Barnablaðið - 01.02.1987, Qupperneq 11

Barnablabið
fékk nóg af því að heyra sjálfan
sig syngja!
Pete er hæfileikaríkur tónlist-
armaður, söngvari og lagasmið-
ur, og hann semur næstum öli
lögin sem Lovelight flytur. Hann
hefur alltaf verið hrifinn af
„sterkum laglínum" og lög hans
bera það með sér. Textar hans
eru einfaldir og skýrir.
Hljómsveitin Lovelight hefur
komið frarn á tónlistarhátíðum,
sjónvarpsþætti hjá BBC, út-
varpsþáttum þæði í Bretlandi og
meginlandi Evrópu, og hún hef-
ur einnig tekið þátt í ýmsum trú-
boðsferðum.
I vor mun okkur íslendingum
gefast kostur á að sjá og heyra
þessa frábæru hljómsveit. Þau
koma til íslands um mánaðar-
mótin apríl maí og munu halda
tónleika.
- GM
áhuga á leiklist og með hljóm-
sveitinni er hann grínistinn, sem
sér um að koma öllum í gott
skap.
Ian gaf Drottni líf sitt þegar
hann var niu ára, en það var
ekki fyrren 1976 sem hann helg-
aði sig Drottni fyrir alvöru. Ian
trúir því að Guð hafi kallað
Lovelight til þess að syngja og
þoða fagnaðarerindið.
Sharron hafði frá unga aldri
langað til að verða söngkona.
Hún tók þátt í ýmsum hæfileika-
keppnum og þá var henni boðið
að syngja með hljómsveit, sem
flutti ekki trúartónlist. Skynsam-
legt virtist að taka þessu boði, en
Sharron fannst að þetta væri
ekki það sem Guð vildi að hún
gerði, svo hún hætti við það. Nú
er hún aðalsöngvari hljómsveit-
arinnar Lovelight. Hún hefur
hrífandi rödd og góða fram-
komu.
/pœftJ
Sharron söng í sama trúboðs-
hóp og Ian og Peter og þar var
Lovelight stofnað. Á tánings-
aldri ákvað hún að gefa Jesú líf
sitt. Hún kenndi í sunnudaga-
skóla í fimm ár. Hún segir að
auk söngsins hafi hún áhuga á
hestum og líkamsrækt (stund-
um!)
Pete segist hafa haft gaman af
tónlist frá því hann man eftir sér.
Hann eignaðist fyrsta plötuspil-
arann sinn þegar hann var sex
ára og stofnaði fyrstu hljómsveit-
ina þegar hann var ellefu ára. Þá
lék hann á trommur. Hann seg-
ist hafa átt stuttan sólóferil, en
gefist upp vegna þess að hann
Ian, Sharron og Peter (kallað-
ur Pete) skipa hljómsveitina
Lovelight. Markmið þeirra er
fyrst og fremst að breiða út fagn-
aðarerindið, og þau hafa helgað
sig algjörlega því starfi síðan
1984. Þau hafa getið sér gott orð
fyrir grípandi laglínur og ein-
falda, beinskeytta texta. Þegar
þau koma fram blanda þau fag-
mannlega saman góðri tónlist,
kímni og því sem er mikilvæg-
ast; fagnaðarerindinu.
Ian virðist hafa óþrjótandi
orku og hann hefur frábært
skopskyn. Hann hefur alltaf haft