Tíðindi um bankamálið - 01.01.1899, Blaðsíða 1

Tíðindi um bankamálið - 01.01.1899, Blaðsíða 1
 TÍÐINDI UM BANKAMÁLI Ð '¦,:/..:::/ /:::/. / / / / / ////// /:::/: *...., s WWœ'SMZW'* ,/"::/[ /:::/: / / / / , Til almennings. Oss hefur dottið í hug nokkr- um mönnum hjer í Reykjavík að gefa. út skýringar og skýrsl- ur um bankamálið fyrst um sinn meðan þing stendur yfir, og höfum vjer álitið að engin van- þ'órf væri á því að eitthvert frjálst, óháð og einart málgagn segði afdráttarlausan sannleikann um ýms atriði er lúta að þessu máli einmitt nú þegar svo fjölda margir eru farnir að finna til þess hve óþolandi peningaástand landsins er orðið og þegar und- ir umræðu eru, bæði innan alþing- is og utan þess, tillögur um það á hvern hátt verði bætt úr þessu ástandi. Reynslan hefur sýnt það fram á þennan dag að fiestir þeir sem á einh'ern hátt þurfa að leita til bankans, kinoka sjer við að láta uppi opinberlega álit sitt um þá stofnun og stjórn hen- hennar, enda þótt vænta mætti þess samkvæmt stöðu þeirra, því það er víst og ómótmælanlegt að óánœgjan er sterk og almenn bæði út af fyrirkomulagi bankans í sjálfu sjer og út af því hvernig honum er stýrt að ýmsu leyti. Og aptur er það eins vist að þagað Iiefnr verið, því sem næst algerlega, um þessa óánægju í opinberum ræðum og ritum. Því, hver er það sem ekki hefur vilj- aðkomasjervel við þá stjórn hinn- ar einustu peningastofhunar lands- ins — seni bæði getur umbunað og vítt fyrir hvert orð sem um hana heyrist — eptir því hvort henni líkar betur eða miður? -— En það er hneyksli næst hve múl- bundin hefur verið hin rjettláta, sívaxandi óánægja landsmanna, yfir þesuum svokallaða banka og svökölluðu bankastjórn. Að und- anteknum „Þjóðólfi" einum hefur naumlega verið andað á móti friðhelgi þessarar einkennilegu stofnunar. Grafarþögnin kring- um reglu og framkvæmdir lands- bankans hefur naumast verið rof- in af nokkrum manni — og því mun nú vera komið sem komið er. En nú ætlum vjer að rjúfa þessa grafarþögn, og segja það um bankamalið sem þykir þurfa hvernig sem þeim kann að líka er vanist hafa við að álíta bank- ann og bankans málefni friðhelg fyrir öllu opinberu umtali. Reykjavlk í,ágústmán 1899. Utgefendur. Seðlaaukningln ekki rædd enn í þinginu, og má nú vera að ööruvísi fari ura hana en uppástungumenn hafa til ætlast, því uú eru þeir hr. hæstarjettarmálafl.m. A.rntzen og stórkaupm. Warburg frá. K.m.höfn komnirtil viðtals við þingið. Er rjett að þegja?* Fleiri en ein orsök getur verið til þess, að góðir menn, sem hollir vilja vera islenzku þjóð- * Vegna þess, að ofhtið upplag var í lyrstu prentað af þessari ritgerð sem prentuð var hér ( bænum 1. þ. m. er nún endurprentuð hjer. — Auk þessa þykir einnig ástæða til þess að taka fram, vegna athugasemdar nokkurrar í slðasta „Fjallkonu"tölúbl. um útgáíu ritgcröurinnar, að prentsmiðjan hefur í vörslum'sínum eiginhandarbréfritstj. hins neliida blaðs, þar sem sjest að titillinn: Fylgirit með „Fjallkonunni" stóð með fullkominm heimild á nokkr- um hluta upplagsins, en um Rvk. vildi ritstjórinn ekki láta bera ritið með þeim titli, — enda hefur ekkert ein- tak verið þannig borið út liér í bæn- um eins og kunnugt er ritstjóra Fjk., cr ljet sjalfur bera ritið hjer út. inni, skoði huga sinn vandlega áður en þeir láta í ljósi opinber- lega álit sitt um hið sanna ástand bankans og landsjóðs, eins og það er nú einmitt á þessum tíma. Það er kunnugra en frá þurfi að segja, að oft getur verið afar- hættulegt, hvort heldur er fyrir menn eða stofnanir, sem reka at- vinnu og hafa mikið fé í veltu, að láta uþþi hið sanna ástand sitt, eins og það er á einhverjum sérstökum tíma vegna einhverra sérstakra atvika. — Þetta kemur af því að álit annara á fjárhag og ástandi slíkra manna eða stofnana er oft að mikluleyti grundvöllur undir atvinnu þeirra, veitir þeim einatt afl þeirra hluta, sem gjöra skal — afl, sem þeir mega ekki missa. Þetta afl er almennt nefnt lánstraust og þetta traust má hvorki bank- inn né landsjóður missa eins og nú stendur. — Þess vegna er eðlilegt, að hver góður íslendingur kinoki sér nú við, að segja beint út, hvert álit hann hefir á íjárhag þessara tveggja stofnana. Eu á hinn bóginn geta atvik og kringumstæður knúð menn til þess að tala, ef þögnin stofhar þjóð og landi í enn þá meiri hættu heldur en opinská, hrein- skilin orð um ástandið, eins og það er, geta gjört. Framhald neðst á bls. 6.

x

Tíðindi um bankamálið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíðindi um bankamálið
https://timarit.is/publication/835

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.