr. Otto Ender haf'ði myndað, til þess að fara frá. Var það aðal- legavegna óánægju bændaflokks- iins, eins flokksins sem studdi samsteypustjórnina, yfir stefnu Enders viðvíkjandi málum Cnedit Anstalt. — Karl Buresch mynd- aði stjórn á ný og geröi Schober að utanríkismálaráðherra. 13. sept. gerðu „heimwehrsmenn" tid- raun til þess að setja á stofn fascistaeinræði, en það mishepn- aðist algerlega [vegna þess, hve rösklega verkíýðsfélögin tóku í taumana]. 24. nóv. kom nefnd erlendra bankamanna til Vínar. I nefndinni voru fulltrúar allra þeirra banka í öðrum löndum, sem Credit An- stalt er skuldugast. Innan fárra daga hafði nefndinni tekist að koma svo ár sinni fyrir borð, að stjórnin lofaði að koma nýju skipulagi á starfsemi Credit An- stalt á þann hátt, að segja má að Credát Anstalt verði undir eftir- liti hinna erlendu banka, unz þeir hafa fengið skuldir sínar greidd- ar. Að skipulagsstarfsemi þess- ari er enn unnið. Og á henni velt- ur miki'ð. Austurríski þjóðbank- inn á miiki'ð fé hjá Credit Anstalt. Hinir erlendu bankar munu að sjálfsögðu sjá sér hag í því, að Credit Anstalt fari ekki um, en ef svo færi, fer eins fyrir þjóðbank- anum. Vestmannaeyjadeiilan stendur enn og hefir ekkert nálgast lausn- ina. t gær fóru 6 bátar á sjó með verkfaMsbrjótum, af um 90 bát- um, en í morgun voru það ekki MeCferð kommðnista á gjafafé. Verkfallsmemiirnir l Krossa- ness-verkfallimi fá ao eins kr. 175,00 af kr. 610,85, sem skotid er saman handa þeim. Hitt, kr. 435,85, fer ao mestu í kostnad og til útgáfu blads kommúnistaiuw hér á staonum [Akureyri], en ao eins örlitlum hluta, kr. 58,55, er ialio að stofnaður sé sjóður af, sem kallaður er uerkfallssjóður — 1. febr. nema 2 bátar, sem réru, þar eð vélamienniirnir á hinum höf'ðu lagt niður vinnuna. Hætt hefir verið í bili við að láta skip koma til Eyja, sem átti að taka þar nýjan fisk. Lesendur þessa blaðs rekur að sjálísögðu minni til þess, aðnokk- urt fé safnaðlst til styrktar niönn- um þeim, sem þátt töku í Krosisa- nessverkfallinu sumarið 1930. Al- ment hefir þó ekki verið vitað, hvað það fé var mikið, eða að því hafi verið varið á allan ann- an hátt en gefendurnir ætluðust til, sem vaT að gjafafénu yrði skift upp á milli þeirra manna. sem í verkfallinu lentu. Eins og það er sjálfsögð skylda hvers og eins, sem beðinn er fyrir fé til annars manns, að skila því til hins rétta aðilja, verður ekki undan því komist fyrir þá, sem trúað hefir verið fyrir sam,skotafé til þeirra sem þess' eiga að njóta, að láta það af höndum til réttra aðilja. Alt annað er óheiðarleilu hinnar verstu tegundar, og furðu- legt, að nokkrum manni eða mönnum skuli hafa dottið í hug slík meðferð fjár. Nú er það vitað orðið, að það fé, sem safnaðist til styrktar verk- fallsmönnum í Krossanessverk- fallinu, nam kr. 610,85, en að mennirnir, sem fénu var safnað handa, fengu að eins kr. 175,00. Uþplýsingar um þetta eru í ný- útkominni fundargerð frá þingi Verklýðssambands Norðurlands. Talið er þar, að í kostnað hafi farið kr. 107,30. Lánað hefir ver- ið Verklýðssambandi Norðurlands kr. 270,00, sem sama fundargerð sýnir að hefir verið> varið til þess að greiða kostnað við útgáfu blaðs kommúnistanna hér á staðn- um, og kr. 58,55, er talið ao eigi að leggjast í verkfallssjóð. Það skiftir í raun og veru ekld máli, hvort þetta fé, sem menn- irnir, sem lentu í Krossanessdeil- unni, eru sviknir um, er notað til þess að greiða kostnað við kom- múnistablað eða því er kastað í sorprennuna, fyrst réttiT hlutað- eigendur eru sviftir því, en aðal- atriðið er, að gefendur fjárins hafa látið það af höndum i þeim eina og ákveðna tilgangi að styrkja með því fátæka verka- menn, sem yfir há-bjargræðistím1- ann verða að ganga atvinnu- lausir vegha verkfallsins, og að engin heimild var til frá gefend- unum að verja nokkrum eyri af fé þeirra í öðrum tilgangi en þeim eina, að hjálpa verkamönn- unum í þessari umræddu deilu. Þetta litla fé, sem safnaðist, var heldur ekki til þess að draga af því. Þó því hefði öllu verið varið tll skifta milli verkfallsmannanna, hefði það ekki hrokkið til meiri greiðslu handa hverjum manni en sem svaraði kr. 2,00 á dag. Með þeirri' auvirðilegu úthlutun, sem framkvæmd var af þeim mönnum, sem fyrir henni' stóðu, hafa heim- ili verkfallsmannanna trauðla get- að fengið nneira en sem svaraði 60 aurum á dag, xog töldu þó sum þeirra 9 manns. Tvenns konar mjög alvarleg hætta stafar verkalýðshneyfing- unni af annari eins rheðferð á gjafafé og þeirri, sem hér hefir verið lýst. í fyrsta lagi hlýtur það að leiða tM þess, að menn, sem þó vildu rétta hjálparhönd, þegar hennar þarf með, þyrðu ekki að gera það eða sæju ekki ástæðu til þess, þegar gjafafénu er varið tii alls annars en til er ætlast af gefanda. í annan stað hlýtur það að veikja hug þeirra og kjark til þess að leggja út í baráttu, sem kostar atvinnumissi, sem hafa annað- hvort sjálfir reynt það eða vitað aðra verða fyrir því að vera sviknir um þá hjálp, sem þá hefir verið rétt fram. Sviknir af því, að milli þeirra og hjálparmann- anna standa menn, sem ekki geta unt þeim hjálparinnar. — í raun og veru þarf ekki að taka það fram, að verkfallsmenn- iirnir úr Krossaness-deilurmi eiga heimtdngu á að fá það fé greitt að fullu, sem eftir stendur af sam- skotafénu, sem þeiim var ætlað, og það eru rúmir 2/3 hlutar sam- skotaf járins. Hafi þeir ekki gengið eftir því afdráttarlaust, hlýtur það að stafa af því, að þeir hafi álitið að búið væri að skila þeim öllu. („A:pýðu;ir;i:.::¦:.::.•'.) Ótakmarkað athafnafrelsi eftir stjóroarskránni. Ef að hús og hurðir brýt, held á stað ti'l rána, öllum málum óðar skýt undir stjórnarskrána. Bf í poka einhvern ber eða dreg á gljánni, leyfileg sú athöfn er eftir stjórnarskránni'. Ef að stúlka mætir mér, mens- ég nauðga -gnánni. Sízt mig þar um saka ber samkvæmt stjórnarskránná. Þótt ég kann ske myrði mann, min sem girnist þráin, lízt mér eins að leikinn þann leyfi stjórnarskráin. Keflvíkingur.

x

Vikuútgáfa Alþýðublaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikuútgáfa Alþýðublaðsins
https://timarit.is/publication/596

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.