Sameiningin - 01.08.1916, Side 10

170
jafnvel öll vanch'æðin eiga sig, snúum oss að þessu eina, að
komast sjálfir að uppsprettu kraftarins hjá lifanda Guði.
Gerumst trúmenn! Opnum sálir vorar fyrir lífskrafti
Jesú Krists, leyfum hans heilögum anda að streyma inn í
sálir vorar. Hirðum hvorki um himin né jörð, eða nokkuð
annað en það eitt, að hverfa inn í faðm frelsara vors.
Vér erum á vegamótum. Vér höfum fylkt liði og
dregið upp marga fána, en vér höfum numið staðar nú til
að hugleiða það, hvaða aðal-merki skuli borið fyrir liðinu,
hvaða merki skuli valið til að tákna það sigurafl, er vér
setjum traust vort til í stríði voru. Hærra og bjartara en
sólin sjálf logar á himninum hinn helgi kross. Dýrðar-
mynd Drottins ljómar niður til vor. Kristur réttir út hönd
sína og letrar þau heilögu orð: In hoc signo vinces.
Kraftaverk.
Úr ritinu “Sartor Resartus” eftir Thomas Carlyle.
Djúp hefir verið þýðing kraftaverkanna og er enn,
langt um dýpri ef til vill en vér ímyndum oss. En hins
vegar hlýtur spurningin mikla um það efni að verða þessi:
Hvað er kraftaverk eiginlega? Frostdingull hefði sjálf-
sagt verið yfirnáttúrlegt undur í augum þjóðsögu-kon-
ungsins í Síam. Hver, sem haft hefði með sér loftdælu og
flösku fulla með vitríól-gufu, hefði sjálfsagt getað gert
kraftaverk fyrir þeim konungi. Og hestinum mínum, sem
því miður ber enn minna skyn á vísindi, finst honum eg
ekki fara með kraftaverk eða töfra, áþekka orðunum, “Se-
sam, opnist þú,” hvenær sem mér þóknast að borga túskild-
ing og opna fyrir honum toll-hlið?
“En er ekki það, sem réttu nafni nefnist kraftaverk,
eiginlega brot á lögum náttúrunnar?” spyrja ýmsir. peim
hinum sömu svara eg með annari spurningu: Hvað eru lög
náttúrunnar? Ef til vill væri mér það alls ekki brot á
þeim lögum, heldur staðfesting, ef einhver risi upp frá
dauðum; mér væri sem eg eygði þar í fyrsta skifti eitt-
hvert miklu dýpra lögmál, sem með náttúrukrafti sínum
hefði verið látið á oss hrína, knúð fram af andlegu afli eins
og alt annað í ríki náttúrunnar.
“En er ekki dýpsta lagaboð náttúrunnar einmitt það,
að hún skuli vera stöðug í rásinni?” hrópar nú upplýstur
flokkur manna. “Er ekki alheimsvélin sett til að ganga
eftir föstum reglum?” Mjög líklegt, vinir góðir. Og
meira að segja, eg finn sjálfan mig knúðan til að trúa því
um guðdóminn, sem innblásnir fornaldarmenn hafa kent,