Sameiningin - 01.08.1916, Blaðsíða 18

178
þingin tillöguna um sameiningu: Sameinaða kirkjan fyrstr
í einu hljóði, þá Norska Sýnódan með miklum meiri hluta
og síðast Hauge-Sýnódan, sömuleiðis með miklum meiri-
hluta atkvæða. Verður nú stofnað nýtt allsherjar kirkju-
félag Norðmanna, og á nýja félagið að heita Norsk-lúterska
kirkjan í Ameríku. Verður tala félagsmanna, yngri og
eldri, nær hálf miljón sálna.
Sameining norsku kirkjufélaganna hefir vakið almenna
ánægju lúterskra manna um land alt, einkum hjá öðrum
Skandinövum, og hafa þegar komið fram raddir, sem óska
eftir allsherjar sambandi milli allra norrænna lúterskra
kirkjufélaga í Ameríku. Blaðið “Lutheran Companion”,
hið enska málgagn Ágústana Sýnódunnar sænsku, hefir
flutt ritstjórnar-grein, sem gengið hefir blað úr blaði syðra.
Vill blaðið, að nú geri Svíar, Norðmenn, Danir, Finnar og
íslendingar kirkjulegt samband með sér. Blaðið segir
meðal annars:
“Væri það ekki æskilegt og nytsamlegt, að Svíar, Norð-
menn, Danir, Finnar og íslendingar, innan lútersku kirkj-
unnar, tækju til að ráðgera og tala um einhverskonar sam-
eining, sem öllum gæti orðið til blessunar.--Engir veru-
legir örðugleikar ættu að vera því til fyrirstöðu, að af sam-
einingu yrði. íslendingar og Skandinavar eru af sama
kynþætti, og Finnar eru knýttir sögulegum böndum við
Skandinava fastar en við nokkra aðra. Margt er einnig
sameiginlegt í kirkjulífi þessara þjóða, að því er snertir
sögu, venjur og helgisiði. Frá voru sjónarmiði er ekkert
því til fyrirstöðu, að afkomendur þessara lútersku norrænu
þjóða gætu sameinast hér í Vesturheimi, einkum þar sem
allir hafa sömu játningarrit og svo að segja samskonar
kirkjustjórn.”
“Hingað til höfum vér verið fáir og skiftir í smá-
flokka. Hefir því hinum stærri deildum lútersku kirkj-
unnar verið gjarnt að virða oss sem sögulausa og framtíð-
arlausa kirkju, sem að sjálfsögðu myndi eyðast og hverfa,
þegar búið væri að breyta móðurmáli voru í þjóðtungu þessa
lands. pað hefir alt af verið reynt að gera lítið úr söguleg-
um og kirkjulegum arfi lúterskra manna af Norðurlöndum,
og ávalt verið leitast við að fá þá til að sameinast hinum
stærri deildum. En það var engin tilhneiging hjá lútersk-
um norrænum mönnum á nítjándu öldinni, að fylgja dæmi
Svía við Delaware á 17. og 18. öld, og því er það að þakka,
að nú eru í Ameríku sjálfstæðar lúterskar kirkjudeildir
meðal Skandinava, sem telja um miljón meðlima.”
Norska blaðið “Lutheraneren” lætur vel yfir uppástungu
þessari, og jafnvel dagblöðin syðra taka hana til meðferð-
ar. Hér er fram komin hugsun, sem búið hefir í brjóstum