Vera - 01.06.1998, Blaðsíða 20

„Vegna þess að
kanur íæða bam
eru þær fyrir til-
stilli þjáningar-
innar að mati
Bunnars í beinu
sambandi við
fmm-und Uísins.
Sársaukareynsl-
an gerir að hans
mati að verkum
að konur skilja
alvöm lífsins.
Körlum er tyrir-
munað að skUja
hana."
Gunnar Dal: í dag varð ég kona,
Bókaútgáfan Vöxtur, 1337
i
Ieinni af útvarpsauglýsingunum
fyrir jólin glumdi rödd Gunnars
Dal: „Guðrún er hin nýja kona".
Síðan var sagt að bókin ídag varð ég
kona væri skyldu lesning fyrir ung-
KARLAfi,
KONUR
og
KISUR:
fangar eðlfstns
ar stúlkur. Það skýtur skökku við að
forlagið sem gefur bókina út skuli
skylda stúlkur til að lesa bókina; því á
bókarkápu segir einmitt að „kona
nýrra tínia" láti ekki „skipa sér til sæt-
is". Þessi mótsögn er þó lýsandi fyrir
mótsögnina sem höfundur flækir sig i
með samningu hennar. Hann fullyrðir
að goðsagnir um kynin frá öllum tím-
um hafi verið skrifaðar af körlum til
að viðhalda kynjamisskiptingu og
veldi karla.
Skilaboðin til
markhópsins
fermingarstelpna
em augljús: Þær
eiga ekki að
sækjast eftir
völdum. Þær eiga
að forðast rök-
hugsun og stóla
á innsæið (ann-
ars refsar Iíkam-
inn þeim]. Þær
eiga að bjarga
kirkjunni (vænt-
anlega neðan
frá"J og snúa
heiminum til
betri vegar."

Gunnar Dal fer í gervi
gamla frændans sem seg-
ir ungum stúlkum hvernig
þær eru. “Það er nefnilega
völva í hverri konu, sér-
staklega meðan hún er
ung.”