Vikuútgáfa Alþýðublaðsins


Vikuútgáfa Alþýðublaðsins - 04.02.1932, Blaðsíða 2

Vikuútgáfa Alþýðublaðsins - 04.02.1932, Blaðsíða 2
VIKUoTGÁFAN hann á í máli við. Verkamála- ráðið ú't af því, aö það lét stöðva bát hans. Þórhallur kvaðst hafa komið hingað til bæjarins á báti sinum Úðafossi s. 1. þiiðjudagskvöld og lagðist þá að steinbryggjunni. Lá þá þar líka yið sömu bryggju vb. Hulda, og lágu bátarnir þarna saman þar ril Hulda fór héðan. Þórhallur segist hafa hitt för- manninn á Huldu oft þá daga, sem þeir báðir dvöldu héjr í Rvík, enda kveöst hann hafa þekt Pál vel, eims og aðra bátsverja. Kvaðst Þórhalilur hafa hitt form. á Huldu síðast svo sem einni klst. áður en báturinn fór. Ekki kveður Þórhaíhir þá formennina hafa átt tai saman um olíu eða aðrar véla- Mrgðir, en hann kveðst sama dag- iinn sem Hulda fór hafa átt tal við vélamanninn, Magnús Sig- urðsson. Sagði Magnús þá, að þeir hefðu mieiira en nóg f af brensluolíu, og gat þess meiira að segja, að þeiir gætu miðlað öðr- um. Hins vegar kvað Magnús þá knappa með smurniingsolíu. En Þórhallur getur þesls í þesisu sam- bandi', að ekki komi iil nokkurra mákt, að smurningsolíu-póliitúr- skortur hafi getað orðið bátnum að tjóni, því að ef í nauðir reki, megi alt af blanda smurnings- olíu-pólitúr með steinolíu, þó ekki tii langframa. Þegar Þórhallur var spurður að því hvort hann hafi orðið yar við, að einstakir menn eða forráðamenn alþýðu- samtakanna hér í bænum veittust að bátnum á einn e'ða á annan hátt, þá svarar Þórhalilur því þannig, að hann váiti eigi annað 'é'n að sá bátur hafi verið látinn algerlega afsfciftalaus — og aldr- ei segir hann að formaðurinn á Huldu hafa látið orð falla í þá átt. Þórhallur kveður veður hafa verið mjög slæmt þeg- ar Hulda fór héðan. Rétt þegar hún var sloppin út úr höfn- inni gerði sérstaklega slæmt él, og kveðst hann þá og aðrir hafa talið víst, að báturinn myndi snúa aftur, með því að formaður- inn hafi verið sérstaklega var- kár maður. Sfmon Gfslason, vélamaður á Merknr, segiir fyrir réttinum, að hann hafi átt tal við vélamanninn á Huldu og hafi hann sagt, að þeir hefðu næga olíu. Yfirheyrður kveðst hafa verið á sfeinbryggjunni er báturimn var að fara. Er Hulda var að fara út með bryggjunnii þ. e. þeim hluta bryggjunnar, sem Var í sjó, snérist afturendi báts- ins upp að bryggjunni og „stopp- aðist" vélin þá alt í einu sem snöggvast, en fór þó rétt strax af' stað aftur. Ekki eegist Símon hafa séð hvort spaðarnir komu við, með því að bæði var bryggj- 'an í sjö, og einnig var um nokkra fjarlægð að ræða. Telur Símon mjög sennilegt, að þessi stöðvun vélarinnar hafi stafað af því, að annaðhvórt hafi spaðarnir sfeg- ist í bryggjuna eða þá að véla- maðurinn hafi „kúplað frá" er hann 'sá hve skrúfan nálgaðist bryggjuna, tii þess að forðast að þeir slægjust í hana af afli. Auk þessara manna, sem hér hafa verið taldir, hafa margir aðrir menn mætt fyrir réttinum, og er skýrsla þeirra í flestum atriðum, og öllum þeim, sem máli skifta, eins og skýrslur þær, sem að framan getur. Samkvæmt skýrslu eins mannsins hvað véla- maðurinn á Huldu hafa sagt bróður sínum að hann væri hræddur um, að skrúfan hafi slegist við bryggjuna og losnað. Hreppstjðrinn leitar vitna. Einn af þeim, sem fórust með vb. Huldu, hét Dagbjartur. Var hann uppeldissonur Kára Kára- sonar verkamanns og Júlíónu Stígsdóttur á Grettiisgötu 18 B. — Síðast liðið föstudagskvöld var Kári kallaður í símann, og var þar kominn hreppstjóriln.n í Kefla- vík, sem enn hefir ekki verið sviftur lögregluvaldi í þorpinu. Byrjar hreppstjórinn með því að upplýsa Kára um þau merkilegu tíðindi, að hann sé nú fyrst að skrá skipshöfnina á bátiwn, og kvað Kári það nokkuð seint, þar sem líkindi væru tiil að mennirnir væru farnir. Næst segir hrepp- stjórinn: „Ætli það hafi ekki ver- ið oliúleysi, sem gekk að bátn- um?" „Nei," svaraði Kári, „ég gæti trúað að það hafi verið miklu fremur seglaleysi." — Er hreppstiórinn heyrði þetta, rauk hann úr símanum og hringdi af í eyrað á Kára. Þessi "framkoma skýrir sig sjálf. Hreppstjórinn hefir fundið hver maður Kári Káraspn var — og álitið þýðingarlaust. að ætla sér að sannfæra þennan verka- mann um að verklýðssamtökin ættu sök á því slysi, er orðið hafði. Keflavík, 2. febr. Keflavíkurdeiilan stendur enn við hið sama. Nefndin úr útgerð- armannafélagiinu í Keflavík var í gær á fundi með tveim mönnum úr stjórn Alþýðusamba^idsiins. Jóni Baldvinssyni og Héðni Valdi- marssyni, ásamt sáttasemjara rik- isdins, Birni Þórðarsyni lögmanni. Fundir voru haldnir frá kl. P/s til 3V2, frá kl. 6—8Vi og frá kl. 10—HV2 og voru í Alþingiishús- 5nu. I dag kl, 11 hélt sáttasemjari fund með ' nefndarmönnum úr Keflavík, en óvíst er þegar petta er ritað um framhald samninga. Meðal útgerðarmanna í Kefla- vík eru ekki fáir, sem sökum luns Mga verðs á fiiski eru svo iilla stæðir að þeir geta ekki gert út báta sína. Þessir menn eru margir hverjir mjög ósáttfúsir, því þeir Þeir ærumeiöa látinn félaga sinn. Eitt af því, sem hneykslað hefir ahnenning mest í Keflavíkurdeil- unni, er hvernig þessi hálftrylti hópur af útgerðarmönnum þar syðra, sem búinn er að koma ó- orði á alla útgerðarmenn þar og næstum alla Keflvíkinga, hefir reynt aö færa sér í nyt drukknun skipverja á vélbátnum Huldu. Hafa þeir við það notið góðrar aðstoðar bæði Morgunblaðsins og Vísis, sem reynt hafa að halda lyginni við og dag frá degi flu'tt nýja lygi jafnskjótt og sú fyrri var rekin ofan í þá. Fyrsta lygin var, að Hulda hefði' verið rekin frá bryggjunni út í óveðrið. Það hefði verdð Sikorið á landfestar hennar. En þessii lygi var rekin svo fljótt aftur ofan í lygarana, að hún komst aldrei í Morgunblaðiö. En i því gaf að lesa 23. janúar (það stóð nú reyndar dezember á blað- inu), að Magnús heitinn Pálsson formaður á Huldu hafi ekki haft næga olíu til þess að komast til Keflavikur nema í góðu veðri, og síðan útmálar blaðið hvernig hann hafi reynt að fá olíu til viö- bótar, en alls staðar verið loku skotið fyrir það. En blaðrifari Morgunblaðsins er ekki ánægður með þessa lygi sína, heldur bætir við, að Magnús heitinn hafi reynt „að fá olíu í Hafnarfiirði og við- ar", en árangurslaust. En síðan er útmálað hvernig báturinn hafi lagt út „upp á von og óvon um það, að olían, sem hann hafði, mundi hrökkva". Hér skirrist Morgunblaðið ekki við að bera þann gapaskap upp á Magnús heitinn Pálsson, sem var alþekt- ur fyrir gætni sína og dugnað, að hann hafi lagt af stað í mijög tvísýnu veðri með ónóga olíu, 27. jan. og þannig stefnt bæði sér og skipverjum í lífshættu að óþörfu. Daginn eftir (24. jan.) étur Morgunblaðið þetta alt ofan í sig með því að segja, að „sámkvæmt^ símtali við Keflavík", þá sé „því máli ekki þannig varið, að vél- bátinn Huldu hafi vantað olíu, er hann fór héðan". En þá er að finna upp nýja lygi til þess að geta kent for- göngumönnum verklýðssamtak- anna um drukknun mannanna. Og svo kemur það, að Huldu hafi vantað smurningsolíu, og eins og Morgunblaðið útmálaði hve mikl- ar tilraunir Magnús heitinn hefði gert til þess að ná í steinolíu, eins útmálar blaðið nú hvernig" ómögulegt hafi verið að ná i smurningsoliu: „sökum ofstopa og; hötana verkamálaráðsdns".. Smurningsoliu-lygin er nú rekin ^afan í feður hennar, en þá kemur *5Ú, að Hulda hafi lagt af stað í mesta flýti vegna hræðslu for- mannsins. Þes'sa lygi ber Morg- unblaðið til baka sjálft um leið og það flytur hana, með að segja frá því, að Magnús heitinn ætlaði suður aftur pegar á midvikudag, þó það drægist til fimtudags, og það, að hann tók farþega, sýnir,. að ekki var í miklu flaustri af stað farið. En þó Morgunblaðið éti hér sjálft jafnhratt ofan í sig það sem það segir, þá er hér þó um allra svívirðilegustu lygina að ræða, því hér er verið að bera hræðslu og ímyndunarveiki á hinn lárna formann, og nær sví- virðingin hámarki, þar sem þess- ir náungar skirrast ekki við að airumeiða látinn mann, félaga sin/i, til þess með því að reyna að mannskemma mótstöðumenn sina. viia, ad þeir geta hvort eð er ekki gert út, þó deilan lagist. Pá er vert að athuga, að héðan úr Reykjavík er sífelt kynt undir útgerðarmönnum í Keflavík, og er skiljanlegt, að t .d. þeir Kveld- úlfsmenn vilji að deilan verði sem hörðust og sem lengst. Hún kom þeim vel, þessi deila, þvi vegna hennar gleymdust í bili sviknu síldarmálin á Hesteyri, og því lengur sem deilan stendur, þ\á meiri er vonin til þess að almenn- ingi gleymist alveg Hesteyrar- málið. Þess er vert að geta, að þó samningar séu byrjaðir, má vera að langt sé frá að deilan sé leyst. x>coc<x>ooooo< Vikuútgáfa Alþýðublaðsins. kostar einar 5 kr. á árí. >ooooooooooo< Verkafólk á og Keflavíknrdeilan: Á fjölmennum fundi í Verklýðs- félagi Akraneas, sem haldinn var 28. jan. 1932, þar sem m. a. var rætt um Keflavikurdeiluna, var samþykt eftirfarandi fundarálykt- un: Verkrýðsfélag Akraness lýsdr- fylstu samúð sinná með baráttu verkalýðstós í Keflavik. Enn fremur lýsifr félagið fullu trausti sínu á stjórn Alþýðusam- bands Islands og treystir henni tiJ að leiða Keflavíkurdeiluna til lykta með fullum sigri félagsins og fullum réttarbótum þeirra manna, sem beittir hafa verið of- beldi og árásum vegna alþýðu- samtakanna. Akranesi, 29. janúar 1932.. Svbj. Oddsson formaður. Arnm. Gíslason riitari.

x

Vikuútgáfa Alþýðublaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikuútgáfa Alþýðublaðsins
https://timarit.is/publication/596

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.