Morgunblaðið - 24.03.2011, Síða 22

22 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 24. MARS 2011
✝ IngveldurGuðjónsdóttir
fæddist í Ási í Ása-
hreppi í Rang-
árvallasýslu 5.
apríl 1918. Hún
andaðist á heimili
sínu, Njálsgötu
104, Reykjavík, 13.
mars 2011. For-
eldrar hennar
voru Guðjón Jóns-
son, bóndi og odd-
viti í Ási, og kona hans Ingiríð-
ur Eiríksdóttir. Ingveldur átti
fjögur systkini; Hermann, f.
1911, d. 2004, Eiríkur, f. 1913,
d. 1988, Guðrún, f. 1914, d.
2001, Haukur, f. 1920, d. 2001.
Hinn 11. desember 1954
giftist Ingveldur Magnúsi
Tómasi Jónassyni, f. 19. júní
1917, d. 16. ágúst 1990. Sonur
þeirra er Jónas
Vilhelm Magn-
ússon, f. 9. jan.
1958. Dætur hans
eru Inga Björg og
Karen, móðir
þeirra er Þórhalla
Sólveig Sigmars-
dóttir.
Ingveldur fór
eftir barna-
skólanám í Hér-
aðsskólann á
Laugarvatni og síðan í Hús-
mæðraskólann þar. Síðan lágu
leiðir til Reykjavíkur þar sem
hún vann sem ráðskona og síð-
ar við framreiðslustörf auk
húsmóðurstarfa.
Útför Ingveldar verður gerð
frá Fossvogskirkju í dag, 25.
mars 2011, og hefst athöfnin
kl. 13.
Elsku amma Inga, nú hefur þú
fengið hvíldina eftir langa og við-
burðaríka ævi. Í huga okkar koma
upp margar góðar minningar. Það
var alltaf jafn hlýlegt að koma
heim til ömmu á Njálsgötuna. Þar
gat maður verið alveg viss um að
tekið var á móti manni með heitu
súkkulaði og pönnukökum og öðru
góðgæti. Þegar við systurnar vor-
um yngri var sú hefð að fara í sund
á laugardögum og fara svo til
ömmu í hádeginu og fá heitan
grjónagraut með rúsínum. Þegar
amma passaði okkur á kvöldin las
hún alltaf fyrir okkur skemmtileg
ævintýri ásamt því að fara með
bænirnar með okkur fyrir svefn-
inn. Amma var trúuð og við vitum
að hún bað fyrir okkur á hverju
kvöldi. Hún gaf okkur systrunum
Passíusálmana í skírnargjöf og
svo sálmabók þegar við fermd-
umst.
Fjölskyldan skipti ömmu miklu
máli, hún var alltaf svo dugleg að
bjóða öllum í mat eða kaffi við hin
ýmsu tilefni. Það var alltaf svo
gott að heimsækja ömmu og
hverfa aðeins frá nútímanum og
spjalla um lífið og tilveruna. Hún
sagði okkur margar sögur úr
sveitinni og hvernig lífið var í
gamla daga. Við systurnar hjálp-
uðum ömmu alltaf á sumrin í garð-
inum, það þurfti að vökva, reyta
arfa og sjá um rósirnar sem skiptu
ömmu miklu máli. Við minnumst
einnig allra góðu stundanna sem
við áttum saman um hátíðar, það
var alltaf fastur liður að amma var
hjá okkur þá. Það var gaman
hvernig amma gat sagt ýmislegt
fyndið án þess að átta sig endilega
á því sjálf. Hún gerði oft grín að
því eftir að heilsunni fór að hraka
hvað ætti að gera við svona gamla
konu. Við kveðjum ömmu með fal-
legu bæninni sem hún bað okkur
um að varðveita og var henni mjög
kær. Þessa bæn las pabbi hennar
alltaf fyrir þau eftir húslestur á
kvöldin í Ási þegar hún var barn.
Á þessum tíma var útvarpið ekki
komið og því má segja að amma
hafi lifað tímana tvenna. Berðu nú
Jesú bænina mína
blessaður fram fyrir föðurinn
þinn.
Leggðu mér svo liðsemd þína
lítir þú á kveinstaf minn.
Fyrir þitt helga hjartans blóð
heyrðu mig Jesú, elskan góð,
þér sé lofgjörð lögð og framin
lifandi Guð um aldir.
Amen.
Inga Björg og Karen.
Okkur langar til að minnast
frænku okkar Ingveldar Guðjóns-
dóttur, sem nú er fallin frá. Inga
fæddist í Ási í Holtum Rangárvall-
sýslu næstyngst fimm systkina,
feður okkar Hermann og Jón
Haukur voru í þessum systkina-
hópi en þeir létust báðir fyrir
nokkrum árum, Inga var því ein
eftirlifandi af þessum hóp en hún
náði 93 ára aldri og bar aldurinn
vel. Maður hafði ávallt á tilfinning-
unni að hún væri mun yngri en
hún var en Inga var alla sína tíð
mjög heilsuhraust.
Að loknu skyldunámi í sveitinni
hélt hún til náms í Héraðsskólann
á Laugarvatni. Þar átti Inga að
eigin sögn margar af sínum bestu
stundum enda var hún að upplagi
mjög félagslynd og naut sín vel og
eignaðist marga vini og félaga á
þessum skólaárum.
Eftir þessa námsdvöl á Laug-
arvatni hélt hún aftur heim að Ási
til fjölskyldunnar og nokkrum ár-
um seinna til Reykjavíkur og vann
Inga þar ýmis störf. Þar kynntist
hún eiginmanni sínum Magnúsi
Jónassyni og hófu þau búskap á
Njálsgötu 104 eftir að þau gengu í
hjónaband 1954, en það var svo
framtíðarheimili þeirra. Inga og
Magnús voru mjög samrýmd hjón
og ávallt léttleiki og glaðværð í
kringum þau. Þau höfðu mjög
gaman af að ferðast bæði utan-
lands og innan og þær voru ófár
ferðirnar austur að Ási þar sem
þau réttu systkinum, Eiríki og
Guðrúnu hjálparhönd við búskap-
inn. Það var gott að geta kíkt inn
til Ingu á Njálsgötunni þegar við
krakkarnir áttum leið um. Alltaf
tók hún okkur opnum örmum og
með heimabakað góðgæti á borð-
um. Heimili Ingu varð í raun sam-
komustaður fjölskyldunnar í
gegnum árin.
Það var Ingu mikið áfall þegar
Magnús féll frá 1990 en Inga lét
ekki bugast og byrjaði þá að sinna
aðaláhugamáli sínu, tónlistinni, af
fullum krafti og tók hún þátt í
kórastarfi alveg fram á síðustu ár.
Jónas sonur hennar hefur
ávallt verið henni stoð og stytta og
afar náið og kært samband hefur
verið milli Ingu og sonardætranna
Ingu Bjargar og Karenar.
Við kveðjum kæra frænku.
Guðjón Ingi, Gústaf Helgi og
Guðríður Sigrún.
Ég kveð yndislega frænku
mínu sem mér hefur alltaf þótt svo
vænt um, Ingveldi Guðjónsdóttur.
Aldrei fæ ég fullþakkað þá gæfu
að eiga sumardvöl í Ási frá því ég
var rétt orðin sjö ára til 14 ára ald-
urs. Ennþá lifir í minningunni
fyrsti dagurinn við komuna að Ási,
Inga föðursystir mín lífsglöð og
brosandi faðmaði mig. Þar var
bóndinn Guðjón og allur systkina-
hópurinn, Hermann, Eiríkur, Jón
Haukur, Gunna og Inga. Mér
fannst ég strax tilheyra þeim öll-
um. Inga eins og hún var alltaf
kölluð tók mér eins og kær móðir
og annaðist hún mig, fékk ég að
sofa hjá henni í baðstofunni, kall-
aði hana sveitamömmu. Inga var
mjög félagslynd, hafði mjög gam-
an af tónlist, einnig að ferðast.
Skemmtileg var mánaðarferð
okkar um Norðurlönd og margar
voru yndislegar samverustundirn-
ar sem við áttum saman sem ég er
þakklát fyrir. Inga var glæsileg
kona, hafði góða nærveru og það
er bjart yfir minningu um hana.
Ég verð erlendis á jarðarfarar-
daginn en ætla að finna kirkju eða
fallegan stað og hugsa heim.
Elsku Jónas og dætur og aðrir
vandamenn, ég sendi ykkur mínar
innilegustu samúðarkveðjur.
Svo viðkvæmt er lífið sem
vordagsins blóm
er verður að hlíta þeim lögum
að beygja sig undir þann
allsherjardóm
sem ævina telur í dögum.
Við áttum hér saman svo indæla
stund
sem aldrei mér hverfur úr minni.
Og nú ertu genginn á guðanna fund
það geislar af minningu þinni.
(Friðrik Steingrímsson.)
Hulda Eiríksdóttir.
Þegar lítil og falleg stúlka
fæddist í Ási í Ásahreppi í Rang-
árvallasýslu snemma í apríl 1918,
Inga í Ási, var skammt liðið frá því
að ísbirnir gengu á land á nokkr-
um stöðum á Íslandi – íshella hafði
myndast í gríðarlegum frosthörk-
um úti fyrir Norður- og Austur-
landi á þorranum. Húsgrunnar
höfðu lyfst í Reykjavíkurbæ,
sundin voru ísi lögð og reykháfar
brustu. Kolaskortur gerði fólki líf-
ið erfitt um land allt í grimmdar-
gaddi. Katla gaus þegar Inga var
sex mánaða gömul, fyrri heims-
styrjöldinni lauk í nóvember þetta
ár og Ísland varð fullvalda þjóð 1.
desember.
Inga var orðin liðlega tvítug
þegar síðari heimsstyrjöldin skall
á og hún var enn í sveitinni, í Ási,
þegar við sögðum skilið við Dana-
konung og lýstum yfir sjálfstæð-
inu okkar dýrmæta á Þingvöllum í
júní 1944. Tæpum áratug síðar
giftist Inga Magnúsi sínum – þeg-
ar vísir að borgarbrag var fyrst að
myndast á Íslandi – en þá var hún
flutt til Reykjavíkur. Þegar ég
kynntist Magnúsi í Miðskálanum
(nú Kolaportið) sumarið 1974, þá
15 ára strákpjakkur í sumarvinnu
hjá Eimskip á Eyrinni, óraði mig
ekki fyrir því að ég ætti eftir að
verða í daglegum og mannbæt-
andi samskiptum við einkason
þeirra hjóna, Jónas, um þrjátíu ár-
um síðar. Við erum jafnaldrar,
fæddir 1958. Þegar ég kynntist
Jónasi var Magnús látinn en ég
fékk þá að kynnast Ingu – „henni
mömmu“ eins og Jónas segir allt-
af. Ég kom stundum í mat eða
kaffi til Ingu á Njálsgötuna og hún
bauð mér og Jónasi og Siggu,
systur Magnúsar, eitt sinn í salt-
kjöt á sprengidaginn. Svipsterk
og góð minning sem alltaf lifir.
Þessi heilsuhrausta, dagfar-
sprúða og snotra kona nálgaðist
að verða aldargömul – innra með
mér óx virðing fyrir því að hún
geymdi sögu þjóðarinnar og henni
deildi hún með okkur. Það gerði líf
okkar innihaldsríkara – þegar við
„strákarnir“ og frænkurnar,
frændurnir og börnin, fjölskylda
og vinir Ingu, áttum tíma saman.
Ég er þakklátur fyrir að hafa
kynnst Ingu og hennar góða fólki
– Jónasi, dætrum hans, Ingu
Björgu og Karen, Siggu frænku,
og öllum hinum. Þegar við kveðj-
um Ingu vitum við að góð kona er
gengin sem við minnumst með
vinsemd og virðingu. Megi minn-
ing Ingu og Magnúsar lifa.
Óttar Sveinsson.
Skólasystir og kær vinkona
Ingveldur Guðjónsdóttir er látin.
Samferðafólkið hverfur eitt af
öðru yfir móðuna miklu og við
söknum vina og ættingja. Hugur-
inn hverfur aftur til vetrarins
1946-47 þegar við Inga dvöldum á
Húsmæðraskóla Suðurlands,
Laugarvatni. Við vorum 20 skóla-
systur og höfðum allar gott af
veru okkar þarna. Í þá daga þótti
gott að senda stúlkur á alþýðu-
skóla og svo níu mánuði á hús-
mæðraskóla.
„Að kunna að koma mjólk í mat
og ull í fat“ gerði okkur gjaldgeng-
ar í hjónabandið. Við skólasyst-
urnar höfum haldið hópinn og oft
hist. Við áttum svo góðar minn-
ingar frá Laugarvatni. Inga var
elst okkar og um leið þroskuðust
en féll samt alveg í hópinn og alla
tíð hefur mér fundist hún sú sama,
hugurinn skýr og léttur þó að
kraftar hennar og heilsa færu
þverrandi nú síðustu árin.
Inga missti eiginmann sinn,
Magnús Jónasson, snögglega fyr-
ir mörgum árum og var það henni
mjög erfitt þó að hún bæri það
eins og allt annað andstreymi lífs-
ins af æðruleysi. Þau áttu fallegt
heimili í sama húsi og foreldrar
Magnúsar og var þar öllum vel
tekið af mikilli alúð og gestrisni.
Inga var vinur vina sinna, hjálpfús
og traust og af þeim gjöfum miðl-
aði hún okkur samferðamönnum
sínum. Sérstakan greiða gerði hún
mér þegar hún tók að sér að gæta
dóttur okkar Einars, Ólafar Ragn-
heiðar, sem þá var aðeins níu mán-
aða. Ólöf Ragnheiður var hjá Ingu
og Magnúsi í 16 daga og vissi ég að
engar áhyggjur þyrfti ég að hafa
af henni hjá þeim. Þremur árum
seinna var Inga aftur beðin um
sama greiða og lengi vildi Ólöf
Ragnheiður fara í heimsókn til
Ingu Gujónsa eins og hún kallaði
hana.
Inga var félagslynd og tók þátt
í starfi eldri borgara, hún söng
með kórnum og ferðaðist með
honum til Kanada og fleiri staða.
Hún mat það mikils að geta tekið
þátt í söngnum og eignast kunn-
ingja þar. „Þar sem söngur sali
fyllir, sálir þroska ná“ sagði Þórð-
ur Kristleifsson, sá mæti maður
og söngkennari í áratugi á Laug-
arvatnsskóla, en þar var Inga í tvo
vetur. Inga saknaði mikið fé-
lagsskaparins þegar hún varð,
fyrir aldurs sakir og veikinda, að
hætta í kórnum.
Inga vann ekki utan heimilis á
meðan einkasonur þeirra, Jónas,
var barn. En seinna vann Inga
mörg ár hjá Lyfjaverslun ríkisins
og var hún þar traustur starfs-
kraftur og skilaði sínu vel hef ég
eftir vini mínum sem var yfirmað-
ur þar á þessum tíma.
Inga átti góða fjölskyldu og
sonur hennar hugsaði sérlega vel
um mömmu sína alla tíð, hún var
mjög sátt og þakklát fyrir um-
hyggju og aðstoð sem hún fékk í
veikindum sínum. Nú stóð til að
hún flytti á hjúkrunarheimili til
þess að eiga kost á meira öryggi
en þá tóku örlögin í taumana, eng-
inn veit hvenær kallið kemur. Hún
kvaddi snögglega á heimili sínu,
sátt við Guð og menn. Við Einar
kveðjum nú sómakonu með þakk-
læti fyrir trygga vináttu hennar
og vottum syni hennar, Jónasi, og
fjölskyldu hans innilega samúð.
Ólöf Stefánsdóttir.
Ingveldur
Guðjónsdóttir
✝
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir og amma,
SVEINBJÖRG BALDVINSDÓTTIR,
Tjarnarlundi 9b,
Akureyri,
lést á öldrunarheimili Akureyrar í Hlíð
miðvikudaginn 9. mars.
Útför hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Innilegar þakkir til allra þeirra sem sýndu okkur samúð og
hlýhug. Sérstakar þakkir færum við starfsfólki öldrunarheimila
Akureyrar og heimahjúkrun við Heilsugæslustöðina á Akureyri
fyrir umhyggju og góða umönnun.
Helga Steinunn Ólafsdóttir,
Benidikt Sigurbjörnsson,
Herdís Ólafsdóttir, Torfi Sverrisson,
Lilja Rósa Ólafsdóttir, Þorvaldur Benediktsson,
Magnús Ólafsson, Anna Þóra Baldursdóttir,
Aðalheiður Ólafsdóttir, Erlingur Arason
og fjölskyldur.
✝
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir,
afi og langafi,
ÁSKELL V. BJARNASON
skipasmiður,
Ránargötu 18,
Akureyri,
lést á heimili sínu mánudaginn 21. mars.
Þórhildur Margrét Ingólfsdóttir,
Jakobína Elín Áskelsdóttir, Rúnar Davíðsson,
Bjarni Áskelsson, Anna Rósa Magnúsdóttir,
Ingólfur Áskelsson, Helga Signý Hannesdóttir,
Sæmundur Guðmundsson
og afabörn.
✝
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar, tengda-
móðir, amma og langamma,
ELÍN GUÐMUNDSDÓTTIR,
Hvassaleiti 46,
Reykjavík,
andaðist á Hrafnistu DAS í Reykjavík
þriðjudaginn 22. mars.
Útförin fer fram frá Fossvogskirkju þriðjudaginn 29. mars
kl. 13.00.
Guðmundur Guðmundsson fv. slökkviliðsstjóri,
Birna M. Guðmundsdóttir, Barry Huckins,
Stefanía Guðmundsdóttir, Georg M. Halldórsson,
María Sigrún Guðmundsdóttir,
Ívar Guðmundsson, Kristín Kristjánsdóttir,
Gunnlaugur Guðmundsson,Súsanna Svavarsdóttir,
Auður Guðmundsdóttir, Gunnlaugur Kr. Jónsson,
Björn V. Guðmundsson, Helena Líndal Baldvinsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi, langafi og langalangafi,
ALFREÐ JÓNSSON
fyrrum bóndi Reykjarhóli,
Fljótum,
Fornósi 9,
Sauðárkróki,
andaðist á Heilbrigðisstofnun Sauðárkróks þriðjudaginn
22. mars.
Viktoría Lilja Guðbjörnsdóttir,
Heiðrún Guðbjörg Alfreðsdóttir, Símon Ingi Gestsson,
Bryndís Alfreðsdóttir, Sigurbjörn Þorleifsson,
Jón Alfreðsson, Guðlaug Guðmundsdóttir,
Hallgrímur Magnús Alfreðsson, Guðrún Ósk Hrafnsdóttir
og afabörnin.
✝
Elskuleg móðir mín, tengdamóðir, amma og
langamma,
GUÐLAUG HALLBJÖRNSDÓTTIR,
til heimilis á Reynimel 84,
Reykjavík,
lést á Landspítala Landakoti aðfaranótt
miðvikudagsins 23. mars.
Hallbjörn Sævars, Hrönn Þormóðsdóttir,
Magnús Þór Vilbergsson, Harpa Sæþórsdóttir,
Sigurður Hallbjörnsson, Guðrún Andrésdóttir,
Hilmar Kári Hallbjörnsson, Sjöfn Finnbjörnsdóttir,
Guðlaug E. Hallbjörnsdóttir
og langömmubörn.
✝
Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir og afi,
GUÐBJARTUR Á. KRISTINSSON
múrari,
Dalseli 20,
Reykjavík,
andaðist á hjúkrunarheimilinu Skógarbæ
þriðjudaginn 22. mars.
Útförin verður auglýst síðar.
Helga Pétursdóttir,
Guðrún Guðbjartsdóttir, Guðjón Þ. Sigfússon,
Kristinn H. Guðbjartsson, Laufey Ó. Hilmarsdóttir,
Álfheiður J. Guðbjartsdóttir, Olaf Sveinsson
og barnabörn.