Alþýðumaðurinn

Tölublað

Alþýðumaðurinn - 09.06.1931, Blaðsíða 6

Alþýðumaðurinn - 09.06.1931, Blaðsíða 6
ALÞÝÐUMAÐURINN tók kosninguna í Verkamannafélaginu svo nærri sér, að hann setti alt sitt fylgilið f hreyfingu til að rægja og svívirða stjórn Verkamannáfélagsins, og þó sérstaklega formann þess, Erl- ing Friðjónsson. Hefir ofsóknaræði hans gengið svo langt, að dæmi ann- ars eins hafa ekki áður þekst hér i bæ. — — E. O. silgdi til útlanda skömmu eftir að kosningin í Verkam.félaginu fór fram, en fylgilið hans hélt uppi kommúnistiskum starfsháttum í félag- inu eftir mætti. Samningunum v;ð Hjalta Espholin reyndi það að sundra, en tókst ekki, og þegar að því kom að semja skyldi nýjan kauptaxta fyrir félagið, gerði það alt, sem í þess vakli stóð, til að gera taxtan þannig úr garði, að félagið gæti ekki fram- fylgt honum. En þetta mistókst líka. Gætnari menn féiagsins höfðu undir- tökin. Og taxta félagsins hefir hvergi verið mótmælt, og verkamenn sitja nú við sama borð og í fyrra, þrátt fyrir atvinnuleysið og aukna eftirspurn eftir vinnu. Verkamannafélag Akur- eyrar stóðst árásir óaldarliðsins, eftir að það lærði að þekkja það inn við beinið. Liftaug þessa aldarfjórðungs gamla öndvegisfélags innan íslenskrar verklýðshreyfingar brast ekki, þótt »rússneska saxinu* væri á hana beiti. Félagið óx og dafnaði því meir, sem kommúnistarnir létu ver að því og reyndu meir að vinna því skaða. En Ve.rkakvennafélagið Eining átti eftir að verða fórnarlamb þessa ó- gæfulýðs, sem E. O. hefir safnað ura sig. Það stóð hallari fæti fyrir árásum en Verkamannafélagið. Var lamað af uppvóðsluhætti kommúnist- inna og vaið því Rússaveiðurunum að bráð. Eins og áður var getið hér í blað- inu, sópuðu kommúnistarnir inn i Verkakvennafélagið í vetur heilum skara af yngri og elchi konnm, sem ekki eru verkakonur. Þetta var gerl til að tryggja kommúnistunum yfirráð- in í félaginu. Þetta setti þá þegar óhug á ýmsar eldri konur féiagsins, sem fannst lítill verklýðssvipur á þess- um nýja liðsauka. — Þegar að því kom að semja skyldi kauptaxta fyrir lélagið, vildu gætnari konur þess halda sér að gamla taxtanum — á- kveða sama kaup og í fyrra. Þegar ein af elstu og reyndustu konum fél- agsins Iét þess getið á fundi að fél- aginu myndi reynast það hollara að ákveða lægra kaup og halda því, en að spenna bogann svo hátt, að félagið geti ekki staðið við taxtann, var að henni hrópað úr kommúnistaklíkunni og sagt, að svona konur ættu ekki að vera í verklýðstélagi. Að kommúnistarnir í Verkakvenna- félaginu hafi fyrirfram séð og vitað að taxti sá, sem þeir sömdu og sam- þyktu, myndi ekki verða tekinn til greina af atvinnurekendum, sést best á því, að þeir fengu samþykt komm- únistanna í Verkamannafélaginu fyrir því að Verkamannaféíagið skyldi standa með félaginu i væntanlegri kaupdeilu. Er ekkert við það að at- huga, ef alvara hefði fylgt máli. En það hefir nú komið á daginn, að til- gangurinn með fðrinni á fund Verka- mannafélagsins var allur annar en sá, að fá taxtann viðurkenndan. Hann var enginn annar en sá, að koma stjórn Verkam.félagsins í klípu, sem svo væri hægt að nota sem árásarefni á hana, og þá sérstaklega á formann félagsins síðar. Atvinnurekendurnir virtu ekki taxta kommúnistanna viðlits. Peir settu aftur á móti verkakonunum taxta, sem var verri en taxtinn í fyrra. Hefði mí mátt ætla að hreifmg hefði komið á kommúnistaliðið. En svo varð ekki. Þegar stjórn Verkam.félagsins krefst þess af stjórn Einingar, að hún undir- búi almenna vinnustöðvun á fiskverk- unarplássunum, ef hiíii eigi að njóta stuðnings Verkamannafélagsins til að halda taxtabrjótum burt frá vinnunni, hefst stjórnin ekkert að. Hún hefir ekki látið sjá sig á einni einustu fiskverkunarstöð, og ekki heldur vit- anlegt að hún hafi talað við nokkra fisk verkunarstúlku. En »Verkam.< hefir ausið formann Verkam.télagsins óhróðri og álygum fyrir að gerast ekki ginningarfífl kommúnistaklíkunnar. — Verkakona, sjálfsagt formaður Einingar; hefir helt svðrtustu svívirðinum yfir verkakonur bæjarins, í blaði kommúnistanna, þar sem þeim er jafnvel borið á brýn, að þær hafí sig að verslunarvðru. Hvaða ályktun verður nú dregin af öllum þessum aðförum? Engin önn- ur en sú, að taxti kvennanna var aldrei settur til að verkakonurnar nytu góðs af honum- Hann átti að vera áhald kommúnistanna í árása- keðju þeirra á heilbrigðan verklýðsfél- agsskap. Af honnm hefir ekki hlotist annað en ógæfa fyrir verkakonurnar og niðurlæging fyrir félag þeirra og þá yr tilgangi kommúnistanna náð. Er nú nokkuð að undra þó lýður, sem hefir slíka sögu að baki óg hér hefir, í fáum dráttum, verið Iýst, séu »svikin<" munntöm? Er nokkuð að undra þó penni Einars Olgeirssonar leki tölverðu af »svikum« um þessar mundir. Iðja hugar og handa komm- únistaliðsins, undir leiðsögu hans, sýnir innrætið hjá því. Pað sem hér hefir verið sagt, er alt staðreyndir, sem ekki verður á móti mælt með rökum. Ósanninda- moldviðri munu kommúnistarnir reyna að þyrla upp til að reyna að hylja smán sfna í þessum málum. En ó- heillasporin þeirra verða ekki grafin. Verkalýðurinn, sem þeir stöðugt hafa verið að svíkja, man misgjörðirnar. Nokkur hluti hans hefir þegar vís- að ógæfulýðnum á burt. Hinn hlut- Jnn kemur bráðlega á eftir. A Föstudaginn kemur gefst tæki- færi til að sýna óaldarflokknum, sem E. O. hefir fdstrað upp og er foringi fyrir, hvaða brautargengi verkalýður þessa bæjar veitir honum. Er verkalýðrtum ekki þegar búið að svíða nóg undan óheillaverkum hans? Er ekki kominn tími til að verka- lýðurinn, án tillits tit stjórnmála- skoðana, sýni / verki að hann sé reiðubúinn að hrinda óhappalýðnum af sér, með því að fylkja sér einhuga um frambjóðanda Alþýðuflokksins, sem kommúnistarnir snúa nú aliri heift sinni á? Kröftugra svar gæti verkalýðurinn ekki gefið alþýðusvikurunnm, sem ofan á alt annað, nú hafa gengið svo langt í ósómanum að hjálpa íhald- inu til að fella fulltrúa verkalýðsins frá kosningu. Verkamaður.

x

Alþýðumaðurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðumaðurinn
https://timarit.is/publication/597

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.